خبرگزاری میزان - پایگاه «کوین مارکت کپ»، در گزارشی با عنوان «زنجیره‌های در حال گسست: در مورد دلارزدایی و تمرکززدایی» نوشت: رئیس‌جمهور ایران اخیراً آنچه را که «نظم جهانی تک‌قطبی» می‌خواند، محکوم و تأکید کرد که ایران قصد دارد به گروه «بریکس» بپیوندد تا به ایجاد جهانی چندقطبی کمک کند و در واقع سلطه دلار آمریکا را به عنوان ارز غالب به چالش بکشد. 

بریکس چیست؟

گروه بریکس انجمنی متشکل از پنج اقتصاد ملی در حال ظهور است: برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی. 

این نام اختصاری ابتدا در سال ۲۰۰۱ توسط «جیم اونیل»، اقتصاددان «گلدمن ساکس»، به نمایندگی از چهار کشور برزیل، روسیه، هند و چین ابداع شد. آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۰ به این گروه پیوست و رسماً نام مخفف را به BRICS گسترش داد. 

مشخصه این کشور‌ها اقتصاد بزرگ و با رشد سریع، نفوذ قابل توجه بر امور منطقه‌ای و جهانی و پتانسیل تبدیل شدن به یکی از قدرت‌های اقتصادی مسلط جهان در قرن بیست و یکم است. 

کشور‌های بریکس مجموعاً حدود ۴۲ درصد از جمعیت جهان، ۲۳ درصد از تولید ناخالص داخلی جهانی و حدود ۱۸ درصد از کل تجارت جهان را تشکیل می‌دهند. 

رئیس جمهور ایران تاکید کرده: ایران خواهان برقراری روابط سازنده با همه کشور‌ها بر اساس منافع مشترک است.

این اطلاعیه در رسانه لبنانی «المیادین» منتشر شد و به نقل از رئیسی گفت که پس از عضویت اخیر ایران در سازمان همکاری شانگ‌های (SCO)، ایران اکنون برای پیوستن به گروه بریکس آماده می‌شود.

کشور‌های بریکس تلاش‌های خود را برای دلارزدایی و تسویه معاملات با ارز‌های ملی افزایش داده‌اند. این گروه همچنین در حال کار برای ایجاد یک ارز مشترک جدید است که انتظار می‌رود در نشست بعدی سران این گروه درباره آن بحث شود.

در این گزارش همچنین آمده که تلاش‌های مستمر کشور‌های بریکس و ایران برای دور شدن از دلار آمریکا و ایجاد یک ارز مشترک جدید می‌تواند بر تسلط جهانی دلار آمریکا تأثیر بگذارد. 

از آنجایی که کشور‌های بریکس و ایران به دنبال کاهش اتکای خود به دلار آمریکا و حرکت به سمت تسویه مبادلات با ارز‌های ملی خود هستند، این موضوع می‌تواند به کاهش تقاضا برای دلار منجر شود. 

پیامد‌های سیاسی و اقتصادی دلارزدایی

تلاش‌های دلارزدایی توسط کشور‌های بریکس یک چالش مستقیم برای هژمونی مالی جهانی آمریکا است. دلار آمریکا برای مدت طولانی ارز ذخیره غالب بوده و موقعیت آن به آمریکا اجازه داده است تا نفوذ سیاسی قابل توجهی بر سیاست‌های اقتصادی جهانی داشته باشد. حرکت به سمت دلارزدایی توسط کشور‌های بریکس نشان دهنده تغییر در موازنه جهانی قدرت است و این کشور‌ها به دنبال ایجاد نظم جهانی چند قطبی‌تر هستند. 

این تغییر می‌تواند توانایی آمریکا برای اعمال تحریم‌های اقتصادی و حفظ کنترل بر موسسات مالی جهانی مانند صندوق بین‌المللی پول (IMF) و بانک جهانی را کاهش دهد. این موضوع همچنین ممکن است به یک چشم‌انداز اقتصادی جهانی پراکنده‌تر، با مراکز متعدد قدرت و نفوذ منجر شود.

پیامد‌های اقتصادی دلارزدایی چند وجهی است. هدف کشور‌های بریکس با کاهش وابستگی به دلار آمریکا، کاهش ریسک نوسانات ارزی و ارتقای ثبات مالی در اقتصاد‌های مربوطه است. حرکت به سمت تسویه معاملات با ارز‌های ملی یا یک ارز مشترک می‌تواند هزینه‌های مبادله را کاهش داده و تجارت فرامرزی کارآمدتر بین این کشور‌ها را تسهیل کند. 

دلارزدایی همچنین ممکن است راه را برای افزایش ارز‌های ذخیره جایگزین، مانند یوان چین، یورو، یا حتی یک ارز دیجیتال با حمایت ائتلافی از کشور‌ها هموار کند. این تحول می‌تواند به افزایش رقابت برای دلار آمریکا منجر شود و بر ارزش آن و تقاضای جهانی آن تأثیر بگذارد. 

انتهای پیام/