خبرگزاری میزان - پایگاه «موند افریک» در گزارشی نوشت: دلار آمریکا برای پیشبرد قدرت جهانی آمریکا ضروری است اما در سال ۲۰۲۲، سهم دلار از ارز‌های ذخیره ده برابر سریع‌تر از میانگین دو دهه گذشته کاهش یافته است. 

وقتی رسانه‌های غربی شروع به حمله جدی به روایت دلارزدایی از جهان چند قطبی می‌کنند، می‌دانیم که وحشت در واشنگتن به راه افتاده است.

بر اساس آمارها، سهم دلار از ذخایر جهانی در سال ۲۰۰۱ میلادی ۷۳ درصد، در سال ۲۰۲۱، ۵۵ درصد و در سال ۲۰۲۲، ۴۷ درصد بوده است.

پیش‌بینی سهم جهانی دلار فقط ۳۰ درصد تا پایان سال ۲۰۲۴ که مصادف با انتخابات ریاست جمهوری بعدی در آمریکا خواهد بود، دیگر دور از ذهن نیست.

به گفته وزیر دارایی روسیه، در بیش از ۷۰ درصد معاملات تجاری بین روسیه و چین اکنون از روبل یا یوان استفاده می‌شود.

روسیه و هند نیز نفت را به روپیه مبادله می‌کنند. توافق روسیه و بنگلادش برای ساخت نیروگاه هسته‌ای «روپور» نیز دلار آمریکا را دور می‌زند.

بسیاری از این مبادلات مربوط به کشور‌های «بریکس» و حتی فراتر از آن است. دست‌کم ۱۹ کشور برای پیوستن به بریکس درخواست داده‌اند. وزرای خارجه پنج عضو اول در نشستی که ژوئن آینده در «کیپ تاون» برگزار می‌شود، درباره شرایط پیوستن اعضای جدید بحث خواهند کرد. 

«موند افریک»، افزود که اکنون بریکس برای اقتصاد جهانی مهمتر ازگروه هفت است.

آخرین آمار صندوق بین‌المللی پول نشان می‌دهد که پنج کشور موجود بریکس ۳۲.۱ درصد به رشد جهانی کمک خواهند کرد، در حالی که این رقم برای گروه هفت ۲۹.۹ درصد است. 

«بن سلمان» به طور عمد عربستان را به سمت قدرت سه گانه جدید اوراسیا، روسیه، ایران و چین هدایت کرد و از آمریکا دور کرده است.

بازی جدید در غرب آسیا، «بریکس جدید» است که به طور قابل توجهی شامل ایران و عربستان می‌شود.

نزدیک شدن روابط بین ایران و عربستان مستلزم رابطه بسیار نزدیک‌تر بین شورای همکاری خلیج فارس به عنوان یک کل و مشارکت راهبردی روسیه و چین است.

کریدور حمل و نقل بین‌المللی شمال-جنوب که روسیه، ایران و هند را به هم متصل می‌کند و کریدور اقتصادی چین-آسیای مرکزی-غربی، کلید بخشی از طرح بلندپروازانه کمربند و جاده چند میلیارد دلاری پکن است. 

روند دلارزدایی به علت تاثیر هرج و مرج زنجیره تامین مرتبط با کووید و تحریم‌های دسته جمعی غرب علیه روسیه تسریع شده است. 

بریکس مالک مواد خام است و گروه هفت امور مالی را کنترل می‌کند و نمی‌تواند کالا تولید کند، اما بریکس می‌تواند ارز ایجاد کند، به ویژه زمانی که ارزش آن‌ها به دارایی‌های ملموس مانند طلا، نفت، مواد معدنی و سایر منابع طبیعی مرتبط باشد.

عامل اصلی دگرگونی این واقعیت است که اکنون قیمت نفت و طلا به سمت روسیه، چین و غرب آسیا در حال حرکت است. 

سازمان‌های اوراسیایی هماهنگ‌کننده واکنش به سیستم کنونی تحت مدیریت غرب که قوانین بین‌المللی را زیر پا می‌گذارد، یکی از موضوعات اصلی سخنرانی «سرگئی لاوروف» در سازمان ملل در اوایل این هفته به طور تصادفی نبود. 

کنفرانس داووس بلافاصله پس از شروع عملیات نظامی روسیه در اوکراین، علیه نفت اعلام جنگ کرد. آن‌ها اوپک پلاس را تهدید کردند که در غیر این صورت روسیه را منزوی خواهد کرد، اما به شکلی تحقیرآمیز شکست خوردند. اوپک پلاس که عملا توسط مسکو-ریاض هدایت می‌شود، اکنون بر بازار جهانی نفت حکمرانی می‌کند.

رئیس بانک مرکزی اروپا به تازگی به شورای روابط خارجی مستقر در نیویورک گفت که تنش‌های ژئوپلیتیکی بین آمریکا و چین که می‌تواند تورم را تا پنج درصد افزایش دهد، سلطه دلار و یورو را تهدید می‌کند.

رسانه‌های جریان اصلی غربی به طور یکپارچه ادعا می‌کنند که اقتصاد‌های بریکس که معمولاً با روسیه تجارت می‌کنند «مشکلات جدیدی برای بقیه جهان ایجاد می‌کنند.» این کاملاً پوچ است: فقط برای دلار و یورو مشکل ایجاد می‌کند.

غرب جمعی در حال رسیدن به درجه استیصال است. اکنون اعلام خیره کننده برگه انتخابات ریاست جمهوری بایدن- هریس در آمریکا در سال ۲۰۲۴ بدان معناست که نومحافظه کاران دولت آمریکا طرح راه اندازی جنگ صنعتی علیه روسیه و چین تا سال ۲۰۲۵ را افزایش می‌دهند. این ما را به دلارزدایی و آنچه جایگزین ارز ذخیره هژمونیک جهان خواهد شد، برمی‌گرداند. 

بورس نفت و گاز شانگ‌های در مارس ۲۰۱۸ شروع به کار کرد. هر تولیدکننده نفت در هر کجا می‌تواند امروز محصولاتش را در شانگ‌های به یوان به فروش برساند. این بدان معناست که توازن قدرت در بازار‌های نفت در حال حاضر از دلار آمریکا به یوان تغییر کرده است. 

بیشتر تولیدکنندگان نفت ترجیح می‌دهند ذخایر زیادی از یوان را در اختیار نداشته باشند. بالاخره همه هنوز به دلار نفت عادت دارند. به همین علت است که پکن تصمیم گرفته قرارداد‌های آتی نفت خام در شانگ‌های را از یوان به طلا تبدیل کند.

قدرت جهانی آمریکا مبتنی بر کنترل پول جهانی است. کنترل اقتصادی اساس دکترین «سلطه همه جانبه» پنتاگون است. با این حال، اکنون حتی راهبرد نظامی نیز در حال شکست است، به طوری که روسیه در زمینه موشک‌های مافوق صوت پیشتازی دست نیافتنی دارد و روسیه، چین و ایران می‌توانند مجموعه‌ای از ناو‌های هواپیمابر قدرتمند را مستقر کنند. 

هژمونی که به کوکتل سمی نئولیبرالیسم، جنون تحریمی و تهدید‌های گسترده چسبیده است، از درون در حال خونریزی است. دلارزدایی پاسخی اجتناب ناپذیر به فروپاشی سیستم است. جای تعجب نیست که مشارکت راهبردی روسیه و چین قصد ندارد دشمن را در زمانی که او اینقدر مشغول نابود کردن خود است، متوقف کند. 

انتهای پیام/