خبرگزاری میزان – بررسیهای علمی نشان میدهند که انگلیس در سالهای ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ در میانه به تاراج بردن تریلیونها دلار ثروت هند در چارچوب استعمار این کشور، ۱۶۵ میلیون هندی را به کام مرگ فرستاد.
به گزارش «geopoliticaleconomy، livemint و الجزیره»، نسل کشیهای امپریالیستی اروپا نه تنها از طریق استعمار مردم مختلف جهان را قربانی کرد، بلکه الهام بخش دیگر مکاتب ضد بشری مانند فاشیسم شد.
در سالهای اخیر شاهد نوستالژی مرگبار استعمارگری انگلیس در قالب انتشار کتابهایی مبنی بر سودمندی استعمار انگلیس برای هند بودیم.
نویسندگان کتابهایی مانند «چگونه انگلیس جهان مدرن را ساخت»، ادعا میکنند که استعمار انگلیس شکوفایی و توسعه را برای هند و دیگر مستعمرات به ارمغان برد.
نظرسنجی دو سال پیش موسسه «یو گاو» نیز نشان داد که ۳۲ درصد مردم انگلیس به تاریخ استعماری این کشور افتخار میکنند.
این تصویر زیبا از اسعتمار انگلیس به شکل چشمگیری با سوابق تاریخی در تضاد است.
پیامدها و نتایج هولناک استعمارگری انگلیس در هند
براساس یک بررسی دانشگاهی، در طول ۲۰۰ سال استعمار هند به دست انگلیس، این کشور دستکم ۴۵ تریلیون دلار از ثروت هند را به سرقت برد و فقط در بازه زمانی ۴۰ ساله ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ مرگ ۱۶۵ میلیون هندی را رقم زد.
براساس بررسیهای «رابرت آلن سی»، مورخ اقتصادی، فقر شدید در هند تحت استعمار انگلیس از ۲۳ درصد در سال ۱۸۱۰ به بیش از ۵۰ درصد در اواسط قرن بیستم در میانه قحطیهای فزاینده و مرگبار رسید.
کارشناسان توافق دارند که در دوره ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ (دوره اوج قدرت امپراتوری انگلیس) به شکلی ویژه برای هند ویرانگر بود؛ سرشماریهای جامع جمعیتی انجام شده از سوی انگلیس در دهه ۱۸۸۰ نشان میدهد که میزان مرگ و میر مردم هند در این دوره به شکل قابل توجهی افزایش یافت و امید به زندگی از ۲۶.۷ سال به ۲۱.۹ تنزل پیدا کرد.
با در نظر داشتن نرخ مرگ و میر عادی در هند، شمار مرگ و میرهای ثبت شده در بازه زمانی ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ در هند، ۵۰ میلیون نفر بیشتر بوده است؛ این یک رقم خیره کننده براساس تخمینی محافظه کارانه است.
این یکی از بزرگترین بحرانهای مرگ و میر ناشی از سیاست در تاریخ بشر است و بیشتر از مجموع مرگ و میرهایی است که در قحطیهای اتحاد جماهیر شوروی، چین مائوئیستی، کره شمالی، کامبوج پل پوت و اتیوپی منگستیو ثبت شد.
هولناکتر این که این آمار، شامل دهها میلیون هندی دیگری که در قحطیهای انسان ساز استعمارگری انگلیس جان خود را از دست دادند، نمیشود.
در واقع باید گفت که استعمار برای مردم هند، عامل ایجاد یک تراژدی انسانی بود.
در قحطی بدنام بنگال در سال ۱۹۴۳ حدود ۳ میلیون هندی در میانه ممنوعیت واردات غلات همزمان با صدور مواد غذایی از سوی انگلیس جان خود را از دست دادند.
بررسیهای انجام شده توسط دانشمندان نشان داد که قحطی ۱۹۴۳ بنگال نتیجه علل طبیعی نبود و از سیاستهای وینستون چرچیل، نخست وزیر انگلیس ناشی شد.
چرچیل فردی نژادپرست بود که بارها در موضع گیریهای خود این را اعلام کرده بود.
پیامدهای مرگبار جهانی استعمارگری اروپا
نسل کشیها و جنایتهایی که امپراتوریهای استعمارگر اروپایی در خارج از مرزهای خود مرتکب شدند، برای مکاتب و متعاقب آن رژیمهای ضد بشری مانند رژیمهای فاشیستی الهام بخش شدند؛ این رژیمها نسل کشیهای مشابهی را درون و خارج از مرزهای خود انجام دادند.
استعمارگران به خوبی از پیامدهای سیاستهای خود آگاه بودند، با وجود این به روند استعماری مرگبار خود ادامه میدادند.
جالب توجه است که بدانید چرچیل از آدولف هیتلر و بنیتو موسولینی سران رژیمهای فاشیستی در آلمان و ایتالیا تمجید میکرد.
معاون دبیرکل سازمان ملل که سیاستمداری هندی بود، در دوران خدمت خود در این سمت جنایتهای امپراتوری انگلیس به ویژه در دوره چرچیل را مستند کرد.
وی معتقد است که دستان چرچیل به اندازه دستان هیتلر خون آلود است.
«اوتسا پاتنایک»، اقتصاددان سرشناس هندی تخمین زده است که امپراتوری انگلیس ۴۵ تریلیون دلار از ثروت شبه قاره هند را تخلیه کرده است.
این کارشناس هندی، میگوید که جهان سرمایه داری مدرن بدون استعمار و تخلیه وجود نمیداشت.
انتهای پیام/