خبرگزاری میزان _ بر اساس تحقیقات انجامشده، کشاورزی قراردادی به عنوان ابزار سازماندهی و حمایت از تولیدات کشاورزی به ویژه برای کشاورزان خرد، روشی بسیار مفید است.
این نظام کشاورزی را میتوان به عنوان یک توافق بین کشاورزان و شرکتهای پشتیبان تعریف کرد. در این نوع قراردادها همواره خریدار با عرضه نهادهها و ارائه مشاوره فنی از کشاورزان حمایت میکند.
مبنای چنین کاری الزام قانونی از سوی کشاورز برای فراهمکردن یک کالای خاص به مقدار مشخص و با استانداردهای کیفی تعیینشده و الزام قانونی از سوی شرکت پشتیبان برای حمایت از تولید کشاورز و خرید کالا خواهد بود.
در کشاورزی قراردادی یک شرکت تولیدی و فرآوری محصولات کشاورزی با عقد قرارداد با کشاورزان و تولیدکنندگان، محصولات آنها را به صورت توافقی یا با فرمول قیمتی مشخص خریداری میکند.
در همین خصوص قاسم پیشهور، رئیس نظام صنفی کشاورزی و منابع طبیعی ایران، در گفتوگو با میزان گفت: بحث فروش محصولات و مشخصشدن بازار هدف از مهمترین شاخصهای توسعه تولید کشاورزی است.
وی افزود: هزینه تولید باید به گونهای باشد که برای کشاورز صرفه اقتصادی داشته باشد بنابراین بهترین شیوه که کشاورز میتواند در آن ورود پیدا کند کشت قراردادی است، زیرا قبل از کشت قیمت، هزینهها و زمینه فروش مشخص میشود.
رئیس نظام صنفی کشاورزی و منابع طبیعی ایران بیان کرد: دولت در بعضی از کشتهای استراتژی ورود پیدا میکند و خدمات هزینه تولید را نیز پشتیبانی میکنند.
به گفته وی پشتیبانی مالی، فنی، علمی و آموزشی در کشت قراردادی کشاورزی را از حالت سنتی به کشاورزی صنعتی سوق میدهد.
رئیس نظام صنفی کشاورزی و منابع طبیعی ایران با اشاره به اینکه باید چالشها را در بخش کشاورزی اصلاح کنیم تا امنیت شغلی کشاورز در بحث تولید، فروش و بازرگانی مهیا شود، گفت: بهترین شیوه در کشت قراردادی این است که کشاورزان باید در اتاق اصناف کشاورزی و نظام صنفی کشاورزی اهلیت خود را ثابت و پروانه، کسب کنند.
پیشهور با تاکید بر اینکه در صورت کسب پروانه هویت از نظام صنفی، دولت از کشاورزان پشتیبانی میکند، اظهار کرد: همچنین با این شیوه شناسنامهدارکردن محصولات کشاورزی در اولویت قرار خواهد گرفت.
انتهای پیام/