خبرگزاری میزان – طی روز‌های اخیر نظامیان و شهرک‎نشینان صهیونیست بار دیگر خشونت‌های خود را علیه فلسطینیان افزایش داده و به سرکوب نمازگزاران و معتکفان در مسجدالاقصی پرداخته‌اند.

در دو شب متوالی نظامیان رژیم صهیونیستی به صحن‌های مسجدالاقصی یورش برده و جنایت‌های بسیاری را مرتکب شدند.

این جنایات در سایه سکوت جامعه بین‌الملل و حمایت همه‌جانبه غرب صورت می‌گیرد؛ کشورهایی که فریاد دفاع از حقوق بشر برآورده اما به تسلیح رژیم صهیونیستی می‌پردازند و چشم بر روی جنایات آن می‌بندند.

رویکرد گزینشی در قبال حقوق بشر

به گزارش «میدل ایست مانیتور»، تقریبا هر سال، پیش‌نویس قطعنامه‌های مربوط به نقض حقوق فلسطینیان توسط رژیم صهیونیستی در مجمع عمومی سازمان ملل (UNGA) و ارگان تابعه آن، شورای حقوق بشر (HRC) مورد بحث و رأی‌گیری قرار می‌گیرد. 

در حالی که قطعنامه‌های تصویب شده توسط UNGA و HRC ممکن است از نظر قانونی الزام آور نباشد، اما نشان دهنده تعهدات سیاسی قوی است و مواضع دولت‌ها را نشان می‌دهد؛ روند بحث و رأی‌گیری چنین تصمیماتی به طور اساسی نشان می‌دهد که دولت‌های غربی چگونه به طور گزینشی در مورد مسائل حقوق بشر مطابق با منافع ملی خود رفتار می‌کنند. رویکرد کشور‌های اروپایی در قبال فلسطین و رژیم صهیونیستی نمونه بارز چنین رفتاری است.

بسیاری از کشور‌های اروپایی از قطعنامه‌های کلیدی سازمان ملل در مورد تجاوزات رژیم صهیونیستی علیه فلسطین حمایت نمی‌کنند. آن‌ها معمولاً به چنین تصمیماتی رأی مخالف یا ممتنع می‌دهند و این تصمیمات را به عنوان اقداماتی یک طرفه عنوان می‌کنند که «به تلاش‌های احتمالی صلح» بین دو طرف آسیب می‌رساند.

آلمان و انگلیس - دو کشور بزرگ اروپایی از نظر جمعیت - با در نظر گرفتن این تصمیمات به عنوان ادعایی «غیرمنصفانه و مغرضانه»، موضع آشکاری در حمایت از رژیم صهیونیستی گرفته‌اند. آلمان همچنین حمایت از این رژیم را یک مسئولیت تاریخی می‌داند. 

انگلیس که پس از تشکیل رژیم جعلی صهیونیستی در سال ۱۹۴۸، مأموریت خود در فلسطین را ترک کرد، از جمله حامیان برجسته آن در اروپا بوده است. علیرغم اذعان قاطعانه به «خودمختاری فلسطین»، انگلیس هم مانند آمریکا، با این ادعا که این دستور کار به تلاش‌های صلح در خاورمیانه آسیب می‌زند، اعلام کرده که به تمام قطعنامه‌های مربوط به فلسطین در شورای حقوق بشر رأی منفی می‌دهد.

سایر کشور‌های بزرگ اروپایی هم خیلی متفاوت از اینها عمل نمی‌کنند و معمولاً از تصمیمات کلیدی در حمایت از فلسطین خودداری می‌کنند. به عنوان مثال، کشور‌های اتحادیه اروپا مانند ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، هلند، سوئد و دانمارک از تصمیم اخیر مبنی بر درخواست نظر مشورتی دیوان بین‌المللی دادگستری در مورد عواقب حقوقی اشغالگری رژیم صهیونیستی در فلسطین حمایت نکرده‌اند.

کشور‌های اروپایی مخالف تصمیمات در مورد فلسطین، زمانی که نقض حقوق بشر در جا‌های دیگر اتفاق می‌افتد، موضع متفاوتی اتخاذ می‌کنند. به عنوان مثال، این کشور‌ها در مورد تصمیم گیری در مورد مناقشه روسیه و اوکراین موضع روشنی اتخاذ کرده‌اند.

همه آن‌ها به تصمیماتی مانند بررسی نقض ادعایی حقوق بشر در اوکراین و تعلیق روسیه از شورای حقوق بشر رأی مثبت دادند.

همین امر در مورد سیاست تحریم‌های سختگیرانه اتحادیه اروپا نیز صدق می‌کند که رژیم صعهیونیستی با وجود شهرک‌سازی‌های غیرقانونی و سایر موارد نقض حقوق بشر هرگز در معرض آن قرار نگرفته است.

انتهای پیام/