شهر شوشتر، شهری زیبا با تاریخی کهن که سالیان دراز مرکز خوزستان بوده است؛ آثار و شاهکار‌های تاریخی جذاب و پرشکوهی را در دل خود جای داده است. نهر داریون، قلعه سلاسل و بند شادُروان سه اثر از مهمترین و اصلی‌ترین آثار تاریخی شوشتر به شمار می‌آیند که نشان از تحولی بزرگ در سیستم آبرسانی پیشینیان ما در این شهر باستانی است. نهر داریون در شوشتر از رود شطیط که شاخه اصلی رود کارون در این شهر است جدا می‌شود و دوباره به آن ملحق می‌گردد. این نهر داریوش یا دارا نیز نام دارد و علت این نامگذاری به ساخت این نهر در دوران داریوش هخامنشی بازمی‌گردد. قلعه سلاسل، واقع در شمال غربی شوشتر، در کنار رود شطیط به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. این قلعه که ساخت آن نیز به دوران هخامنشیان باز می‌گردد، تا حدود پنجاه سال پیش، نقش دفاعی و استقرار نظامیان و همچنین کنترل نهر داریون را برعهده داشته و والی خوزستان در آن اقامت می‌کرده است. متاسفانه در حال حاضر با تخریب گسترده‌ای که در این بنای عظیم و با شکوه اتفاق افتاده است، از آن چیزی جز اتاق‌های زیرزمینی، شوادان‌ها و تونل‌های داریون باقی نمانده است. پل بند سنگی شادُروان یا بند قیصر نیز قدیمی‌ترین پل ایران و یکی از قدیمی‌ترین پل‌های جهان است و قدمت آن به دوران ساسانی باز می‌گردد. این پل بند، بزرگترین پل بند سنگی جهان و همچون دو اثر قبل، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. این پل بند که به طور هوشمندانه برای برگرداندن آب کارون از طریق نهر دارون به مزارع کشاورزی به کار میرفت، دارای ۴۴ دهانه قطور بوده که اکنون ۳۷ دهانه آن موجود است. این سه اثر تاریخی و جذاب، سالیانه تعداد زیادی گردشگر داخلی و خارجی را به خود جذب میکنند.