خبرگزاری میزان – اردوکشی‌های خیابانی در سراسر اراضی اشغالی اگرچه نشان دهنده سر باز کردن بحران‌های متراکم خفه شده در رژیم صهیونیستی است، همزمان واقعیت وجودی و ماهیت رژیم صهیونیستی به عنوان شهرک نشینی با امتیاز‌های نژادی و استعماری را بیش از هر زمان دیگری آشکار می‌کند.

به گزارش «میدل ایست آی»، نگاهی به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی اخیر در اراضی اشغالی نشان می‌دهد که معترضان نگران از دست دادن حقوقی هستند که مبتنی بر سرکوب فلسطینی هاست و دغدغه‌های انسانی و حقوق بشری در رادار ذهنی آن‌ها وجود ندارد.

کابینه راستگرای افراطی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی پس از روی کار آمدن برنامه خود برای تغییرات قضایی را اعلام کرد؛ اقدامی که آزادی‌های بخشی از شهرک نشینان صهیونیست به عنوان شهروندان ممتاز نژادی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

همین امر سبب تظاهرات هزاران نفری صهیونیست‌ها با حضور ژنرال‌های ارتش، نخست وزیران سابق، ... شد.

اگرچه حامیان بین المللی رژیم صهیونیستی تلاش دارند تا از این اعتراض‌ها چهره‌ای موجه ساخته و آن را اعتراض به آنچه در معرض خطر قرار گرفتن «دموکراسی» در اراضی اشغالی می‌خوانند، اعلام کنند، اما نگاهی به تاریخ جعلی رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که این نخستین بار نیست که بخش‌هایی از ساکنان صهیونیست اراضی اشغالی به ویژه «اشکنازی‌ها» از ترس تجاوز رژیم صهیونیستی به حقوقشان دست به تظاهرات زده‎اند.

در واقع ریشه این اعتراض‌ها جنگی است که میان طیف‌های مختلف صهیونیست‌ها از جمله «اشکنازی‌ها» و «میزراحی‌ها» درگرفته است و در این میان ادعا‌هایی مبنی بر تفاوت رویکرد با اقدام‌های استعماری کابینه نتانیاهو هم مطرح می‌شود.

اما این ادعا‌ها دروغ محض هستند و آن‌ها تلاش دارند برای دستیابی به اهداف خود، ریاکارانه استعمار و اشغالگری را به دو دسته خوب و بد تقسیم کنند.

نگاهی به عملکرد کابینه‌های مختلف رژیم صهیونیستی نشان از روند لاینقطع اشغالگری و استعمار اراضی فلسطینی دارد؛ به عنوان مثال، «شیمون پرز»، معمار برنامه تسلیحات هسته‌ای رژیم صهیونیستی و قصاب قانا نیز مدعی بود که سرنوشت رژیم صهیونیستی به قدرت و عدالت بستگی دارد و عدالت اعمال این رژیم را هدایت می‌کند.

اصل دعوا در اراضی اشغالی درباره باصطلاح دموکراسی نژاد برتر است و معترضان به دنبال حفظ رژیم صهیونیستی به عنوان یک مستعمره شهرک نشین غارتگر و ارائه دهنده امتیاز‌های نژادی هستند.

هر دو طرف این دعوا ادعا‌های دروغی را مطرح می‌کنند؛ چه کابینه نتانیاهو و چه معترضان هیچ شرمی از خشونت‌های هولناک تحمیل شده بر فلسطینی‌ها در تشدید تنش‌های اخیر احساس نمی‌کنند.

واقعیت این است که معترضان از حقوقی برخوردارند که بیم از دست دادن آن را دارند؛ این حقوق مبتنی بر سلب مالکیت و سرکوب مردم فلسطین است.

در واقع معترضان آشکارا دنبال حفظ حقوق و امتیاز‌های مبتنی بر نژادپرستی هستند.

انتهای پیام/