خبرگزاری میزان - مازیار زارع، سرمربی تیم ملوان بندر انزلی در پایان دیدار هفته بیست و دوم لیگ برتر مقابل آلومینیوم اراک صحبت‌هایی انجام داد که در زیر می‌خوانید.

*بسیار متاسف هستم که در دقیقه ۹۰ بازی به تساوی کشیده شد. بازی گذشته هم در دقیقه ۹۰ همین اتفاق برای ما رخ داد. حیف شد، چون ۳ امتیاز را گرفته بودیم و حتی می‌توانستیم به گل‌های بعدی هم برسیم. روی کم دقتی به گل نمی‌رسیم و در لحظات پایانی چنین اتفاقاتی رخ می‌دهد. می‌توانستیم برنده بازی باشیم، اما متاسفانه بازی مساوی شد. در نیمه دوم تنها یک فرصت به آلومینیوم دادیم.  این تیم خارج از خانه کمترین گل خورده را دارد.

*فرصت‌های خیلی خوبی داشتیم، اما به نتیجه نرسیدیم. در نهایت بازی با نتیجه مساوی تمام شد. با بازیکنان خسته نباشید می‌گویم و معتقدم که بسیار زحمت کشیدند. باید تمرکز خود را بالاتر ببریم و تا دقیقه ۱۰۰ بازی را رها نکنیم.

*روزی که ما استارت زدیم بنا بر این بود که تیم را در لیگ برتر حفظ کنیم. الان هم تمام تلاش خود را به کار می‌گیریم که این اتفاق رخ دهد. با پیروزی در برخی از بازی‌ها می‌توانیم به رده‌های بالاتر برسیم، اما اینگونه نمی‌شود. با بضاعتی که داریم و لطف پوررشید که بسیار از وی تشکر می‌کنم همچنان هدف‌مان ماندن در لیگ برتر است. خودم این شرایط را دوست ندارم و دلم می‌خواهد برای رده‌های بالای جدول بجنگم. واقعیت این است که این استان همین را می‌خواهد.

*امسال آخرین سال حضورم در ملوان است و امیدوارم با حفظ ملوان که فکر می‌کنم اتفاق بزرگی هم خواهد بود؛ سال آینده که من نیستم امیدوارم هرکسی می‌آید حمایت شود. من این مدلی هستم و حرفم را می‌زنم. الان بازی مساوی شده و خیلی ساده سر ما را بریدند. عده‌ای می‌آیند و می‌گویند که باید بازی کرد و برنده شد. اگر قرار است اینگونه باید اصلاً برای بازی‌ها داور نگذارند! با این شرایط ما هم نمی‌توانیم به داوری اعتراض کنیم.

*آقای خسروی! حالا کجا هستید؟ من که شما را رها نمی‌کنم. من ول کن نیستم؛ دلم می‌خواهد الان نظر بدهید و ببینم کجا هستید. آقای الماسخاله، آقای استاندار کجا هستید؟ آقای دنیا مالی شما کجا هستید؟ یا من را برکنار کنید یا من بعد از باخت، بعد از برد یا بعد از مساوی حرف‌هایم را می‌زنم. امروز خیلی دوست داشتم برنده باشم و این حرف‌ها را بزنم، اما نشد. من کسی را مقصر نمی‌کنم و همه چیز را گردن می‌گیرم. همیشه خودم جوابگو بودم و بازهم هستم. با تمام قوا برای حفظ تیم تلاش می‌کنیم، اما سال آینده چه اتفاقی رخ خواهد داد؟

*الماسخاله مگر شما متولی فوتبال استان نیستید؟ الان کجایید؟ آیا سال‌های گذشته هم همینگونه بودید؟ چرا هیچ تیمی در استان گیلان روز خوش نمی‌بیند؟ از چوکا و ملوان گرفته تا سایر تیم‌ها. آقای استاندار چرا از تیم‌های استان حمایت نمی‌کنید؟ اگر می‌توانید من را برکنار کنید وگرنه من حرف‌هایم را می‌زنم. من که چیز زیادی نمی‌خواهم. اگر هم چیزی می‌خواهم برای خودم نمی‌خواهم، بلکه برای شهر و مردمم می‌خواهم. چه کسی باید پاسخگوی رفتار داور بازی امروز باشد؟ تمام انتقاد‌های فنی را می‌پذیرم و گله‌ای نمی‌کنم، اما چه کسی باید یقه داور بازی امروز را بگیرد؟  

*اکرمی! شما بازی برنده امروز تیم من را با جا گیری بدتان به مساوی تبدیل کردید. من تنهایی به داور اعتراض می‌کنم و از من انتقاد می‌کنم. اصلاً شما وضعیت شهر انزلی را ببینید. مسئولان کجا هستند؟ چرا دعوایی نمی‌کنند؟ من تا آخر فصل می‌مانم و تمام تلاشم را می‌کنم که ملوان در لیگ برتر بماند؛ سال آینده هرکسی آمد به وی کمک کنید. تنهایی نمی‌توان کاری کرد. من چیزی برای خودم نمی‌خواهم.

انتهای پیام/