خبرگزاری میزان - ناکامی در پیگرد قانونی مقامهای آمریکایی و دیگر کشورهای غربی به دلیل جنایات جنگی، یک آشفتگی قضایی در جهان ایجاد کرده است.
آمریکا و متحدانش در ناتو حمایت خود را از اوکراین در برابر روسیه همچنان افزایش میدهند و در طول سال گذشته، یک کانال باز وجود داشته که دهها میلیارد دلار سلاح و سایر تجهیزات نظامی را به اوکراین تحویل داده است.
به گزارش «اینترسپت»، در این مرحله واضح به نظر میرسد که موضع دولت بایدن این است که افزایش ظرفیت نظامی اوکراین یک سناریوی برد برای ناتو است.
دولت آمریکا در طول یک سال اخیر بارها روسیه را به ارتکاب جنایات جنگی در اوکراین متهم کرده است، اما این اتهام برخی سوالات را درباره پیشینه آمریکا و اتهاماتی که علیه این کشور مبنی بر ارتکاب جنایات جنگی در کشورهای دیگر نطرح شده را ایجاد می کند
کانون منطقی رسیدگی به چنین جنایاتی در دادگاه کیفری بین المللی است؛ دیوان کیفری بینالمللی که در سال ۱۹۹۸ دقیقاً برای چنین موقعیتهایی راهاندازی شد، سران کشورها و دیگر مقامات ارشد طیفی از کشورها را متهم یا تحت پیگرد قانونی قرار داده است، هرچند که عمدتاً بر کشورهای آفریقایی تمرکز کرده است و هرگز رئیس یک قدرت بزرگ جهانی را متهم نکرده است.
در حالی که دیوان کیفری بین المللی تحقیقاتی را درباره جنایات ادعایی در طول جنگ در اوکراین آغاز کرده است، نه کییف و نه مسکو معاهدهای را که صلاحیت این دادگاه را به رسمیت میشناسد، تصویب نکرده اند.
دیوان کیفری بین المللی صلاحیت رسیدگی به جنایت تجاوز در اوکراین را ندارد؛ تا حد زیادی به این دلیل که آمریکا و متحدانش دیوان بین المللی کیفری را تحت فشار قرار دادند تا قوانین خود را برای منع تعقیب پرسنل کشورهایی که دادگاه را به رسمیت نمیشناسند، اصلاح کند.
تحقیقات انجام شده اسناد بسیاری از جنایتهای جنگی ناتو را در سراسر جهان افشا میکند و افغانستان یکی از برجستهترین شواهد است.
برای کسانی که وضعیت افغانستان را دنبال میکنند، جنایات جنگی ظالمانهای که فاش میشود، چیز جدیدی نیست.
جنایتهای نیروهای ویژه انگلیس و «تیم کشتار» نیروهای آمریکایی تنها نمونههای کوچکی از جنایات جنگی ناتو در افغانستان هستند.
این موارد مجزا نیستند؛ جنایات متحدان ناتو مداوم، سیستماتیک و رایج بوده است. طی دو دهه گذشته، عملیات ناتو به سرکردگی آمریکا در افغانستان بیش از ۳۰ هزار غیرنظامی را به کام مرگ کشانده و بیش از ۶۰ هزار مجروح برجای گذاشته است و ۱۱ میلیون نفر را به عنوان پناهنده آواره کرده است؛ این امر تنها در افغانستان نیست و در عراق، سوریه و بسیاری کشورهای دیگر فجایع مشابه بارها و بارها اتفاق افتاده است.
حتی بدتر از آن، بسیاری از کسانی که مسئول این جنایات هستند به راحتی زیر چتر دولتهای خود از معافیت در برابر مجازات برخوردارند.
انتهای پیام/