خبرگزاری میزان – توسعه فرهنگ صلح و سازش و عفو گذشت در جامعه از تکالیف دینی و وظایف انسانی ما مسلمانان است از طرفی استفاده از ظرفیتهای مردمی جهت ایجاد سازش و حل اختلافات کمک بسیاری به کاهش ورودی پروندهها به مراجع قضایی و اطاله دادرسی می کند.
بر همین اساس استفاده از نیروهای مردمی به عنوان صلح یار در شوراهای حل اختلاف سراسر کشور در سالهای اخیر از برنامههای و راهبردی دستگاه قضا است که رشد و افزایش آمار سازش در پروندههای وردی به شوراهای حل اختلاف نشان دهنده موفقیت این طرح ابتکاری است؛ و نکته حائز اهمیت فعالیت چشمگیر بانوان صلح یار در عرصه ایجاد صلح وسازش است به عنوان مثال کمک به رهایی ۲۶ زندانی از قصاص نفس و سازش در بیش از ۳۰ پرونده محکومیتهای مالی در ۲ سال اخیر تنها بخشی از فعالیتهای فطرس یاسایی بانوی یزدی است که بهانهایی شد تا خبرگزاری میزان گفتوگوی زیر را با این صلح یار موفق ترتیب دهد.
میزان: لطفا در مورد فعالیتهای خود در توضیح دهید؟
یاسایی: از سال ۱۳۸۸ همکاری خودم و با شورای حل اختلاف یزد شروع کردم و در حال حاضر در زندان مرکزی یزد فعالیت و پروندههای شورای حل اختلاف زندان را بررسی میکنم. اغلب این پروندها مربوط به قصاص نفس و محکومیتهای مالی هستند که در ۶ شعبۀ شورای حل اختلاف یزد موجود است البته نیروی ستادی استان هستم، اما در ۲ سال اخیر بعنوان ناظر شورای حل اختلاف زندان استان یزد نیز فعالیت دارم.
میزان: چرا به صلح یاری علاقهمند شدید؟
یاسایی: در ابتدا نیروی ستادی بودم، اما از سال ۱۳۹۹ که ستاد صبر شکل گرفت طبق اعلام حداد دبیر ستاد صبر مسئول جذب صلح یار از صنفهای مختلف شدم که در پروندههای قصاص نفس و محکومان مالی به ما کمک کنند بنابراین ازصنفهای مختلف کوشا و موسسههای خیریه مخصوصاً موسسههای، اما رضا صلحیار انتخاب کردیم که تا در حال خاضر به ما کمک میکنند.
میزان: افراد صلح یار فقط وارد کار ایجاد سازش میشوند یا اینکه باید حتما از نظر مالی هم کمک کنند؟
یاسایی: نه ایجاد سازش، دارند یعنی لازمه صلح یاری شدن توانایی کمک مالی نیست. بعنوان مثال ۲ نفر ازهمکاران خانم صلح یار در کارهای دفتری مثل تعیین وقت نیزبدون هیچ چشمداشتی به ما کمک میکنند.
میزان: شما تنها در پروندهای زندانیان خانم ورود میکنید یا پروندههایی مربوط به آقایان نیزهم دارید؟
یاسایی: برای ایجاد سازش در همه پروندهها کمک میکنم برای من فرقی ندارد، پارسال در ۱۷ پرونده قصاص نفس با کمک همکاران موفق به ایجاد سازش شدیم در ۹ ماه ابتدایی سالجاری نیز موفق به ایجاد سازش در ۹ پرونده قصاص نفس شدیم که اکثر زندانیان آنها آقا بودند و پروندهای با ۱۰ نفر اولیای دم داشتیم که ۳ ماه تابستان فقط برای موفقیت درجلب رضایت آنان تلاش کردیم.
در خصوص پروندههای محکومیتهای مالی هم سال گذشته ایجاد سازش و حل و فصل اختلافات بین طرفین دعوا موجب شد تا بیش از ۳۰ پرونده با مبالغ بالای ۲۰ میلیون تومان مختومه شود.
میزان: لطفا درخصوص فرآیند ورود و ایجاد سازش در پروندهها توضیح دهید؟
یاسایی: با مجوز رئیس توسعه حل اختلاف استان یزد پس از صحبت با زندانیان و گرفتن شرح حال آنها به دادگاه، دادسرا و یا هر شعبهای که پرونده ارجاع شده مراجعه و با بررسی پرونده وضعیت شکات را نیز بررسی میکنم و در نهایت با دعوت از شاکی یک جلسه با آنها صحبت م یکنیم و باتوجه به صحبتهای طرفین، جلسه مشترکی برای سازش نهایی در شوراهای حل اختلاف و یا حتی در منزل یکی از طرفین برگزار میکنیم.
اولین تجربه من یک پرونده سرقت بود که هیچ پیش زمینهای از آن نداشتم، کم کم با خواندن کتاب و مقالههای مرتبط، روش صحبت کردن با زندانی و شاکی که پر از خشم است را بیشتر یاد گرفتم.
میزان: برای سازش در پرونده قصاص نفس چگونه عمل میکنید؟
یاسایی: به اولیای دم میگوییم که حق دارید و اصلا نمیخواهیم از حق شرعی و قانونی خودتون بگذرید، اما حقوق بشر کلا با اعدام مخالف است و اینکه جان یک انسان رو بگیرید شما را آرام نمیکند پس بهتر است با صبوری گذشت کنید.
میزان: معمولا در چه نوع پروندههای ورد پیدا میکنید؟
یاسایی: پروندههای که ارتکاب جرم هیجانی بوده و عمدی نباشد را وارد سازش میشوم، و اگر وقتی با خواندن دادنامه متوجه شوم که محکوم با نقشه قبلی مرتکب جرم شده است ورود پیدا نمیکنم.
میزان: به تنهایی این جلسات را برگزار میکنید؟
یاسایی: در ۷۰ درصد موارد بله، اما پروندههای قصاص نفس رو با همکارم آقای ملانوری انجام میدهیم.
میزان: باتوجه به اینکه شما خانم هستید و در جلسات ممکن است اولیای دم و طرفین دعوی آقا باشند مشکلی ندارید؟
یاسایی: خیر، چون بر خلاف اینکه کار در زندان سخت است، اما بارعلمی و معنوی خیلی زیاد دارد بنابراین هر روز چیز جدیدی یاد میگیرم و ازهمه مهمتر به این دلیل که کارم را دوست دارم، سختیهای آن را نیز پذیرا هستم.
میزان: اگر خاطرهایی درذهن شما ماندگار شده بفرمایید؟
یاسایی: هر روز موردهای خاص دارم، اما ۳ ماه پس از ورود به زندان پرونده قصاص نفسی رو بعنوان اولین پرونده بررسی کردم و همراه با آقای ملایی از خادمین امام رضا (ع) به منزل اولیای دم رفتیم و پرچم امام رضا (ع) رو به آنها هدیه دادیم، اما با توجه به اتفاقی که افتاده بود خیلی سرسخت بودن و مبلغ ۴۵۰ میلیون برای ما صورتحساب دادند که پرداخت شود تا اعلام رضایت اعلام کنند، اما نفهمیدیم چه اتفاقی برای این خانواده افتاد که با گذشت تنها یک هفته بام راجعه به شورا بدون دریافت یک ریال رضایت دادند و زندانی آزاد شد.
یا در یک پرونده قصاص نفس که زندانی که بدون قصد قبلی با شخص متوفی سر مقداری پول بحث کرده بودند و منجر به فوت شده بود با جلب رضایت اولیای دم، این زندانی که ۱۸ سالگی گرفتار زندان شده بود یعنی ۱۸ ساله وارد زندان و در ۳۶ سالگی با تلاش ما و کمک ۱۰۰ میلیون تومانی آقای محسن چاووشی آزاد شد خاطره خوبی در ذهن من دارد.
سال گذشته نیز یک پرونده قصاص نفس داشتم که اولیای دم رضایت نمیدادند، اما صبح روز اجرای حکم با حضور در زندان یعنی ۵ چند دقیقه قبل از اجرا با زحمت موفق شدیم رضایت آنان را جلب کنیم.
میزان: شما صبح زود زمان اجرای حکم تنها به زندان رفتید یا اینکه کسی همراهتان بود؟
یاسایی: خیر تنها نبودم کسانی دیگری هم مثل آقای ملانوری همراهم بودند، معمولا ساعت ۴ صبح روز اجرای حکم به زندان میرویم، اما اگر موفق به جلب رضایت نشدیم بر میگردیم و زمان اجرای حکم حضور نداری،، اما جند پرونده قصاص نفس را به تنهایی موفق به جلب رضایت اولیای دم شده ام.
میزان: تا بحال با مقاومت شکات یا اولیای دم پرونده ها مواجه شدهاید؟
بیاسایی: بسیار زیاد بعضی از شاکات دوست ندارند که به زندان یا شورای حل اختلاف مراجعه کنند و به همین دلیل یک تیم ۵ نفره شورایی هستیم که برای جلب رضایت میرویم منزل شکات یا اولیای دم و مورد داشتهایم که دررا باز نکردند یا حتی پیش آمده که به ما سنگ هم پرتاب کردند، اما چاره ایی نیست و همه نانملایمتها را تا رسیدن به مرحله سازش تحمل میکنیم.
میزان: بعنوان سوال پایانی لطفا بفرمایید بابت این فعالیتها دریافت مالی دارید؟
یاسایی: خیر اکثر این فعالیتها را خارج از ساعت اداری انجام میدهیم و تنها حس موفقیت و خوشحالی مراجعان برای ما کفایت میکند.البته خانوادههای محکومان لطف دارند، ولی اجازه نمیدهیم که برای ما کاری انجام بدهند.
اما امسال هفته قوه قضاییه و سال گذشته نیز توسط رئیس کل دادگستری یزد رئیس زندان و قاضی ناظر زندان از بنده تقدیر شد.
پس از صحبتهای یاسایی کلی احساس شادی و غرور میکردم که هنوز هم در این مرز و بوم زنان غیور و اثر گذاری وجود دارند که در گوشه و کنار کشورعزیزمون ناشناخته در راه رضای خدا و برای آرامش بیشترهموطنان خالصانه و بدون هیچ توقعی تلاش میکنند.
انتهای پیام/