خبرگزاری میزان - کانادا به تاریخچه راه آهن زیرزمینی افتخار می‌کند اما تاریخ طولانی برده‌داری خود را دارد و میراث برده‌داری در نژادپرستی ضد سیاهپوستان در کانادای امروز زنده است.

به گزارش «humanrights.ca »، شیوه‌های بردگی در جایی که اکنون کانادا نامیده می‌شود، پیش از ورود اروپایی‌ها بوده است؛ برخی از مردم بومی اسیران جنگی را به بردگی می‌کشیدند، اما اروپایی‌ها نوع دیگری از بردگی را به آمریکای شمالی آوردند.

بسیاری از اروپایی‌ها افراد برده را صرفاً به‌عنوان اموالی برای خرید و فروش می‌دیدند؛ این برده داری یک سیستم غیرانسانی و خشونت‌آمیز سوء استفاده بود.

 نکته مهم این است که اروپایی‌ها برده داری را با عبارات نژادپرستانه می‌‎نگرند. مردم بومی و آفریقایی کمتر از انسان دیده می‌شدند. این برتری سفیدپوستان خشونت برده‌داری را برای صدها سال توجیه می‌کرد.

تجارت برده رنج غیر قابل تصوری را بر میلیون‌ها نفر تحمیل کرد؛ همچنین کلیشه‌ها و سوگیری‌های نژادپرستانه‌ای را ایجاد کرد که حتی اکنون، تقریبا 200 سال پس از لغو برده‌داری، در جامعه کانادا وجود دارد.

تجارت برده فراآتلانتیکی

در قرن پانزدهم، قدرت‌های استعماری اروپایی روش گسترده‌ای را برای انتقال افراد برده از آفریقا آغاز کردند. تاجران برده آنها را تحت شرایط وحشتناکی از اقیانوس اطلس حمل می‌کردند. مقامات استعماری و مالکان آنها را مجبور کردند که به عنوان برده در دریای کارائیب و در آمریکای شمالی و جنوبی خدمت کنند.

الگویی به نام «تجارت مثلثی» به وجود آمد؛ بازرگانان اروپایی کالاهای تجاری را از اروپا به آفریقا می‌آوردند. در آفریقا کالاهای خود را با افراد برده مبادله می‌کردند. در قاره آمریکا، افراد برده باقی مانده فروخته می‌‍شدند و کالاهای تولید شده توسط کار برده‌ها برای فروش به اروپا بازگردانده می‌شد.

بیش از 12 میلیون آفریقایی به بردگی برده شدند، حداقل دو میلیون نفر دیگر در مسیر عبور از اقیانوس اطلس جان باختند. خشونت گسترده یورش بردگان و آدم‌ربایی، میلیون‎ها نفر دیگر را کشت و آواره کرد.

استعمارگران اروپایی استاندارد دوگانه نژادپرستانه‌ای در مورد برده داری داشتند، برده داری صدها سال در فرانسه و انگلیس غیرقانونی بود. با این حال، این دو کشور آزادانه میلیون‌ها سیاه‌پوست را در مستعمرات دوردست خود به بردگی گرفتند. بنابراین تجارت برده فراآتلانتیکی شکل مشخصی از خشونت و استثمار و برتری‌طلبی سفیدپوستان بود. این جنبه کلیدی امپریالیسم و ​​استثمار اروپا در نیمی از جهان بود.

برده داری در فرانسه جدید

مستعمره فرانسه جدید در اوایل دهه 1600 تأسیس شد؛ این اولین سکونتگاه عمده استعماری اروپا در کانادای کنونی بود. برده داری یک رسم رایج در این قلمرو بود. هنگامی که فرانسه جدید توسط انگلیس در 1758-1760 فتح شد، سوابق نشان داد که تقریباً 3 هزار و 600 برده از آغاز آن در آنجا زندگی می کردند، اکثر آنها بومی بودند و افراد برده سیاه پوست نیز به دلیل تجارت برده در اقیانوس اطلس حضور داشتند.

مجموعه‌ای از مقررات به نام کد نوآر بر برده داری در اکثر مستعمرات فرانسه حاکم بود؛ مشخص نیست که آیا کد نوآر به طور رسمی در فرانسه جدید اعمال شده است یا خیر، اما به شدت بر آداب و رسوم و شیوه برده داری در آنجا تأثیر گذاشته است.

دوران حکومت انگلیس شاهد افزایش تعداد افراد برده سیاه پوست در کانادا بود؛ در اواخر دهه 1770 و اوایل دهه 1780، وفادارانی که از ایالات تازه استقلال یافته فرار می‌کردند، صدها سیاه‌پوست برده را با خود آوردند.

انتهای پیام/