خبرگزاری میزان - در حالی که جنگ اوکراین وارد دومین سال خود می‌شود، چشم‌انداز پایان این بحران در آینده نزدیک روشن نیست.

به گزارش «المیادین»، محموله‌های عمده تسلیحات غربی در راه اوکراین هستند؛ این محموله‌ها شامل سیستم‌های تسلیحاتی است که قبلا هرگز تحویل داده نشده‌اند، مانند تانک‌های ساخت غرب، خودروهای جنگی پیاده نظام و موشک‌های دوربرد؛ بنابراین چنین سیستم‌هایی چه قابلیت‌هایی دارند؟ و این سیستم‌ها چه تاثیراتی در میدان نبرد خواهند داشت؟

علی‌رغم مزایا، چنین سیستم‌هایی چالش‌های لجستیکی جدی برای زنجیره‌های تامین و سیستم‌های اوکراینی ایجاد می‌کنند، زیرا به یک مجموعه کاملا جدید از تلاش‌های تعمیر و نگهداری و قطعات یدکی و همچنین تکنسین‌های با تجربه نیاز دارند.

جنبه دیگر این است که این سیستم‌ها کمی با سیستم‎های قبلی موجود در موجودی‌های اوکراین متفاوت است.

علاوه بر این، میدان نبرد مدرن، فضای پیچیده‌ای است که از سیستم‌های متعددی ساخته شده که ابعاد و سطوح مختلف فضایی را اشغال می‌کنند، به این معنی که یک تانک با سیستم‌های قدیمی‌تر در صورت تکمیل شدن با سیستم‌های دیگر، مانند هوای مناسب، ممکن است موثرتر از یک تانک مدرن باشد.

تمایل متحدان کی‌یف برای ارائه کمک‌های نظامی پیچیده‌تر در طول سال تکامل یافته است؛ در ابتدا کمک‌های غرب به اوکراین به سیستم‌های دفاع هوایی مانپاد و سلاح‌های ضد تانک دستی محدود می‌شد، اما این به تدریج گسترش یافته و شامل سیستم‌های پیشرفته دفاع هوایی، خودروهای زرهی جنگی و وعده تانک‌های جنگی اصلی مانند آبرامز آمریکا، لئوپارد 2 آلمان و چلنجر انگلیس می‌شود.

افزایش تدریجی دامنه و کشنده بودن تسلیحات ارائه شده از سوی غرب به اوکراین، همیشه به دلیل تمایل به کمک به اوکراین و در عین حال پرهیز از تشدید درگیری - چه از نظر جغرافیایی برای دخالت ناتو و چه استفاده مسکو از تسلیحات هسته‌ای، با دردناکی همراه بوده است.

از آنجایی که اوکراین برای تسلیحات بیشتر درخواست می‌کند و با این درخواست‌ها تا حدود بسیاری موافقت شده است، منتقدان نگران هستند که نظامی سازی بیشتر به معنای جنگ بیشتر باشد.

انتهای پیام/