به گزارش گروه بین الملل ، روزنامه اکونومیک تایمز در گزارشی نوشت: با توجه به اهمیت ایران برای هند به عنوان دروازه ورود به منطقه اوراسیا، دولت دهلی نو در ماه جاری یک دیدار در سطح وزرا با تهران و مسکو برگزار خواهد کرد تا پروژه کریدور بین المللی حمل و نقل شمال و جنوب را اجرایی کند.

به نوشته این روزنامه، مقامات هندی تاکید کرده اند که دهلی نو مذاکرات گسترده ای با آمریکا و همچنین ایران و افغانستان با هدف گسترش حضور خود در چابهار انجام داده است.

روزنامه مذکور با اشاره به اینکه آمریکا هنوز برای استفاده هند و افغانستان از بندر چابهار ایران معافیتی در نظر نگرفته است، اظهار نگرانی کرد که اگرچه این بندر درآمد نفتی برای ایران نخواهد داشت، اما در صورتی که آمریکا با معافیت چابهار از تحریم های ایران موافقت نکند، شرکت های هندی که در این پروژه سرمایه گذاری کرده اند دچار مشکلات زیادی خواهند شد.

در طول چند ماه گذشته هند راه های مختلفی را بررسی کرده است تا منافع خود را در چابهار حفظ کند. این بندر مسیر دسترسی آسان هند به افغانستان است. کابل نیز بر اساس توافق سه جانبه ای که با دهلی نو و تهران امضا کرده است بخشی از این پروژه می باشد.

ویجی گوخال معاون وزیر امور خارجه هند هفته گذشته در دهلی نو اعلام کرد که هند به استفاده از چابهار به عنوان بخشی از پروژه ارتباطی بزرگ تر در منطقه هند و اقیانوسیه ادامه خواهد داد.

به گفته مقامات هندی، پافشاری دهلی نو و همچنین عدم واهمه این کشور از تهدید های آمریکا سبب دریافت معافیت هند و هفت کشور دیگر از تحریم های ایران شده است.

این منابع خاطر نشان کردند که از سوی دیگر ادامه تعامل هند با ایران جهت تامین منافع راهبردی هند در منطقه وسیع تر اوراسیا اهمیت دارد.

کریدور بین المللی شمال-جنوب از مسیرهای راهبردی در نیم‌کره شرقی جهان است.
موقعیت استراتژیک، ژئوپلتیک و ژئواکونومیک ایران مورد توجه کشورهای بزرگ جهان بوده و هست. موقعیت مناسب ریلی و جاده‌ای و دسترسی ایران به سواحل طولانی در خلیج فارس، دریای عمان، دریای مکران، سواحل دریای خزر در سالهای اخیر بسیار مورد توجه تولیدکنندگان بزرگ اقتصادی جهان بوده است.

موافقتنامه کریدور حمل ونقل بین‌المللی شمال - جنوب در شهریور ماه 1379 در سن پترزبورگ به امضای وزرای حمل و نقل سه کشور ایران، هند و روسیه رسید.

کریدور شمال - جنوب مهمترین حلقه تجارت بین آسیا و اروپا می‌باشد که در مقایسه با مسیرهای سنتی از نظر مسافت و زمان تا 40 درصد کوتاه تر و از نظر هزینه تا 30 درصد ارزانتر می‌باشد. این کریدور یکی از مسیرهای مهم ترانزیتی در آسیای میانه است و کشورهای در مسیر این ‌گذر هر یک با تشکیل اتحادیه و انعقاد قراردادهای همکاری در رقابتی همه‌جانبه به توسعه و تجهیز بنادر، جاده‌ها، ترمینال و مسیرهای ریلی خود می‌پردازند.

این کریدور ارتباط ترانزیتی کشورهای شمال اروپا و روسیه از طریق ایران و دریای خزر به کشورهای حوزه اقیانوس هند، خلیج فارس و جنوب آسیا برقرار می‌سازد. در این میان اتصال خلیج عمان و بندر چابهار در ساحل شرق دریای مکران یا دریای عرب به عنوان بندری استراتژیک به این راه‌گذر در مبادله کالا به شرق کشور و همسایه‌های شرقی و آسیای میانه نقش مهمی ایفاد خواهد کرد.