مجازات‌ها همواره به عنوان ابزاری برای برقراری نظم و امنیت در جامعه و بعضاً عدالت، مورد توجه قانونگذاران و حکومت ها بوده است. این در حالی است که اجرای مجازات جنبه های گوناگونی خواهد داشت. یکی از این جنبه‌ها ایجاد ترس در دل افراد مستعد ارتکاب جرم می باشد تا با عبرت گرفتن از مجرم و عاقبتش دست به انجام اقدامات خلاف قانون نزنند. این شیوه نیز به نوعی یکی از راه های پیشگیری از وقوع جرم مورد توجه خواهد بود.

در همین راستا یکی از راه های ایجاد ترس در دل افراد مستعد جرم اجرای مجازات در ملا عام و انظار عمومی و یا انتشار نام مجرم و تصویر آن از تلویزیون یا جراید و یا منتشر نمودن حکم محکومیت بعضی مجرمان از طریق رسانه ملی یا جراید است.

این مهم در حالی اتفاق می افتد که طبق قانون حیثیت و آبروی افراد ولو آنکه مجرم باشند مورد توجه و حمایت قانونگذار قرار گرفته است، لذا قضات در هر مواردی امکان فاش نمودن احکام و یا نام و عکس مجرمان را نخواهند داشت و فقط در موارد قانونی احصا شده مجاز به انجام این کار خواهند بود.

در ادامه به بیان فهرست جرایمی که حکم محکومیت قطعی در مورد آنها به دستور ماده ۳۶ قانون مجازات اسلامی بایستی از طریق رسانه ملی و جراید اعلان شود خواهیم پرداخت:
1. جرائم موجب حد محاربه و افساد فی‌الارض یا تعزیر تا درجه چهار
2. كلاهبرداری بیش از یك میلیارد (1.000.000.000)ریال در صورتی كه موجب اخلال در نظم یا امنیت نباشد.( انتشار حکم در یكی از روزنامه‌های محلی، یک نوبت)
3. رشاء و ارتشاء
4. اختلاس
5. اعمال نفوذ برخلاف حق و مقررات قانونی در صورت تحصیل مال توسط مجرم یا دیگری
6. مداخله وزرا و نمایندگان مجلس و كارمندان دولت در معاملات دولتی و كشوری
7. تبانی در معاملات دولتی
8. أخذ پورسانت در معاملات خارجی
9. تعدیات مأموران دولتی نسبت به دولت
10. جرائم گمركی
11. قاچاق كالا و ارز
12. جرائم مالیاتی
13. پولشویی
14. اخلال در نظام اقتصادی كشور
15. تصرف غیرقانونی در اموال عمومی یا دولتی
لازم به ذکر است که انتشار حكم محكومیت قطعی در جرائم گفته شده در بالا كه میزان مال موضوع جرم ارتكابی، یك‌میلیارد(1.000.000.000)ریال یا بیش از آن باشد، الزامی است و در رسانه ملی یا یكی از روزنامه‌های كثیرالانتشار منتشر می‌شود.