حجت الاسلام والمسلمین عباس نصیری فرد کارشناس علوم قرآنی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه فرهنگی گفت: در شرایطی که فقه، کلام و تمامی اصول و عقاید شیعه توسط ۱۱ امام معصوم تبیین شده، نیازی به حضور فیزیکی امام زمان (عج) احساس نمی‌شود چراکه هدایت ظاهری مردم انجام شده است، اما در این موقعیت نیاز به هدایت باطنی وجود دارد.

وی ادامه داد: البته باید توجه داشته باشیم در چنین شرایطی مردم با وجود اینکه عقاید دینی را در دست دارند و مبانی اعتقادی برای آن‌ها تدوین شده، اما ممکن است به مسیر انحراف کشیده شوند و در این روند انحرافات باطنی اتفاق بیفتد.

معاون بین المللی مجمع جهانی اساتید مسلمان دانشگاه‌ها در ادامه صحبت‌های خود تصریح کرد: در موقعیتی که امکان انحرافات باطنی وجود دارد، امام باید از هدایت نوع دوم و راه‌های رساندن مردم به کمال و مطلوبات دینی استفاده کند.

وی همچنین اظهار کرد: حالت انتظار زمانی برای انسان اتفاق می‌افتد که حالت درونی و درواقع نفوس او و همچنین ارواح درونی اش بر این محور استوار شده باشد.

نصیری فرد توضیح داد: فراهم شدن حالت انتظار در درون انسان به این معنا است که هر چقدر مردم زمینه خوبی‌ها و پرورش آن‌ها را در درون خود بیشتر فراهم کنند، عنایت امام زمان (عج) نسبت به آن‌ها بیشتر می‌شود.

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود افزود: پیش از استوار شدن افراد در زمینه انتظار و مباحث مربوط به آن، چنین پرسشی مطرح می‌شود که آیا هر فردی چنین توانایی را دارد که به عنوان فرد منتظر نامیده شود؟

رئیس اندیشکده راهبردی مطالعات جهان همچنین اظهار کرد: داشتن حالت انتظار یکطرفه نیست بلکه موضوعی دو طرفه است به این معنا که تا زمانی که نور هدایت معنوی امام زمان (عج) به فرد نفوذ نکند، حالت انتظار در او ایجاد نمی‌شود چراکه آمدن امام در واقع برای هدایت و رسیدن مردم به کمال است.

حجت الاسلام والمسلمین نصیری فرد گفت: حالت انتظار به معنای تقویت کمالات درونی انسان برای بهره مندی از عنایت‌های امام معصوم است.

وی ادامه داد: زمانی که ما قلبمان را از صفت‌های زشت و رذایل اخلاقی پاک کردیم آنگاه عنایت امام زمان (عج) شامل حالمان می‌شود به این معنا که نور معرفت و هدایت امام معصوم به سمت ما می‌آید.

وی خاطرنشان کرد: زمانی که نور هدایت و معرفت امام زمان (عج) به سمت فردی روانه شود، در چنین موقعیتی، حالت انتظار و ویژگی‌های آن در انسان مورد نظر شکل می‌گیرد.