لطفعلی بخشی در گفت وگو با خبرنگار گروه قتصاد در پاسخ به این پرسش که عوامل افزایش نرخ نقدینگی کدام هستند، بیان کرد: فروش نفت و دریافت مالیات دو منبع عمده‌ی درآمد مالی دولت ایران است این در صورتی است که معمولا مخارج دولت ایران از مجموع این دومنبع بیشتر است در نتیجه تقریبا هرساله کم یا زیاد با کمبود بودجه مواجه هستیم که دولت برای تامین این کسری بودجه، اقدام به دریافت پول از خزانه‌ی بانک مرکزی می‌کنند در نتیجه‌ی این قدامات نرخ نقدینگی رشد می‌کند.

وی در مورد رابطه‌ی موسسات مالی و اعتباری با نرخ نقدینگی تصریح کرد: موسسات مالی و اعتباری دست به تبلیغات فراوان در راستای سرمایه گذاری در چند سال گذشته کرده اند و مردم هم با اعتمادی کاذب، سرمایه‌های خود را به دست آنان سپردند در ادامه‌ی راه شاهد این بودیم که تعداد معدودی از این موسسات سرمایه‌های مردم را دزدیده و از کشور خارج کرده اند، دولت در همین راستا در تلاش بود تا سرمایه‌های از دست رفته‌ی مردم را جبران کند این یکی دیگر از دلایلی است که دولت مجبور به دریافت پول از خزانه‌ی بانک مرکزی شده بود.

بخشی در ادامه گفت: در ادامه‌ راه کاهش سود‌های بانکی سرمایه داران اقدام به سرمایه گذاری در بازار‌های سکه و ارز کردند در همین راستا دولت به جای اینکه از این اقدام سرمایه داران جلوگیری کند، راه آن‌ها را هموار کرد یعنی گفت که مردم هر چقدر بخواهند، می‌توانند ارز دریافت کنند، این تصمیم دولت در فروردین سال جاری باعث رشد نرخ نقدینگی شد، زیرا حدود ۳۰ میلیارد دلار به این بهانه از خزانه‌ی بانک مرکزی بیرون رفت.

وی درباره تفاوت نقش بانک مرکزی در ایران و در جهان، مطرح کرد: در کشور‌های توسعه یافته بانک‌های مرکزی، مستقل از دولت هستند یعنی در بهانه‌های مشابهی که در این کشور‌ها رخ می‌دهد دولت اقدام به قرض پول از بانک مرکزی می‌کنند، اما در ایران این مبالغ توسط خزانه‌ی بانک مرکزی پرداخت شده است.

این کارشناس اقتصادی خاطر نشان کرد: شایان ذکر است تمامی این عواملی که باعث رشد اقتصادی شده اند ارتباط مستقیم با رکود اقتصادی، تورم و گرانی دارد.