به گزارش خبرنگار گروه فضای مجازی ، سرمقاله امروز روزنامه حمایت با عنوان «براندازی یا پیشتازی؟» منتشر شده و در آن چنین آمده است: جوانان در هر دوره ای، انقلابی‌تر از نسل قبلی خود نقش آفرینی کردند و این گزاره را در میدان عمل به اثبات رساندند که وقوع ترمیدور و بازگشت به قبل در جمهوری اسلامی شدنی نیست؛ همچنانکه پس از چهل سال، دشمن به هر سناریو و روشی که متوسل شده تا انقلاب اسلامی را متوقف کند، طرفی نبسته است.

 

 

آمریکایی‌ها از ابتدای امسال تلاش کردند که جا بیندازند این بار در مواجهه با جمهوری اسلامی، پیروز خواهند بود و به قول خودشان کار را تمام خواهند کرد! تیپ‌هایی مانند جان بولتون و رودی جولیانی (مشاوران نزدیک به ترامپ) و لایه‌ای از رجال سیاسی آن‌ها این ادعا را به پیش کشیدند که جشن چهل سالگی انقلاب اسلامی برگزار نخواهدشد! از همین روی؛ اردیبهشت از برجام خارج شدند و به امید بی سابقه‌ترین تحریم‌ها در جنگ اقتصادی و با چاشنی عملیات روانی و رسانه ای، به انتظار ۹ ماه در پیش روی نشستند. هم اینک، نیمی از آن ۹ ماه سپری شده و قاعدتا کشوری که در مسیر براندازی است باید نیمه جان شده باشد، اما چه اتفاقی افتاده؟ اولا؛ راهبرد آمریکا برای صفرکردن صادرات نفت ایران به درِ بسته خورده و کافی است اخبار مربوط به این حوزه و مواضع چین و هند و ... برای خرید قطعی نفت از ایران را دید. دوما؛ گوشمالی تروریست‌های داعشی که اخیرا از سوی سپاه انجام شد پیام روشنی برای امریکایی‌ها داشت که خواب ناامن کردن ایران را دیده اند سوما؛ ضرب شست قوه قضاییه در محاکمه تروریست‌های اقتصادی و صدور احکام قاطعانه از جمله حکم اعدام برای سه مفسد اقتصادی، نشان از هوشیاری کامل نظام دارد که در تمامی حوزه‌ها مقتدرانه عمل می‌کند چهارما؛ همایش بزرگ ۷۰۰ هزار نفری بسیجیان که هفته گذشته در سراسر کشور برگزارشد نیز نشان از قدرت نمادینی است که توان بسیج کردن آحاد مردم را در مقابل دشمن دارد و در یک قلم صد‌ها هزار بسیجی به میدان آمده اند و ... این‌ها همه بدین معنی است که محاسبات ترامپ غلط از آب درآمده است. به قول وب سایت آمریکایی المانیتور، "آمریکا مانند یک ببری است که خوابیده و به خرناس هایش ادامه می‌دهد و بهتر است بیدار نشود، چون وقتی به میدان می‌آید، گربه‌ای بیش نیست! "

 

یادداشت امروز روزنامه کیهان نیز با عنوان «۱۴۳ نماینده و یک لحاف‌دوز» منتشر شده و در آن آمده است: بسیاری از مدیران محترم کشور در نهاد‌ها و سطوح مختلف، هنوز گمان می‌کنند شفافیت یک انتخاب است که می‌توانند آن را برگزینند یا کنارش بگذارند. سیر حرکت دنیا به گونه‌ای است که این امر مهم دیگر نه یک انتخاب که مسئله‌ای تحمیل‌گر است. شاید دیر و زود داشته باشد، اما سوخت و سوز نخواهد داشت. شاید بتوان مدتی از آن فرار و خود را پنهان کرد، اما بالاخره باید به آن تن داد. یکی از اصلی‌ترین راه‌های مقابله با تحریم‌ها نیز همین شفافیت است. هرقدر شفافیت داخلی برای کشور ضروری و سودمند است، شفاف‌سازی برای دشمن خطرناک و مشکل‌آفرین است. موضوعی که دولت و آن ۱۴۳ نماینده مجلس، دقیقاً عکس آن عمل کردند؛ رای به عدم شفافیت رای خود و موافقت با شفاف‌سازی برای حریف!