خبرگزاری میزان – پناهجویان روهینگیایی با وجود افزایش تلفات بر اثر سفرهای پر مخاطره دریایی همچنان تن به چنین سفرهایی می‌دهند.

به گزارش «گاردین»، بیش از 700 هزار روهینگیایی پی از یورش ارتش میانمار به شهرها و روستاهای محل سکونتشان در سال 2017 ناچار به فرار به بنگلادش شدند.

اما زندگی در اردوگاه‌های بازار کاکس تا آن جا دشوار شد که آنان دست به اقدام مخاطره آمیزی می‌زنند؛ مهاجرت دریایی.

این اردوگاه‌ها پر ازدحام و فاقد امکانات بهداشتی هستند و در عین حال به شکل قابل توجهی ناامن شده اند؛ به پناهجویان ساکن اردوگاه‌ها اجازه کار داده نمی‌شود و با محدودیت‌های ترددی متعددی مواجه هستند.

بر اساس گزارش کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، حدود 400 نفر عمدتا روهینگیایی، در سفرهای خطرناک با قایق در دریای آندامان و خلیج بنگال در سال 2022 جان خود را از دست داده اند؛ از جمله حدود 180 نفر که قایق آن‌ها در 24 دسامبر ناپدید شد.

 سخنگوی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در آسیا و اقیانوسیه گفت که این یکی از مرگبارترین سال‌ها در دهه گذشته برای افرادی بود که سوار قایق می‌شدند؛ به گفته وی مقام‌های کشورهای مختلف عمدتا درخواست کمک پناهجویان روهینگیایی گرفتار در دریا را نادیده می‌گیرند.

• بیشتر بخوانید:
•  معلولیت؛ چالشی مغفول در بزرگترین اردوگاه پناهجویی جهان
• تداوم آوارگی روهینگیایی‌ها در پنجمین سالگرد اخراج اجباری از میانمار

 با وجود این، فعالان می‌گویند که افراد بیشتری قصد دارند در سال 2023 سوار قایق شوند و زنان و کودکان به طور فزاینده ای در بین کسانی هستند که از این گذرگاه عبور می‌کنند.

 مدیر یک گروه حقوقی که قایق‌ها را ردیابی می‌کند، می‌گوید که شمارش دقیقی از روهینگیایی‌های عمدتا زن و کودکی که دست به این سفر پر مخاطره می‌زنند، وجود ندارد.

 تخمین زده می‌شود که در سال 2022 حدود 400 نفر در عبور از دریا در این منطقه جان خود را از دست داده اند.

کارشناسان حقوقی می‌گویند که در جریان مذکور شمار قابل توجهی از پناهجویان روهینگیایی قربانی قاچاق انسان می‌شوند.

انتهای پیام/