ملتی که بیش از جمعیتش اسلحه دارد؛ ترامپ در حال انجام کودتایی مخملی است
ماجرای برت کاوانا فقط نوک کوه یخ است. من به تماشای کشورم نشستهام که با حرکتی فرسایشی به سوی جنگ داخلی، درگیری و افزایش اقتدارگرایی و در نهایت فروپاشی پیش میرود. کودتایی مخملی با در دست داشتن کنترل ابزار اجرایی مانند پلیس، دادگاه ها، مجامع سیاسی، محافل قدرت، تبلیغات و روابط عمومی در جریان است.
کد خبر: ۴۵۸۴۹۲
تاریخ: ۱۸ مهر ۱۳۹۷ - ۲۱:۴۰
خبرگزاری میزان -
آدامز در تشریح شرایط آمریکا نوشته است: ماجرای برت کاوانا فقط نوک کوه یخ است. من به تماشای کشورم نشستهام که با حرکتی فرسایشی به سوی جنگ داخلی، درگیری و افزایش اقتدارگرایی و در نهایت فروپاشی پیش میرود. کودتایی مخملی با در دست داشتن کنترل ابزار اجرایی مانند پلیس، دادگاهها، مجامع سیاسی، محافل قدرت، تبلیغات و روابط عمومی در جریان است.
تنها برخی رسانههای خبری به فعالیت ادامه میدهند، بخش کوچکی از NPR (رادیوی عمومی ملی، سازمان غیرانتفاعی آمریکایی که با بودجه عمومی و حمایتهای خصوصی تامین مالی میشود) که در برنامههای روزانه خود برای عادی سازی اقتدارگرایی تلاش میکند، فعال است، بانوی خاکستری (لقب نیویورک تایمز) هنوز به تلاشها برای مقاومت در برابر فضای استبدادی ادامه میدهد. شبکههای تلویزیونی همگی از دست رفتهاند. همه به پخش نمایشهای سخیف دونالد ترامپ مشغولند. او نماینده ویرانگری میراث ۷۰ ساله در زمینه مقررات اداری، حمایت از حقوق مدنی، فرصتهای برابر، مراقبتهای بهداشتی، حق رای و شهروندی است.
من مانند بسیاری دیگر از مردم میتوانم در فیسبوک اعتراض کنم. من میتوانم فریاد و حرف بزنم. هیچ کس گوش نمیدهد و البته مقاومت در برابر اقتدارگرایی رو به رشد به عنوان "هرج و مرج"، "قانون شکنی" و افراط گرایی دیده میشود. آنها موفق شدهاند چهرهای اقتدارگرایانه از خود به نمایش بگذارند در حالی که خود نیز در معرض خطر هستند. آخرین نسخه این بی اعتمادی مردان جوان سفیدپوستی هستند که برای خود امتیازاتی در نظر میگیرند.
این شرایط نشان میدهد که دشوارترین مبارزه ها، مبارزه برای حقیقت است. ملتی که بیش از جمعیتش اسلحه دارد حالا در معرض خطرات ناشی از سلاح قرار گرفته است. پلیس به راحتی و به طور مرتب به حقوق مدنی تعرض میکند و هر اعتراضی تهدیدی برای یقه آبیها (یقه آبیها: کارگرانی که کارهای بدنی و سخت انجام میدهند و از سطح درآمد و سواد بالایی برخوردار نیستند.) است که با رمز سکوت از خود محافظت میکنند. مقرراتی که هزاران نفر را در معرض عوارض جانبی زبالههای سمی و شیمیایی قرار میدهد و آینده سرمایه گذاری و سودآوری را تهدید میکند. عدم ارائه حمایت از سوی مراجع برای افراد مسن و بیمار غیر قابل انکار است و بیماران یا میمیرند یا در فقدان خدمات بهداشتی و سلامتی مقرون به صرفه، هزینههای هنگفتی به پول ملی میپردازند. تلاشها برای به چالش کشیدن حق آزادی بیان از سوی اقتدارگراها به ظلمی مضاعف بدل شده است. حقوق بشر برای اقلیتها در زمینههای مختلف مانند آزادی مذهبی به تهدیدی ناگهانی تبدیل میشود. حق آزادی بیان و گردهمایی به عنوان "هرج و مرج" توصیف می شود. رسانهها با تحریف عدالت منافع خود را تامین میکنند.
سیاه به طور مرتب و مکرر سفید تصویر میشود و شب، روز. حقیقت به رسانههای دروغین تنزل یافته است؛ زیرا اتهامات اقتدارگرایان به طور مرتب تکرار میشود. سیاستمداران به راحتی آمارها را تحریف میکنند، تجربه یک زن مورد آزار قرار گرفته را کنار میگذارند و وانمود میکنند که ظهور اقتدارگرایان در دادگاه "عادی" است. وقتی این و بسیاری از موارد معکوس جلوه دادن واقعیت عادی میشود، انتقاد از دولت ناممکن و گفتگوها به خیابان ها، قهوه خانهها، کافهها و رستورانهای آمریکا محدود میشود.
هنگامی که دروغ مکررا به جای حقیقت ارائه میشود، دیدن حقیقت سخت و سختتر میشود.
آدامز در نهایت همه را به ایجاد نیرویی مشترک برای مقابله با اخبار دروغین اقتدارگراها فرا میخواند و در آستانه انتخابات در آمریکا با فراخواندن مردم به استفاده از حق رای خود، از آنان میخواهد به حقوق شهزوندی خود احترام بگذارند و حتی سر میز شام و در همه فعالیتهای اجتماعی خود به دیگران یادآوری کنند که اقتدارگرایی، طبیعی نیست.
به گزارش گروه بین الملل به نقل از لوبلاگ، گوردون آدامز، استاد دانشکده خدمات بین المللی و همکار مرکز استیمسون که در سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ مقام ارشد امنیت ملی و سیاست خارجی کاخ سفید بود، در یادداشتی نوشته است که دونالد ترامپ کودتایی مخملی در آمریکا انجام داده است.
آدامز در تشریح شرایط آمریکا نوشته است: ماجرای برت کاوانا فقط نوک کوه یخ است. من به تماشای کشورم نشستهام که با حرکتی فرسایشی به سوی جنگ داخلی، درگیری و افزایش اقتدارگرایی و در نهایت فروپاشی پیش میرود. کودتایی مخملی با در دست داشتن کنترل ابزار اجرایی مانند پلیس، دادگاهها، مجامع سیاسی، محافل قدرت، تبلیغات و روابط عمومی در جریان است.
تنها برخی رسانههای خبری به فعالیت ادامه میدهند، بخش کوچکی از NPR (رادیوی عمومی ملی، سازمان غیرانتفاعی آمریکایی که با بودجه عمومی و حمایتهای خصوصی تامین مالی میشود) که در برنامههای روزانه خود برای عادی سازی اقتدارگرایی تلاش میکند، فعال است، بانوی خاکستری (لقب نیویورک تایمز) هنوز به تلاشها برای مقاومت در برابر فضای استبدادی ادامه میدهد. شبکههای تلویزیونی همگی از دست رفتهاند. همه به پخش نمایشهای سخیف دونالد ترامپ مشغولند. او نماینده ویرانگری میراث ۷۰ ساله در زمینه مقررات اداری، حمایت از حقوق مدنی، فرصتهای برابر، مراقبتهای بهداشتی، حق رای و شهروندی است.
من مانند بسیاری دیگر از مردم میتوانم در فیسبوک اعتراض کنم. من میتوانم فریاد و حرف بزنم. هیچ کس گوش نمیدهد و البته مقاومت در برابر اقتدارگرایی رو به رشد به عنوان "هرج و مرج"، "قانون شکنی" و افراط گرایی دیده میشود. آنها موفق شدهاند چهرهای اقتدارگرایانه از خود به نمایش بگذارند در حالی که خود نیز در معرض خطر هستند. آخرین نسخه این بی اعتمادی مردان جوان سفیدپوستی هستند که برای خود امتیازاتی در نظر میگیرند.
این شرایط نشان میدهد که دشوارترین مبارزه ها، مبارزه برای حقیقت است. ملتی که بیش از جمعیتش اسلحه دارد حالا در معرض خطرات ناشی از سلاح قرار گرفته است. پلیس به راحتی و به طور مرتب به حقوق مدنی تعرض میکند و هر اعتراضی تهدیدی برای یقه آبیها (یقه آبیها: کارگرانی که کارهای بدنی و سخت انجام میدهند و از سطح درآمد و سواد بالایی برخوردار نیستند.) است که با رمز سکوت از خود محافظت میکنند. مقرراتی که هزاران نفر را در معرض عوارض جانبی زبالههای سمی و شیمیایی قرار میدهد و آینده سرمایه گذاری و سودآوری را تهدید میکند. عدم ارائه حمایت از سوی مراجع برای افراد مسن و بیمار غیر قابل انکار است و بیماران یا میمیرند یا در فقدان خدمات بهداشتی و سلامتی مقرون به صرفه، هزینههای هنگفتی به پول ملی میپردازند. تلاشها برای به چالش کشیدن حق آزادی بیان از سوی اقتدارگراها به ظلمی مضاعف بدل شده است. حقوق بشر برای اقلیتها در زمینههای مختلف مانند آزادی مذهبی به تهدیدی ناگهانی تبدیل میشود. حق آزادی بیان و گردهمایی به عنوان "هرج و مرج" توصیف می شود. رسانهها با تحریف عدالت منافع خود را تامین میکنند.
سیاه به طور مرتب و مکرر سفید تصویر میشود و شب، روز. حقیقت به رسانههای دروغین تنزل یافته است؛ زیرا اتهامات اقتدارگرایان به طور مرتب تکرار میشود. سیاستمداران به راحتی آمارها را تحریف میکنند، تجربه یک زن مورد آزار قرار گرفته را کنار میگذارند و وانمود میکنند که ظهور اقتدارگرایان در دادگاه "عادی" است. وقتی این و بسیاری از موارد معکوس جلوه دادن واقعیت عادی میشود، انتقاد از دولت ناممکن و گفتگوها به خیابان ها، قهوه خانهها، کافهها و رستورانهای آمریکا محدود میشود.
هنگامی که دروغ مکررا به جای حقیقت ارائه میشود، دیدن حقیقت سخت و سختتر میشود.
این اقتدارگرایی افراطی ادارات دولتی، مجلس، دادگاه ها، نیروهای امنیتی و در حال حاضر، کنگره آمریکا و کاخ سفید با تمام قدرت اجراییاش را در خود گرفته و میتواند کودتای در حال جریان را در مسیر موفقیت به پیش براند.
آدامز در نهایت همه را به ایجاد نیرویی مشترک برای مقابله با اخبار دروغین اقتدارگراها فرا میخواند و در آستانه انتخابات در آمریکا با فراخواندن مردم به استفاده از حق رای خود، از آنان میخواهد به حقوق شهزوندی خود احترام بگذارند و حتی سر میز شام و در همه فعالیتهای اجتماعی خود به دیگران یادآوری کنند که اقتدارگرایی، طبیعی نیست.