خبرگزاری میزان - بنا به اعلام نورنیوز، اقدام ترامپ در ترور فرماندهان مقاومت را باید یک تغییر الگو و گفتمان در مفهوم امنیت بینالمللی دانست که علیه امنیت دیپلماتیک، امنیت بشریت و صلح جهانی به پا خواسته است.
ترور جنایتی بود که از یک سو امنیت در جهان واقعی و مفهوم آن در حقوق بینالملل و از سوی دیگر همه مفاهیم انسانی در عالم معنا را به چالش کشید.
وقتی معنای مشترک از الفاظ در میان انسانها وجود نداشته باشد در واقع خود خبر از آغاز چالشها و درگیریها و حتی منازعات و جنگها میدهد.
اگر هر کشوری چنین حقی را برای خود قائل شود که افراد دیگری از نظامیان دیگر کشورهای عضو سازمان ملل را بدون هیچ تصمیم بینالمللی و آن هم در فضایی غیر جنگی ترور کند، به راستی این همه هزینههای گزاف برای ترسیم خطوط جغرافیایی و این همه شعار برای «صلح» چه معنایی خواهد داشت؟
کمترین عارضه چنین اقدامی آن است که کشورها تصور میکنند با یک شور داخلی و حتی با یک محکومیت قضایی داخلی برای شهروندان دیگر کشورها میتوان برای آنها مجازات تعیین کرد و در اولین فرصت، بدون توجه به استقلال سرزمینی دیگران آن حکم را اجرا کرد و سرفرازانه به این عمل شرمآور بالید.
بروز چنین ابتذالی در مناسبات نظام بینالملل عملا در نقطه مقابل آنچه صلح و امنیت جهانی خوانده میشود قرار میگیرد و دیگر نمیتوان چیزی جز قانون جنگل بر آن نام نهاد.
بر این اساس؛ اقدام ترامپ در ترور فرماندهان مقاومت را باید یک تغییر الگو و گفتمان در مفهوم امنیت بینالمللی دانست که علیه امنیت دیپلماتیک، امنیت بشریت و صلح جهانی به پا خواسته است.
البته مستی قدرت ظاهری و پوشالی در چنین ارتکابی به حدی بود که حتی خود ترامپ نمیتوانست تصور کند که با چنین اقدامی او و دیگر مجریان این جنایت را برای همیشه از موهبت امنیت محروم میکند و عمری را باید در نگرانی و اضطراب به سر برند.
گرچه امروز نظام بینالملل با نادیده گرفتن چنین جنایتی و با تصور قدرت مطلقه بودن برخی کشورها، عملا بر این نوع رفتارها صحه گذاشته، اما متوجه این موضوع نیست که به عبارتی، ملاک را بر تصمیمهای داخلی هر کشوری میگذارد که بتوانند در هر شرایطی خطرهای احتمالی را بدون در نظر گرفتن جوانب بینالمللی دفع نمایند.
به عبارت دقیقتر؛ قواعد و رفتارهای این چنینی در نظام بینالمللِ موجود از سوی قدرتهای سلطهگر، با نمایش دروغینِ تلاش متمدنانه برای تحقق صلح و امنیت جهانی، عملا در حال دیکته کردن روندی است که ترور، غارت و تحقیر ملتهای جهان را برای خود مشروع جلوه داده و همگان را ناگزیر از پذیرش آن کند.
شاید روزی مثل این روزها که امنیت غذایی، سرزمینی و بهداشتی این کشورها از جانب یک کشور ثالث به چالش کشیده شود بتواند آنها را به خود آورد تا واقعیات پیرامون خود را بهتر و واقعیتر ببینند و حاصل این تغییر الگو را که با بیتفاوتی بر آن صحه گذاردهاند به وضوح احساس نمایند.
انتهای پیام/