خبرگزاری میزان – برخورد با معلولان در کشورهای اروپایی به گونهای است که آنها احساس میکنند شهروندان درجه دوم در اروپا هستند.
به گزارش «اییو آبزرور»، در بخشهای مختلف جوامع اروپایی، محدودیتهای بسیاری برای معلولان وجود دارد.
بسیاری از افراد معلول نمیتوانند در اروپا امور روزمره خود را به درستی انجام دهند؛ آنها نمیتوانند زیرا راههایی برای برقراری ارتباط در دسترس ندارند، آنها ابزارهایی برای درک شدن ندارند، آنها نمیتوانند زیرا از حقوق خود آگاه و بهرهمند نیستند و این یک اولویت برای دولتهای اروپایی نیست.
آنها نمیتوانند زیرا جدا شده از جامعه در «خانههای مراقبت» زندگی میکنند؛ مکانهایی که در آنها میلیونها معلول «انبار میشوند» و به آنها گفته میشود چه کنند و معمولا مورد بی توجهی و آزار قرار میگیرند.
این مکانها اغلب توسط بودجه اتحادیه اروپا پشتیبانی میشوند؛ با بودجهای که از نقض حقوق بشر حمایت میکند و کنوانسیون حقوق معلولان سازمان ملل را که بیش از 10 سال پیش تصویب شده است، به سخره میگیرد.
اتحادیه اروپا مایل است خود را به عنوان «اتحادیه برابری» و «مدافع حقوق بشر» معرفی کند، اما این درست نیست و دستکم در مورد افراد معلول صادق نیست؛ واقعیت در مورد معلولان در اروپا عدم دسترسی، طرد شدن و تبعیض است.
- بیشتر بخوانید:
- موارد متعدد نقض حقوق افراد دارای معلولیت در اروپا
- نقض حقوق بشری و تبعیض علیه افراد دارای معلولیت در اروپا
روایتهایی که بسیاری از معلولان در کشورهای اروپایی بازگو میکنند عمق بحران را آشکار میکند؛ یک شهروند معلول اروپایی در این باره میگوید: ما از تابعیت اتحادیه اروپا محروم هستیم، شهروندان درجه دوم بدون حقوقی که اتحادیه اروپا وعده داده است.
تا زمانی که اتحادیه اروپا کنوانسیون سازمان ملل در مورد حقوق افراد دارای معلولیت را به طور کامل اجرا نکند، این روند تغییر نخواهد کرد.
تا زمانی که حمل و نقل، مسکن، آموزش و همه مکانهای جامعه مقرون به صرفه، برای معلولان در دسترس و فراگیر نباشد وضعیت برای آنها تغییری نخواهد کرد.
زندگی روزمره برای معلولان در اروپا مملو از خطراتی است که افراد عادی هرگز متوجه آن نمیشوند.
انتهای پیام/