خبرگزاری میزان - افغانستان همچنان در صدر فهرست نظارت برای سال 2023 باقی مانده است؛ نه به دلیل بهبود شرایط، بلکه به دلیل تشدید بحران.
به گزارش «rescue.org»، بیش از یک سال از زمانی که طالبان کنترل وضعیت در افغانستان را به دست گرفت، و کمککنندگان بینالمللی بیشتر کمکهای مالی بشردوستانه را به حالت تعلیق درآوردند و میلیاردها دلار دارایی را مسدود کردند، میگذرد اما مردم افغانستان اثرات مخرب فروپاشی اقتصادی را احساس میکنند.
با وجود تلاشها برای تعامل بیشتر، طرحی برای رسیدگی به فروپاشی اقتصادی افغانستان و بحران گرسنگی در این کشور مورد توافق قرار نگرفته است؛ تقریبا تمامی جمعیت این کشور در حال حاضر در فقر زندگی میکنند.
سازمان ملل هشدار داده که نزدیک به 23 میلیون نفر از جمعیت افغانستان با سطح شدید گرسنگی روبرو هستند؛ به گفته سازمان ملل، کودکان بیشترین بار بحران را به دوش میکشند و 14 میلیون نفر در زمستان امسال در معرض خطر گرسنگی قرار دارند.
امدادگران خارجی و کادر پزشکی افغانستان برآورد میکنند که دهها کودک، عمدتا زیر 5 سال، هر هفته در سراسر کشور این کشور بر اثر گرسنگی جان خود را از دست میدهند.
متخصصان مراقبتهای پزشکی افغانستان میگویند که سیستم مراقبتهای پزشکی این کشور نیز در آستانه فروپاشی قرار گرفته است.
رئیس یکی از بیمارستانهای افغانستان میگوید که او شاهد افزایش شدید تعداد کودکانی است که با شدت سوء تغذیه برای درمان آورده شدهاند.
وی میگوید که در مقایسه با سال گذشته، سوءتغذیه در بین کودکان زیر 5 سال در حال گسترش است و تنها بیمارستانی که وی ریاست آن را بر عهده دارد در ماه گذشته 630 مورد را درمان کرده است، در حالی که در دسامبر 2020 این تعداد 380 مورد بوده است.
- بیشتر بخوانید:
- مواجهه کودکان افغانستانی با بزرگترین بحران بشردوستانه جهان
- مداخله ویرانگر غرب و بحران فاجعهبار برای افغانستان
«سام مورت»، سخنگوی یونیسف، آژانس کودکان سازمان ملل، هشدار داده که این سازمان عمیقاً نگران تشدید سریع بحران سوء تغذیه در سراسر افغانستان است.
حدود 1.1 میلیون کودک زیر 5 سال در خطر مرگ ناشی از سوء تغذیه حاد قرار دارند؛ 3.2 میلیون کودک دیگر در معرض خطر سوء تغذیه قرار دارند.
سازمان ملل سوءتغذیه حاد شدید را شرایطی تعریف میکند که در آن کودکان از کمبود رشد یا اختلال در رشد و کاهش وزن شدید رنج میبرند.
خطرات بشردوستانه در سال 2023
فروپاشی اقتصادی همچنان اثرات مخربی دارد؛ 97 درصد از جمعیت افغانستان در خطر فقر و بیش از نیمی از مردم این کشور به کمکهای بشردوستانه متکی هستند؛ در حال حاضر، 91 درصد از درآمد متوسط یک خانواده افغانستانی صرف غذا میشود و بسیاری از خانوادهها را مجبور میکند که به جیرهبندی و دیگر راهبردهای مقابلهای متوسل شوند.
با توجه به اینکه 75 درصد از مصارف عمومی در افغانستان توسط کمکهای بین المللی تامین میشود، شکافهای عمده در امور مالی این کشور باقی مانده است.
با عدم تمایل آژانس بینالمللی انرژی به دادن امتیاز در مورد شرایط تعیین شده برای آزادسازی ذخایر خارجی خود از صندوق افغانستان، بانک مرکزی این کشور همچنان قادر به ایفای نقش خود در توزیع پول و کمک به بهبود شرایط نیست.
انتهای پیام/