به گزارش گروه بین الملل ، پایگاه لوبلاگ سخنرانی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در مجمع عمومی سازمان ملل را موضوع یادداشتی قرار داده و نوشته است توجه جهانیان به این سخنرانی بیش از هر چیز به دلیل اشتیاق آنان برای شنیدن جدیدترین تلاش‌های ترامپ برای منزوی ساختن آمریکا بود.

این یادداشت می‎گوید: تنها نمایش واقعی احساسات زمانی رخ داد که ترامپ مانند تقریبا همه رهبران جهان در ابتدا با مخاطبان داخلی خود و با هدف سیاسی چنین صحبت کرد:"دولت من بیشتر از تقریبا هر دولتی در تاریخ کشور کار انجام داده است. " پاسخ حضار در مجمع عمومی به این جمله "خنده" بود. ترامپ نیز برای حفظ اعتبار خود به این واکنش خندید، اما احتمالا سایرین پیشرفت آمریکا را به معنای عقب نشینی این کشور از مسئولیت‌های تعریف شده برای خود در جهان خارج از دهه ۱۹۲۰ تعبیر می‌کردند.

وی با اشاره به دکترین مونرو در سال ۱۸۲۳ خواستار عدم مداخله کشور‌های خارجی در قاره آمریکا شد. این اشاره یادآور ادعای آمریکا درخصوص مداخله روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ ریاست جمهوری و همچنین افزایش سرمایه گذاری‌های چین در آمریکای لاتین بود.

اما عمده سخنان وی بر موضوع خاورمیانه متمرکز بود. تکرار توانایی وی در حل پروسه مُرده صلح فلسطین و رژیم صهیونیستی به موازات "پیشرفت" انگاشتن انتقال سفارت آمریکا به قدس سبب شد تا ترامپ، خود و رژیم صهیونیستی را از جامعه جهانی جدا کند.

نویسنده در ادامه نوشته است: رئیس جمهور آمریکا مخالفت خود با ایران را در این سخنرانی تشدید کرد. لازم به ذکر است که از دیدگاه آمریکا، ایران رویکردی خصمانه به رژیم صهیونیستی دارد. باید توجه داشت برخلاف اظهارات وی ایران "حامی اصلی تروریسم جهانی" که "بحران را حتی فراتر از منطقه تشدید می‌کند" نیست. وی این اتهام را روز بعد در نشست شورای امنیت ملی هم تکرار کرد. این نقش متعلق به عربستان سعودی با شهروندان وهابی‎اش است؛ واقعیتی که در هر دو دولت جمهوری‎خواه و دموکرات آمریکا تعمدا نادیده گرفته می‌شود. کشتار در یمن نه کار ایران بلکه حاصل ائتلافی سعودی بود. ترامپ با دستاویز قرار دادن ادعای تلاش برای جلوگیری از هرگونه جاه طلبی احتمالی ایران در آینده برای دستیابی به سلاح هسته‌ای، از توافق هسته‌ای ایران خارج شد. این در حالی است که روز قبل از سخنرانی ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل، دیگر امضاکنندگان معاهده هسته‌ای ایران شامل فرانسه، آلمان، انگلیس، اتحادیه اروپا، روسیه، چین و ایران در پاسخ به خروج آمریکا، در مورد ایجاد سازوکار مالی برای دور زدن تحریم‌های واشنگتن موافقت کردند. این اقدام نادیده گرفتن رئیس جمهور آمریکا از سوی کشور‌های عمدتا متحد وی بود.

در ادامه یادداشت آمده است که کلیه اقدامات و اظهارات رئیس جمهور آمریکا درباره خاورمیانه بدون آگاهی از چالش‌هایی است که آمریکا با آن روبرو خواهد شد و این‌ها همگی نتیجه وجود مشاورانی مانند جان بولتون است که عملا بر درگیری‌ها دامن می‌زنند.

نویسنده در پایان مهمترین اظهارات رئیس جمهور آمریکا را سخنان وی درباره خاورمیانه دانسته و می‌نویسد: رئیس جمهور به وضوح نمی‌فهمد که آمریکا در حال حاضر با جهان خارج در تعامل است و دوران واشنگتن، جفرسون یا حتی مونرو مدت هاست که به سر آمده و شرایط با زمان حمله پرل هاربر – نخستین ورود آمریکا به معادلات جهانی-، متفاوت شده است. وی حتی نمی‌فهمد در دوران پسا جنگ سرد اقتصاد، سیاست و قدرت به ناچار رقابت با کشور‌های دیگر مانند روسیه، هند و چین را به دنبال خواهد داشت و دیگر اصل رویارویی غرب و شرق از بین رفته است. ترامپ هیچگاه از تغییرات اساسی در سیاست و اقتصاد جهانی آگاهی نداشته و در نتیجه در این راستا اقدامی نکرده است. این به معنای عدم تلاش برای "بهترین" بودن نیست بلکه به معنای درک استفاده از مزایای سیستم جدید همکاری‌های بین المللی و حفاظت از منافع اساسی همزمان با گسترش قدرت اقتصادی و نظامی است.

نویسنده در پایان اظهار می‌دارد که سخنرانی رئیس جمهور آمریکا تنها فرصتی از دست رفته و بازتابی از تمایلات فعلی دولت آمریکا با نگاه به گذشته است.