به گزارش خبرنگار گروه ورزشی ، بانوان ملیپوش کاراته ایران برای حضور در رقابتهای جهانی در حال تمرین هستند و خود را برای میدان بزرگ اسپانیا آماده میکنند، اما در این بین غیبت مبینا کاویانی کمی عجیب به نظر میرسد.
اگر خوشبینانه به قضیه نگاه کنیم، لیست تیم ملی کاراته بانوان با نظر مستقیم سرمربی این تیم و بدون دخالت شخص دیگری انتخاب شده است؛ با این تفاسیر ستاره موسوی باید پاسخگوی شک و شبهههای این لیست باشد، اما مثل روز روشن است که مهر تائید نهایی دعوت شدگان به اردو را شخص دیگری زده است.
بسیاری از کاراتهکاهای مستعد کشورمان مدعی حضور در اردوی تیم ملی هستند، اما اینکه چرا هیچکس نمیخواهد در این زمینه پاسخگو باشد جای تعجب دارد.
تمام مربیان بانوی کاراته ایران که از گذشته تا به امروز هدایت این تیم را بر عهده داشتند از مصاحبه فراری هستند و دوست ندارند کوچکترین گافی در خصوص تیم خود بدهند تا که مبادا از سوی فدراسیون جریمه شوند. از سوی دیگر مسئولان فدراسیون هم حاضر هستند ساعتها در خصوص مسائل مختلف حرف بزنند، اما هیچکس پاسخ سوالات نسبتا حاشیهای را ندهد.
اگر عدم دعوت از برخی ملیپوشان مدعی به اردوی تیم ملی فنی باشد، که این موضوع جای بحث ندارد، چون کادر فنی صلاح نداسته برخی نفرات را به اردو فرا بخواند، اما اگر دلیل دیگری دارد بالاخره یک نفر باید در این خصوص صحبت کند.
به طور مثال اگر کاویانی به دلیل مصاحبه علیه برخی مسئولان فدراسیون به اردو فراخوانده نمیشود، چرا نباید جلسه کمیته انضباطی او برگزار شود و چرا به طور روشن در این خصوص صحبت نمیشود؟
چندی پیش خبرنگار میزان خبری در خصوص برگزاری جلسه کمیته انضباطی فریبا بداغی و مبینا کاویانی منتشر کرد که رئیس فدراسیون هم این خبر را تائید کرد (البته فرجی خواستار این بود که تائید او در مصاحبه گنجانده نشود)، اما هنوز خبری از این موضوع نیست و همین سکوت مسئولان باعث شده تا شبهاتی در خصوص اینکه برخیها نمیخواهند کاویانی در رقابتهای انتخابی شرکت کند، مطرح شود.
اینکه سیاست فدراسیون کاراته در قبال انتخاب نفرات تیم بانوان چیست، موضوعی است که هیچکس از آن خبر ندارد یا اگر اعضای کادر فنی سابق و فعلی این تیم خبر دارند هم در این خصوص سکوت میکنند، اما شفافسازی و از بین بردن شبهات و شایعهها حداقل کاری است که مسندنشینان کاراته ایران میتوانند انجام دهند.
امیدواریم مسئولان و مربیان شاغل در کاراته روزی به حدی از جسارت برسند که حرفهای خود را تنها در قالب درد و دل در میان نگذارند و برای روشن شدن اذهان عمومی و کمک به کاراته از منفعت خود دست کشیده و واقعیتها را بیان کنند.