خبرگزاری میزان - تعطیلی مدارس اسلامی در سوئد یک تصمیم سیاسی با انگیزههای ضد اسلامی است.
به گزارش «آناتولی»، با وجود اینکه بسیاری از مدارس اسلامی در سوئد در میان مدارس با بهترین عملکرد در این کشور قرار دارند، اما دولت سوئد همچنان به تعطیلی مؤسسات آکادمیک اسلامی در تلاش برای پیشبرد «لفاظیهای ضد اسلامی» و «توقف خصوصیسازی» در آموزش ادامه میدهد.
در اوایل سال جاری، «لنا اکسلسون کیلبلوم»، وزیر آموزش وقت سوئد در یک کنفرانس مطبوعاتی گزارش داد که دولت این کشور لایحهای را با هدف ادعایی «ممنوعیت ایجاد مدارس مذهبی مستقل» ارائه کرده است.
تنها مدارس اسلامی تاکنون هدف این قانون قرار گرفتهاند و اعتراض سازمانها، پژوهشگران و مدارس مسلمان را برانگیخته است؛ تصمیم برای تعطیلی مدارس اسلامی بر اساس نتایج ضعیف تحصیلی یا سایر کاستیهای آموزشی نبوده، بلکه سیاسی و با انگیزه های ضد اسلامی بوده است.
این لایحه اساسا از گسترش برخی مدارس با افزایش تعداد دانش آموزان یا افتتاح شعبههای جدید از سال 2024 به بعد جلوگیری میکند.
حدود 20 مدرسه که خود را به عنوان اسلامی یا متعلق به مسلمانان طبقهبندی میکنند در حال بسته شدن هستند و تنها سه مدرسه باقی مانده علیه این قانون شکایت میکنند.
تصمیمات اتخاذ شده در مورد «ادعاهای توطئه آمیز»
تصمیم بازرسی برای تعطیلی مدرسه بر اساس گزارش سرویس امنیت داخلی سوئد SAPO با «ادعاهای توطئه آمیز»، برنامههای مخفیانه و برچسبهای تروریستی ادعایی است که برخی از محققان را سردرگم کرده است.
بر اساس این قانون جدید سوئد حتی پیش دبستانیهای اسلامی نیز هدف تعطیلی و بسته شدن قرار گرفتند.
دستور کار ضد مسلمانان
«سعد بوسولادزیچ»، یکی از سیاستمداران ارشد سوئدی میگوید: تعطیلی مدارس به خاطر آموزش نبود، بلکه به خاطر فضای سیاسی ضد اسلامی بود.
- بیشتر بخوانید:
- تشدید اسلام هراسی در پی گسترش راستگرایی افراطی در غرب
- چالشهای پیشرو و عدم دسترسی پناهجویان به امکانات در سوئد
سیاستمدارانی که به گفته وی اسلامهراسی را عادی میکنند و زندگی را برای اقلیتها سختتر میکنند، تنها مشکلاتی را با مدارس اسلامی مطرح کردهاند که قرار است «افراطگرایی را متوقف کند»؛ با این کار، آنها بر افکار عمومی و نحوه نگاه به مسلمانان تأثیر میگذارند.
سوسیال دموکراتها در سوئد این موضوع را پیش بردند، زیرا آنها «مخالف همه مدارس خصوصی هستند» و استدلال میکنند که دولت این کشور باید همه موسسات آموزشی را اداره کند؛ با این حال، در عمل، علیرغم مخالفت ظاهرا عمومی آنها با «آموزش خصوصی»، تنها مدارس اسلامی بار سیاستهای آنها را متحمل شدند.
انتهای پیام/