خبرگزاری میزان – بیش از 600 «جامعه ملل اول»، 50 جامعه بومی، متیسها و اینوئیتها جامعه بومیان کانادا را تشکیل میدهند که همواره مورد تبعیض و خشونت استعمارگران و اعقاب آنها قرار گرفته اند.
به گزارش «دیلی استار»، جنایتهای صورت گرفته علیه بومیان در کانادا مانند جنایات علیه بومیان در همه جای جهان غالبا با ابهامهای زیادی مواجه است؛ به این معنا که عاملان جنایت شناسایی نشده اند، هیچکس متهم نشده است، هیچ نهادی پاسخگو نیست؛ و هیچ غرامتی پرداخت نشده است.
شاید بتوان گفت که دختران و زنان بومی ناپدید و کشته شده و دختران و زنان بومی قربانی تجاوز در کانادا اصلی ترین قربانیان جنایتهای پیگیری نشده در کانادا باشند.
کانادا در تاریخ خود همواره با استفاده ابزاری از عبارت استعماری توسعه، جوامع بومی را به حاشیه رانده و درهم شکسته است؛ این روند در حال حاضر نیز در جریان است.
کشف گورهای بدون علامت در محوطه مدارس شبانه روزی کودکان بومی از جمله 751 گور در «ساسکاچوان» و 215 گور در «بریتیش کلمبیا» فقط بخشی کوچک از یک نسل کشی خاموش علیه جوامع بومی در قرون 19 و 20 در کاناداست.
این روند با جداسازی اجباری حدود 150 هزار کودک بومی از خانوادههایشان و انتقال آنان به مدارس تحت حمایت و کنترل دولت و کلیسای کاتولیک انجام شد.
این مدارس در نهایت در اواخر دهه 1990 میلادی به دلیل سوءاستفادههای مکرر و تلاشهای فراوان کودکان بومی برای فرار از ظلم و ستم جاری در این مراکز تعطیل شدند؛ اگرچه تا آن زمان شمار قابل توجهی از کودکان بومی جان خود را در این مدارس از دست داده بودند.
- بیشتر بخوانید:
- حقوق کودکان در کانادا؛ از قوانین و ادعاها تا بحرانهای مشهود
- رویکردهای دوگانه حقوقی بشری کانادا/مداخله اتاوا در امور دیگر کشورها با کلید واژه حقوق بشر
تا به امروز، سرنوشت صدها کودک بومی مشغول به تحصیل در این مدارس نامشخص است و تا همین اواخر دولت کانادا تلاشی برای مشخص کردن وضعیت آنان و سرنوشتشان انجام نداده بود.
کانادا همواره تلاش کرده تاریخ شرم آور خود و پیامدهایش را برای مردمان بومی این کشور پنهان کرده و روایتی استعماری از جوامع ملل اول، اینوئیتها و متیسها ارائه کند.
چنین روایتی به دلیل درک نادرست عمومی از بومیان این کشور ضامن تعصب و تبعیض علیه آنان خواهد بود.
انتهای پیام/