خبرگزاری میزان - روز گذشته سیدمحمد پولادگر، معاون توسعه ورزش قهرمانی از اردوی تیم ملی تکواندو پیش از اعزام به مسابقات جهانی مکزیک بازدید کرد تا ثابت کند حامی رشتهای است که سالیان سال ریاست آن را بر عهده داشت.
زحمات پولادگر در تکواندوی ایران بر کسی پوشیده نیست و قطعاً اگر کسی منکر تلاشهای شبانه روزی وی در این رشته شود، چیزی از ورزش نمیداند، اما سوال اینجاست از زمانی که پولادگر معاون توسعه ورزش قهرمانی شده آیا به این رشته توجه ویژهای داشته یا خیر؟
آیا هادی ساعی به عنوان رییس فدراسیون تکواندو ردیف بودجه فدراسیونش در سال ۱۴۰۱ را پس از گذشت ۸ ماه میداند؟
آیا جلسهای بین وزارت و فدراسیون تکواندو برای بررسی مسائل مالی برگزار شده؟ اصلاً وزارت ورزش تا این لحظه چه مقدار بودجه به فدراسیون اختصاص داده است؟
تکواندو، این رشته پرافتخار که در ۲ المپیک گذشته مردم و دوست داران ورزش را ناامید کرده، اینبار برای رسیدن به موفقیت در اتمسفر جدیدی تنفس میکند و باید دید این رشته تحت مدیریت هادی ساعی چه دستاوردی خواهد داشت.
قطعاً برای بررسی دوران مدیریت ساعی باید حداقل ۴ سال به او زمان داد، اما به شرطی که چتر حمایت وزارت ورزش روی سر تکواندو باز باشد.
تکواندوی ایران روزهای سخت و سرنوشتسازی در پیش دارد و رقابتهای جهانی مکزیک شروع این داستان پرماجرا است و این بازدید و آرزوی موفقیت پولادگر حتی اگر صوری هم باشد، میتواند حواشی را کمی از تکواندو دور کند، اما اگر بخواهیم با خودمان روراست باشیم، ساعی و پولادگر ۲ خط موازی هستند که هیچگاه به هم نمیرسند.
از ریز داستان بازدید پولادگر از تکواندو خبری در دست نیست، اما امید است بودجه کافی از سوی وزارت ورزش به این رشته اختصاص داده شود تا جایی برای بهانهجویی باقی نماند.
امید است این تفاوت دیدگاه که در ورزش امر طبیعی و غیرقابل انکار است به ورزش ایران خصوصاً رشته دوست داشتنی و پرافتخار تکواندو آسیب نزند و شاهد درخشش هوگوپوشان کشورمان در میادین بینالمللی باشیم.
انتهای پیام/