خبرگزاری میزان – سیستم زندانهای انگلیس از سوی کارشناسان به عنوان سیستمی پر خطا و مرگبار شناخته میشود.
به گزارش «گاردین»، انگلیس بدترین سیستم زندانها را در اروپای غربی دارد؛ افراد زندانی در انگلیس عمدتا از به حاشیه رانده شده ترین و آسیب پذیرترین افراد جامعه هستند و غالبا تجربههای هولناکی از بی خانمانی، اعتیاد، بیماریهای روحی و جسمی، بدرفتاری و سوءرفتارهای ناشی از فقر و نابرابری را دارند.
مرگهای اخیر در بازداشتگاهها و زندانهای انگلیس آگاهی عمومی و متعاقب آن نگرانیهای عمومی را از خشونت دولتی و رابطه آن با نژادپرستی سازمانی افزایش داده است؛ با وجود این، پیامدهای مضر ذاتی و کشنده حبس که فراتر از نظارتها آسیب پذیرترین افراد را تحت تاثیر قرار میدهد، همچنان مورد غفلت باقی مانده اند.
در سال گذشته 371 نفر پشت میلههای زندانهای انگلیس جان خود را از دست دادند؛ این رقم بالاترین آمار مرگ و میر در زندانهای انگلیس از زمان آغاز ثبت این موارد است.
اگرچه موضوع مرگ و میر زندانیان در زندانهای انگلیس موضوع بسیار مهمی است اما این موضوع همواره در سایه سکوت قرار گرفته است؛ به نظر میرسد زندانیانی که در زندانها جان خود را از دست میدهند، سزاوار آن چه برایشان رخ داده، هستند.
مرگ در بازداشتگاههای پلیس و در زندانهای انگلیس دو روی یک سکه هستند؛ چراکه هر دو به دست یک سیستم عدالت کیفری رخ میدهند.
سیستم عدالت کیفری انگلیس به شکل نامتناسبی محروم ترین و آسیب پذیرترین افراد را تحت تعقیب قرار میدهد و به زندان میاندازد؛ در این سیستم تبعیض گسترده نژادی، جنسی، جسمی و طبقاتی اعمال میشود.
در عین حال، گسترش زندانها به سیاست عملی دولت انگلیس در دولتهای متوالی این کشور تبدیل شده است.
- بیشتر بخوانید:
- گزارش تکان دهنده از وضعیت بحرانی زندانهای انگلیس
- تداوم رشد خشونت در زندانهای انگلیس؛ شورش در زندان فوق امنیتی سوئل ساید
دولت انگلیس در سال 2021 گسترده ترین برنامههای ساخت زندان در این کشور در بیش از 100 سال گذشته را ترسیم کرد.
با اجرایی شدن این برنامه، جمعیت زندانیان در انگلیس تا سال 2026 به حدود 100 هزار نفر خواهد رسید.
در واقع برنامه مذکور گامی در مسیر حرکت تاریخی گسترده تر به سمت مجازات گرایی است؛ فقط در 30 سال گذشته، جمعیت زندانیان در انگلیس 70 درصد افزایش داشته است و اکنون انگلیس بالاترین نرخ زندانیان را در اروپای غربی دارد.
اگرچه آمارهای رسمی تجزیه و تحلیلی درباره مرگ و میر در زندانهای انگلیس را ارائه نمیکنند اما میتوانند داستانهای انسانی پشت آنها را پنهان کنند.
به عنوان مثال، یک زندانی مرد 37 ساله که در سال 2015 پس از 6 سال حبس جان خود را در زندان از دست داد، از نژادهای چند رگه خاورمیانه بود که در حال گذراندن دوره حبس نامشخص بود؛ یا مرد سفیدپوست 36 ساله بی خانمانی که به افسر زندان اعلام کرد که قصد خودکشی دارد و شش روز بعد در سایه بی توجهی کارکنان زندان، این اقدام را اجرایی کرد.
البته داستان پشت حبسها در زندانهای انگلیس هم جالب توجه هستند.
از جمله این داستانها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- بدتر شدن وضعیت روانی یک زن 32 ساله سیاهپوست که به دلیل گزارشهای روانپرشکی به زندان بازگردانده شد.
- یک مرد 22 ساله پاکستانی که در 48 روز حبس در انگلیس یک سوم وزن خود را از دست داد.
- یک مرد سیاهپوست 21 ساله مبتلا به ایدز پس از عدم دسترسی به داروهایش در زندان با دستبند در حالت کما به بیمارستان منتقل شد.
- یک مادر 18 ساله در زندان به تنهایی زایمان کرد اما فرزندش جان خود را از دست داد.
همه این تراژدیها منعکس کننده مسائل تکراری در زندانهای انگلیس هستند.
این در حالی است که استانداردهای ضعیف مراقبتهای روانی و جسمی، نادیدهگرفتن هشدارهای خطر، عدم اجرای طرحهای پیشگیری از خودکشی، استفاده بیش از حد از جداسازی، کندی واکنشهای اضطراری و همچنین سطوح قابل توجه ناامیدی مشکلاتی هستند که مرگ و میر را در زندانهای انگلیس افزایش میدهند.
جدیدترین بررسیها نشان میدهند که مرگ افراد در قالب نژادپرستانه در زندان یکی از خشنترین، بحثانگیزترین و غفلتانگیزترین مرگها در زندان است که کلیشههای نژادی و محیط خصمانه این مراکز را آشکار میکند؛ در عین حال، مرگ نوزادان و وضعیت وخامت بار زنان زندانی نشاندهنده بیتوجهی سیستماتیک گسترده به سلامت زنان است.
در پایان باید گفت که سیستم زندانهای انگلیس نه تنها از مردم در برابر مخاطرات محافظت نمیکند، بلکه چرخه ای از خشونت، آسیب و مرگ را تغذیه میکند.
موج مرگ در زندانهای انگلیس و ماهیت بحثانگیز بسیاری از آنها که از نظر اخلاقی غیرقابل دفاع هستند، مشکلات ذاتی سیستم زندانهای انگلیس را آشکار میکند.
انتهای پیام/