محمد باقریان کارشناس علوم قرآنی در گفت و گو با خبرنگار گروه فرهنگی در خصوص فلسفه معنای لقوی مباهله گفت: روز بیست و ششم ماه ذی‌الحجه را روز مباهله نامیده‌اند، مباهله همانطور که از نامش پیداست کلمه‌ای عربی است که دلالت بر طرفین می‌کند.

وی ادامه داد: اصل و ریشه مباهله به معنی ابتهال و گریه و زاری کردن و توجه خاص به خداوند داشتن است، یعنی با گریه به پیشگاه خداوند برویم .
 

این کارشناس علوم قرآنی درباره اینکه چرا این روز را مباهله نامیده‌‎اند، تصریح کرد: در آیه ۶۱ سوره آل عمران آمده است: "فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْکَاذِبِینَ" پس هر کس با تو درباره عیسی در مقام مجادله برآید بعد از آنکه به احوال او آگاهی یافتی، بگو: (بیایید ما و شما فرزندان و زنان و کسانی را که به منزله خودمان هستند بخوانیم، سپس به مباهله برخیزیم "در حق یکدیگر نفرین کنیم" تا دروغگویان "و کافران" را به لعن و عذاب خدا گرفتار سازیم).