خبرگزاری میزان – «مرتضی شفیعی» کارشناس خودرو و از مدیران با سابقه این صنعت در گفت‌وگو با میزان به طرح بخشی از دغدغه‌های فعلی صنعت خودرو پرداخته است.

وی در صحبت‌هایش به مهمترین موانع در مسیر توسعه صنعت خودروی کشورمان اشاره کرده و نقش فاکتورهایی نظیر واردات، اصلاح قیمت‌ خودرو و تصمیمات بالادستی را تشریح کرد است. شفیعی البته صنعت خودرو را زنده ترین صنعت کشورمان برشمرده و به دفاع از مدیران مشغول در بدنه شرکت‌های خودروسازی نیز پرداخته است.

گزیده‌ای از صحبت‌های مرتضی شفیعی که سابقه مدیریت در بخش‌های مختلف صنعت خودروی کشورمان را هم دارد در ادامه می خوانید:

شفیعی با بیان اینکه در سطح کشور صنعت خودرو زنده ترین صنعت است گفت: زمانی که با مدیران آن صحبت می‌کنیم (مدیران میانی و نه مدیران سیاسی) می‌بینیم کسانی‌اند که درک بالایی از تجارت، روابط بین الملل، فروش و تولید دارند و جای تعجب است که بیشترین جایی که مورد هجمه قرار می‌گیرد همین صنعت خودرو است. باید پرسید اینها چه رابطه‌ای باهم دارند؟ زیرا آنجایی که بحث بر سر قیمت‌گذاری اجباری است، شیر و دارو و نان به یک قیمت معقول می‌رسند اما زمانی که بحث به خودرو می‌رسد با این وضعیت رو به رو می‌شویم. باید دریابیم که با دستور می‌توان یک سری چیزها طراحی کرد ولی در نهایت باعث ورشکستگی صنعت و به مرور مرگ آن می‌شود.

وی افزود: در دو تحریم سخت برای صنعت خودرو ما قیمت گذاری دستوری انجام می‌دهیم و استانداردها را توسعه می‌دهیم. در حالی که شبیه همین وضعیت در روسیه پیش آمد و آنها تمام استانداردها را پایین آوردند و این کار با دستور شخص رییس جمهورشان انجام شد. ما در این شرایط صنعت خودرو را مجبور می‌کنیم بخاطر افزایش قیمت ماشین‌های ارزان را حذف کنیم سپس این حرف عوامانه را بگوییم که شأن مردم ما این ماشین‌ها نیست! بله من هم این را قبول دارم که شأن مردم ما بالا است اما آیا شما شأن مردم را به آنها دادید یا اینکه بعد از حذف این خودروهای ارزان آنها را مجبور به خریدن موتور سیکلت سوار کردید. اینها حرف‌هایی است که فقط برای خوش آمد مردم گفته می‌شود و نتیجه آن این می‌شود که مردم به زودی متوجه می شوند با چه چیزی مواجه هستند.

این کارشناس خودرو تاکید کرد: باید توجه کنیم که قیمت‌ها با بازار رقابتی تعیین می‌شوند. حتی اگر خودرویی در بازار 40 درصد گران تر از قیمت تمام شده فروخته شود باز هم جایز نیست که خودروساز همین میزان گران بفروشد. ولی اگر خودروساز 10 درصد گران تر بفروشد بازهم 30 درصد سود نصیب دلال‌ها می شود و در نتیجه قیمت بازار بالا می‌رود. به همین علت باید اجازه دهند در یک مرحله قیمت تا میزانی زیادی به حاشیه بازار نزدیک شود (مثلا 5 تا 10 درصد) تا سرمایه گذاری برای دلال‌ها دیگر به صرفه نباشد و آنها کنار بروند. در نهایت هم مطابق قیمت خرید تقاضا ایجاد می‌شود. آن زمان تقاضا برای خرید از خودروسازان کم می‌شود و مجبور می‌شوند با طرح‌های فروش متنوع اعم از اقساطی و اعتباری با آپشن‌های بالاتر و حتی قیمت‌های کمتر تلاش کنند تا محصولات‌شان را بفروشند.

وی در ادامه گفت: ما ادعای فعالیت دانش بنیان می‌کنیم اما هنوز مشغول قیمت گذاری هستیم. این اصلا مفهومی ندارد. وقتی دانش بنیان مفهوم پیدا می‌کند که کسی کار تحقیقاتی انجام دهد و 5 سال و بعد با کمی خرج بتواند صدها برابر سود ببرد؛ تحقیقات و کار تحقیق و توسعه جز این معنا ندارد و در کشورهای خارجی هم کسی R&D را برای رضای خدا انجام نمی‌دهد و برای پول استف زیرا تکنولوژی جدیدتر می‌آورد.

شفیعی با بیان اینکه بستن واردات خودرود در سال 97 تصمیم غلطی بود گفت: کشور دلار نداشت و جلوی آن را بستند. هیچ مافیا و رانتی هم نبود و سایر گمانه ها در این مورد درست نیست. اکنون هم که به دنبال بازگشایی آن هستند و محدودیت هایی برای واردات در نظر گرفته‌اند فقط از جنس مسائل ارزی است. همه مشکلات در حوزه واردات خودرو ارزی بوده و به هیچ وجه حمایت از تولید نیز نبوده است. این را هم باید توجه داشت که خودروساز باید تولید کند و رقیب واردکننده باشد و واردات توسط تجار صورت بگیرد. الان اگر این مدل جدید خودروسازان به همراه تولید مشغول واردات شوند افکار عمومی تصور می‌کند این یک نوع رانت است و حتی اگر ماشین های 7یا 8 هزار دلاری که وارد می‌شود کیفیت پایینی داشته باشند، باز گفته می‌شود که اینها رفته‌اند خودروهای بی‌کیفیت آورده‌اند تا نشان دهند تولیدات خودشان بهتر است.

کارشناس خودرو گفت: خودروی سمندی در شرایطی درسال 80 در بازار بود که آن زمان در کشور چین نه خودروسازی «چری» بود نه «جیلی» و نه «بی‌وای‌دی»؛ آن زمان من در بازدیدی که از شرکت چری داشتم آنها مشغول خودرویی از از مدل‌های «سی‌ال‌او» بودند که خیلی از سمند ما ضعیف تر بود و در این مدل در ایران هم موفقیتی کسب نکرد، اما الان آنها کجا هستند و ما کجا؟

وی در انتها تاکید کرد: با این تفاوتها ما نمیتوانیم بگوییم تمام این صنعت به طور کلی بد است، چرا که یک کانالی گذاشته شده که می‌گویند باید در این کانال حرکت کنی و رشد کنی راه دیگری هم نیست. به واقع انتهای این کانال هم مشخص نیست که به کجا می‌رسد و ممکن است به هرجایی برسد. توسعه در کشور چه صنعتی و چه اقتصادی و چه فرهنگی نیازمند این است که بپذیریم انسان ها عاقل و آزاد هستند که چه چیزی بخرند و فروشنده آهم عاقل و آزاد است که هرچه دوست دارد بفروشد و در نتیجه باید چیزی را به فروش بگذارد که خریدار خواهان آن باشد.

انتهای پیام/