به گزارش گروه چند رسانهای ، معاهده منع آزمایشهای هستهای در سپتامبر ۱۹۹۶ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تصویب رسید تا انفجارهای ناشی از آزمایشات هستهای در هر نقطه از جهان را منع کند. این معاهده ۱۸۰ روز پس از تصویب چهل و چهار کشور صاحب سلاح هستهای یا تکنولوژی هستهای، که نام آنها در ضمیمه معاهده ذکر شده، لازم الاجرا میشودکه تاکنون این اتفاق رقم نخورده است. در صورت قدرت الزام آوری معاهده مذکور جامعه بین المللی مرحله مهمی به سمت قاعده سازی در حقوق بین الملل را پشت سر میگذارد و دستاوری ارزشمندی در زمینه خلع سلاح کسب میکند.
در قطعنامه ۳۵/۶۴ مجمع عمومی در سال ۲۰۰۹ اهدافی را از جمله افزایش آگاهی و آموزش در مورد آثار ناشی از انفجار آزمایشات هستهای و هر انفجار هستهای دیگر و لزوم توقف آنها به منظور رسیدن به جهان عاری از سلاح هستهای برای نامگذاری روز ۲۹ اوت بر شمرده است. مبتکر این قطعنامه جمهوری قزاقستان بوده که به مناسبت بسته شدن سایت آزمایشی سمیپالاتینکس، منطقهای در همین کشور، در ۲۹ اوت ۱۹۹۱، یک روز جهانی برای پایان بخشی به آزمایشات هستهای را خواستار شد.
