خبرگزاری میزان - با توجه به اینکه وابستگی اروپا به گاز روسیه بسیار بیشتر از نفت این کشور است، تحریم های مربوط به گاز در مدت زمانی دورتر اعمال شده است. از طرف دیگر، دست بالایی که روسیه در زمستان امسال نسبت به اروپا داشت، باعث شده بود که پایان جنگ بسیار نزدیک به نظر برسد اما خرابکاری آمریکا در لوله نورد استریم 1 و 2 امکان صادرات گاز روسیه به اروپا را از بین برد. کاملا مشهود بود که این امر به نفع آمریکا و اوکراین است. حال در شرایط فعلی و با توجه به انفجار خط لوله نورد استریم دو، حداقل تا شش ماه آینده گاز روسیه به طور کامل امکان صادرات به اروپا را از دست داده است و روسیه باید بازارهای جدیدی در بین همسایگان خود پیدا کند.

به عقیده کارشناسان، این وضعیت به طور کلی یک فرصت ایده آل برای ایران جهت تبدیل شدن به یک شریک تجاری مهم و بزرگ برای روسیه و همچنین بهره مندی از نفع چند میلیارد دلاری از خرید یا سوآپ گاز این کشور است و جمهوری اسلامی ایران باید از این فرصت فوق‌العاده حداکثر استفاده را ببرد. وزارت نفت اقداماتی را در خصوص افزایش روابط تهران با کشورهای منطقه در زمینه انرژی به اجرا گذاشته است تا ضمن بهره مندی از مزایای اقتصادی آن ها به تقویت موقعیت سیاسی کشور در منطقه و جهان و خنثی سازی تحریم ها مبادرت کند.

در همین راستا سعید میرترابی در گفت‌وگو با میزان در خصوص فرصتی که اخیراً بر اثر جنگ روسیه و اوکراین در زمینه سوآپ گاز روسیه توسط ایران به وجود آمده است، تصریح کرد: واقعیت این است که روسیه در شرایط معمولی رویکرد همکاری جویانه ای در قبال ایران در خصوص انرژی نداشته است. ایران به خاطر منابع عظیم گازی که در اختیار دارد به عنوان رقیب مسکو برای ورود به بازارهای جهانی مطرح است. اما چالش هایی که بین روسیه و اروپا شکل گرفته که بعید به نظر می رسد به این زودی ها رفع شود، فرصتی را برای تهران در زمینه سوآپ گاز روسیه به وجود آورده است. طی ماه های اخیر روس ها تغییر رویکرد داشته اند و مواضع ایران و روسیه نیز به یکدیگر نزدیک بوده است. این شرایط، بستر مناسب را برای همکاری دو کشور در زمینه انرژی به وجود آورده است. این وضعیت می تواند برای ما مفید باشد و حتی می توانیم از این طریق به بازارهای گاز جهانی ورود کنیم.

وی ادامه داد: تراکم جمعیت کشور ما بیشتر در نیمه شمالی است و اتفاقاً در این منطقه تولید گاز نداریم. بنابراین، می توانیم گاز روسیه را در شمال برای مصرف داخلی تحویل بگیریم و مازاد تولید را در جنوب در اختیار دیگران قرار دهیم. گاز مازاد را می توان به ترکیه، عراق و یا کشورهای دیگر منتقل کرد. به این ترتیب، می توانیم از حق سوآپ استفاده کنیم. این یکی از راهکارهاست که می توان روی آن برنامه ریزی کرد.

این کارشناس انرژی گفت: ما روزانه رقم بالایی تولید گاز در کشورمان داریم که به حدود 840 میلیون متر مکعب در روز می رسد. اما مصرف داخلی بالاست و سیاست های قیمتی نیز به این مصرف بی رویه دامن زده است. در این شرایط، گاز مازادی برای صادرات نداریم. سوآپ گاز روسیه به ما امکان می دهد که ورودی گاز بیشتری داشته باشیم و در نتیجه صادرات گاز را در دستور کار قرار دهیم. ساده ترین روش این است که گاز مازاد را که از طریق سوآپ حاصل شده است، صادر کنیم. اما در روش های دیگر می توانیم به تبدیل گاز به فرآورده بپردازیم که ارزش افزوده بیشتری برایمان دارد.

وی در ادامه خاطرنشان کرد: افزایش روابط کشورها در حوزه انرژی به در هم تنیدگی روابط اقتصادی و سیاسی آن ها منجر می شود و در نهایت بهبود روابط را در حوزه های مختلف به دنبال دارد. تعاملات گازی ایران با روسیه نیز می تواند چنین تأثیری داشته باشد و به تقویت موقعیت ایران در منطقه منجر شود. این اقدام از یک منظر قابل دفاع می شود و آن هم نقشی است که در افزایش همکاری ها بین کشورها ایفا می کند. ما کشور صادرکننده انرژی هستیم و در اطراف مان کشورهای مصرف کننده و مشتری نفت و گاز وجود دارد. ارتباطات گازی و نفتی می تواند منافع ما را با همسایگانمان به یکدیگر گره بزند. به ویژه گاز اثرگذاری بیشتری به این لحاظ دارد. زیرا کشورها به راحتی نمی توانند مسیر خرید گاز خود را تغییر دهند. به طور کلی، مبادلات گازی تا حد زیادی روابط سیاسی و منطقه ای را تقویت می کند. بزرگ ترین مزیت کشور ما در حوزه ارتباطات بخش انرژی است و باید از آن به نفع خودمان بهره برداری کنیم.

میرترابی گفت: وزارت نفت در زمینه افزایش روابط کشور با همسایگان در خصوص انرژی گام های خوبی برداشته است. به طوری که توانسته ایم به تحریم کنندگان نشان دهیم علی رغم وجود شرایط تحریمی فضای همکاری با دیگر کشورها را حفظ کرده ایم و به فعالیت خود ادامه می دهیم. این ها اقدامات مثبتی است و باید گسترش پیدا کند.

انتهای پیام/