خبرگزاری میزان - بازماندگان و کارشناسان میگویند که دسترسی به سوابق مدارس شبانهروزی کودکان بومی یکی از بزرگترین چالشها در یافتن محل دفنهای بدون علامت و شناسایی کودکان گمشده در این مدارس است.
به گزارش «سیبیسی»، «کیمبرلی موری»، گفتوگو کننده ویژه برای کودکان بومی گمشده و گورهای بینشان و مکانهای دفن مرتبط با مدارس، در سخنان پایانی خود پس از افتتاحیه گردهمایی ملی کانادا درباره گورهای بینشان، گفت: سیستمها و ساختارهای کنونی ما در این باره شکست خورده است.
این گردهمایی در ماه سپتامبر برگزار شد و بیش از 300 نفر از سران بومیان و بازماندگان، خانوادهها و جوامعی که شروع به جستجو در محل دفن کودکان بومی کردهاند، در آن حضور داشتند.
«تانیا تالاگا»، روزنامهنگار کانادایی، به عنوان یکی از گزارشگرانی که وظیفه ارائه گزارشی را در این گردهمایی داشت، میگوید: سؤالات بزرگی درباره مدارس شبانهروزی سابق کودکان بومی وجود دارد که ما درباره آنها شنیدهایم و نمیدانم که آیا در این جلسه خاص پاسخی برای آنها خواهیم یافت یا خیر.
توجه به این نکته مهم است که کلیسای کاتولیک مجبور نیست یا ملزم به ارائه سوابق درباره مدارس شبانهورزی بومیان نیست.
- بیشتر بخوانید:
- ادامه نقض حقوق بومیان کانادا در بریتیش کلمبیا
- بیتوجهی دولت و پلیس کانادا به تامین امنیت مناطق بومی نشین
«لوری مک دونالد»، یکی از بازماندگان مدارس شبانهروزی بومیان میگوید همه چیز وقتی تغییر کرد که او به یک مدرسه که توسط کلیسای کاتولیک اداره میشد منتقل شد؛ او در این مدارس مورد آزار جسمی و جنسی قرار گرفت، آزاری که او می گوید در روحیهاش تاثیر منفی بسیار عمیقی گذاشته است.
«مک دونالد»، میگوید: چیزهای زیادی در طول زندگی به ما مردمان بومی تحمیل شده و آنها میتوانند چیزهای بیشتری را تحمیل کنند.
وی در بخش دیگری گفت: همه ما باید بدانیم که سیستم مدارس شبانهروزی بومیان تنها چیزی برای کتابهای تاریخ نیست؛ این چیزی است که مردم بومی هنوز هم اثرات آن را هر روز احساس می کنند.
انتهای پیام/