خبرگزاری میزان - تیم ملی فوتبال ایران سرانجام پس از گذراندن دورانی سخت و پُرتنش به یک آرامش نسبی رسیده است. خوشبختانه دوران تلخ ویلموتس و روزهای پر حاشیه و بلاتکلیفی اسکوچیچ به پایان رسیده و حالا برای سومین بار کارلوس کی روش یوز های ایرانی را در جام جهانی هدایت خواهد کرد. متاسفانه در بحبوحه‌ی سهم خواهی و دعوای قدرت بر سر سفره‌ی تیم ملی و فدراسیون، روزهای طلایی بسیار زیادی که می‌توانست صرف آماده‌سازی فنی و روحی ملی‌پوشان شود از دست رفت و از سر اجبار و نبود وقت، فوتبال ایران به مردی پناه برد که بیش از همه از فوتبال ملی ما شناخت دارد.

در ۲ دوره قبلی که کی روش به طور کامل از ابتدا تا انتهای «پروسه صعود و حضور در جام جهانی» در ایران حضور داشت اقدام به برگزاری اردوهای بلندمدت و بازی های پر تعداد با تیم های ملی هر چند ضعیف یا باشگاه های گمنام می کرد اما آماده سازی تیم ملی تا چند هفته پیش صرفاً به یک گردش در قطر و شکست بیهوده به تیم دوم الجزایر و هزینه های بیخود این بازی فرمالیته خلاصه شده بود. تیم ملی اکنون پس از مدت ها وعده دادن مسئولان فدراسیون قبلی به اردوی اتریش رفته و مقابل دو حریف معتبر و قدرتمند یعنی اروگوئه و سنگال قرار خواهد رفت.

تیم ملی اروگوئه که پس از برزیل و آرژانتین قدرت سوم فوتبال آمریکای جنوبی است و معمولاً در جام های جهانی عملکرد خوبی داشته است. اروگوئه از ستاره های بزرگی چون لوئیز سوارز، داروین نونیز، فدریکو والورده، رودریگو بنتانکور، ماتیاس وسینو و… در ترکیب خود بهره می‌برد و به جرأت می توان آنها را قدرتمندترین حریف ایران در این سالها (پس از جام جهانی ۲۰۱۸) دانست. شاگردان دیگو آلونسو در گروه H جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، با تیم‌های پرتغال، غنا و کره جنوبی به رقابت خواهند پرداخت و دیدار با ایران شبیه سازی بسیار خوبی از کره جنوبی برای آنها خواهد بود.

در سوی دیگر و در اردوی ایران، تقابل با یکی از قدرت های آمریکای جنوبی قطعاً هیجان انگیز و جالب خواهد بود اما با توجه به رقبای ایران یعنی انگلیس، آمریکا و ولز که سبک فوتبالی متفاوت و متمایز از اروگوئه و آمریکای جنوبی دارند شاید این دیدار نتواند تمام خواسته های کی‌روش را برآورده سازد اما به هر حال حتی با احتمال بازی نکردن ستاره های اصلی اروگوئه، باز هم از خالی بودن تقویم و رویاپردازی های فدراسیون قبلی بسیار بهتر است.

انتهای پیام/