خبرگزاری میزان - بوکس ایران سالهاست خلاء تیم امید را حس میکند و فاصله بین جوانان و بزرگسالان به هیچ عنوان پر نمیشود. این اختلاف میتواند باعث نسلسوزی در این رشته شود و در آینده تیم ملی را دچار فقر نیروی انسانی کند.
از زمانی که رضا مهدیپور هدایت تیمهای نوجوانان و جوانان را بر عهده گرفت، بوکسورهای سطح بالایی به بوکس ایران معرفی شدند، اما همیشه یک حفره بین تیم جوانان و بزرگسالان وجود داشته است.
امثال فرهاد مرادی، مسعود ریگی، مهدی سرباز یا در دورههای گذشته اشکان رضایی و … خیلی زود به تیم ملی رسیدند، اما اگر تجربه حضور در تیم امید را داشتند، شاید الان هر یک از این نفرات حداقل یک مدال آسیایی را تجربه میکردند.
نمیتوان یک بوکسور ۱۸ ساله را که به تازگی از فضای جوانان خارج شده است، به یکباره وارد بزرگسالان کرد و از او انتظار شاهکار داشت.
علیرضا استکی سرمربی تیم ملی همواره نگاه ویژهای به بوکسورهای جوان و مستعد دارد، اما شاید خود او هم موافق تشکیل تیم امید باشد تا مشتزنان بااستعداد و کم سن و سال رفته رفته به تیم بزرگسالان تزریق شوند.
بحث تشکیل تیم امید سالیان سال است در بوکس ایران مطرح میشود و مدتی هم کوروش ملایی تیم را تحویل گرفت، اما این تیم بدون شرکت در هیچ رویداد خاصی منحل شد!
بهتر است مسئولان فدراسیون در کنار برنامههای روتین خود، نیم نگاهی هم به تشکیل تیم امید داشته باشند تا شکاف بین تیم جوانان و بزرگسالان از بین برود و بوکسورهای با استعداد کشور در روزهایی که باید اوج بگیرند به یکباره سقوط نکنند.
به طور حتم تصمیم گیرنده در این خصوص رییس فدراسیون است، اما هر شخصی که در اتمسفر بوکس تنفس کرده باشد قطعا موافق تشکیل تیم امید خواهد بود.
البته بهتر است این تیم هم زیر نظر کادرفنی بزرگسالان تشکیل شود تا سرمربی تیم ملی روی این استعدادهای بوکس اشراف کامل داشته باشد و بدین ترتیب جلوی نسلسوزی گرفته شود.
امید میرود این اتفاق هرچه زودتر رخ دهد و مسئولان این موضوع را پشت گوش نیندازند چون ریههای بوکس ایران نیاز به هوای تازه دارد و چه چیزی بهتر از تشکیل تیم امید میتواند به آینده این رشته محبوب و موفق کمک کند؟
انتهای پیام/