به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی ، کتاب حق و باطل از دو بخش تشکیل شده است. بخش اول کتاب تحت عنوان «نبرد حق و باطل» از پنج گفتار تلفیق شده است. شهید مرتضی مطهری دو گفتار آن را در سال ۱۳۵۶ در یک مدرسه دینی واقع در دماوند ایراد کرده است. سه گفتار دیگر از این کتاب قسمتی از بحث‌های شهید مطهری تحت عنوان «فلسفه تاریخ» است که در منزل ایشان تدریس می‌شد.

بخش دوم کتاب حق و باطل از دو سخنرانی شهید مرتضی مطهری تحت عنوان «تکامل اجتماعی انسان در تاریخ» تشکیل شده است. این سخنرانی‌ها در سال ۱۳۵۰ در دانشگاه شیراز ایراد شده است.

شهید مطهری این کتاب را با مطرح کردن سوالاتی آغاز می‌کند: «آیا نظام عالم نظام حق است؟ نظام راستین است؟ نظامی است آنچنان که باید باشد؟ آیا هر چیزی در این نظام کلی در جای خود قرار دارد؟ یا نه، نظام باطل است؟ در عالم هستی باطل راه دارد؟ چیزهایی هست که نباید باشد؟ کل نظام پوچ و بی هدف و بی غایت است؟ در برابر این پرسش‌ها و نظایر آن اندیشمندان و متفکران چند دسته شده‌اند: عده‌ای نظر اول را برگزیده‌اند و برخی نظر دوم را و گروهی دیگر به نظری متفاوت با هر دو دسته قبلی معتقد شده‌اند. بعضی فیلسوفان و از آن جمله اکثر مادیین نسبت به جهان (و نیز نسبت به انسان) بدبین بوده‌اند و جهان را در مجموع خود یک امر نبایستی و نامطلوب و کور و کر و بی‌هدف می‌دانسته‌اند. در مقابل الهیون و مکاتب الهی و خصوصا اسلام به طور قاطع و صریح خلقت عالم را بر حق می‌دانند و آن را عین خیر و نیکی و حسن می‌شمارند و برآنند که هیچ کاستی و زیادتی در آن راه ندارد و باطل و لغو و بازیچه نیست».

شهید مرتضی مطهری در بخش اول کتاب که تحت عنوان «نبرد حق و باطل» آمده است، ابتدا حق و باطل را در جهان هستی و نیز جامعه و تاریخ با استناد به آیات قرآن کریم مورد بررسی قرار داده است. ایشان در این زمینه نظریات مختلفی از جمله نظریه ماتریالیسم تاریخی را مطرح کرده‌اند که مبانی این نظریه در این بخش از کتاب مورد نقد قرار گرفته است. شهید مطهری در آخر بحث خود نظریه اسلام را درباره حق و باطل مطرح کرده است. این بخش از کتاب با ذکر نمونه‌هایی از کلام وحی ارائه شده است.