خبرگزاری میزان – نابرابریهای نظاممند در وضعیت سلامت گروههای جمعیتی متمایز به عنوان نابرابری سلامت شناخته میشود؛ افراد و ملتها به طور یکسان پیامدهای اجتماعی و اقتصادی قابل توجهی را در نتیجه این بیعدالتیها متحمل میشوند.
شواهد قابل توجهی وجود دارد مبنی بر اینکه عوامل اجتماعی-اقتصادی (جنسیت، قومیت، سطح تحصیلات، وضعیت شغلی و سطح درآمد) تأثیر قابل توجهی بر سلامت افراد دارند.
نابرابریهای گستردهای در وضعیت سلامت گروههای اجتماعی مختلف در همه کشورها وجود دارد، خواه آنها کم درآمد، متوسط و یا پردرآمد باشند؛ کاهش وضعیت اجتماعی-اقتصادی افراد به طور مستقیم آنها را مستعد شرایط بد سلامتی میکند.
به گزارش «نیچر»، نابرابری فراگیر در قاره آمریکا به همهگیری ویروس کرونا دامن زد و باید با آن مقابله کرد.
ویروس کرونا بحران بهداشتی با بیشترین پیامد در یک قرن است؛ از اوایل سال 2020، این بیماری همهگیر، قاره آمریکا را متفاوت از هر منطقه دیگری، به چالش کشید؛ تا نوامبر 2021، حدود 40 درصد از موارد ابتلا به این ویروس در قاره آمریکا گزارش شد و این در حالی است که قاره آمریکا خانه کمتر از 13 درصد از جمعیت جهان است.
تردیدی نیست که یکی از محرکهای همهگیری در قاره آمریکا دسترسی نابرابر به منابع و خدمات بهداشتی بوده است؛ این نابرابری موجب شد مردم آمریکای لاتین و دریای کارائیب به ویژه در برابر کرونا آسیب پذیرتر شوند.
در میان این نابرابریها، نابرابریهای ناشی از قومیت برجسته است، زیرا اغلب منجر به الگوهای نابرابر خطرات سلامت، عدم دسترسی به خدمات و عدم کنترل بر تخصیص منابع بهداشتی میشود.
تأثیر نابرابر همهگیری و ناهماهنگی در دسترسی به واکسن در قاره آمریکا، بر عدالت سلامت به عنوان یک مؤلفه اساسی مبارزه با کرونا تاثیر گذاشته است؛ پرداختن مؤثر به عدالت سلامت، بهبود را تسریع و پایه و اساس بازسازی سیستمهای بهداشتی برابرتر را ایجاد میکند.
انتهای پیام/