خبرگزاری میزان_ آذرماه ۱۳۵۷؛ چند ماهی مانده بود تا پیروزی انقلاب. فرا رسیدن ماه محرم هم مبارزات ضدطاغوتی مردم را در سراسر ایران از جمله مشهد پرحرارت کرده بود. ۱۹ آذرماه مصادف با روز تاسوعا، مردم مشهد راهپیمایی عظیم چندصدهزارنفری برگزار و با شعارهای «مرگ بر شاه» و «این شاه آمریکایی اعدام باید گردد» موضع خود را نسبت به رژیم طاغوت نشان دادند. ساعت سه بعدازظهر حضرت آیتالله خامنهای و شهید هاشمینژاد برای جمعیت سخنرانی و حجتالاسلام واعظ طبسی هم قطعنامهی پایانی را قرائت کرد. در پایان تجمع اعلام شد که مراسم خطبهخوانی شب عاشورا در حرم امام رضا علیهالسلام توسط آیتالله خامنهای برگزار میشود و قرار است به نام امام خمینی(ره) خطبه خوانده شود.
«خطبهخوانی» مراسمی تشریفاتی و حکومتی بود که سالی دو بار برگزار میشد: شب عاشورا و شب شهادت امام رضا علیهالسلام. در این مراسم مقامات دولتی استان هم حضور داشتند. خطبهخوان میایستاد و با ذکر اسم شاه و رژیم سلطنتی، خطبه قرائت میکرد. آن سال نیز مثل هر سال استاندار و نائبالتولیهی آستان قدس از مقامات دولتی دعوت کرده بودند در این مراسم حضور یایند. پیشنهاد خطبهخوانی به نام امام خمینی(ره)، همان روز توسط آیتالله خامنهای بهطور محدود با چندتن از دوستانشان مطرح میشود: «پیش از راهپیمایی چیزی به ذهنم رسید که آن را برای برخی برادرانم گفتم و خواستم اگر موافق هستید خبرش را پوشیده بدارید تا زمان آن برسد… فکر کردم که چنین خطبهی رسمی آن هم با یادکرد شاه متناسب جو انقلابی مشهد نیست. باید زمام امور را به دست بگیرم و موضوع باید پنهان میماند. زیرا اگر آشکار میشد درهای حرم را روی ما میبستند.»
با هماهنگی جمع محدودی از اطرافیان، قرار میشود آیتالله خامنهای نه در جای همیشگی خطبهخوان، بلکه در فضای جلوی طبقهی دوم که مشرف به صحن است سخنرانی کنند. جایی که کمتر کسی از وجود درگاه ورودی سیستم صوت در آنجا خبر داشت: «در راهپله بودیم که سیدغفوری از روبرو آمد و یک دوشاخه را گذاشت کف دست من و گفت آنجا یک پریز است. این را به آنجا بزنید.» مقامات استانی در اطاقهای موزه نشستهاند و انتظار دارند طبق رسم همهساله خطبه به نام شاه خوانده شود. آیتالله خامنهای خطبه را با نام حضرت امام(ره) شروع میکنند و در ادامه به انتقاد از رژیم شاه و اقدامات سرکوبگرانهی رژیم در سراسر کشور و حوادث اخیر مشهد میپردازند.
انتهای پیام/