خبرگزاری میزان - ماجرای انصراف عجیب و غریب تیم ملی فوتبال امید از شرکت در بازیهای کشورهای اسلامی شوک بزرگی به اهالی فوتبال ایران بود که منتظر شرکت شاگردان مهدویکیا در این مسابقات بودند تا مشخص شود آیا میتوان به آینده این تیم امیدوار بود یا خیر، اما انصراف ناگهانی مهدویکیا آن هم بدون مصوبه قانونی هیئت رئیسه ابهامات زیادی را در جامعه فوتبال به وجود آورد.
توقع میرفت مسئولان فدراسیون فوتبال به ویژه میرشاد ماجدی نسبت به این مساله شفاف سازی کند و دلایل اخذ این تصمیم نا به هنگام از سوی سرمربی تیم المپیک ایران را بیان کند، اما او نه تنها هیچ حرفی نزد بلکه فدراسیون فوتبال نیز ترجیح داد موضوع را در سکوت زیر سیبلی رد کند تا در آستانه انتخابات فدراسیون فوتبال هیچ کسی متوجه نشود چرا تیم ملی ایران در این مسابقات حاضر نشد!
ماجرا وقتی ابهام برانگیزتر شد که کمیته ملی المپیک نیز واکنش جدی به این موضوع نشان نداد تا مشخص شود هیچ یک از مسئولان ورزش ایران نسبت به این تصمیم ناراحت نیستند، هرچند که اصغر رحیمی سرپرست کاروان ورزشی ایران در این بازیها در همان لحظات نخست واکنشی نه چندان تند به این مساله نشان داد، اما پس از آن دیگر صدای اعتراض هیچ کسی در نیامد تا سوالات بسیار زیادی نزد افکارعمومی مطرح شود!
در این بین اما منتقدان با اشاره به شرایط نامناسب فنی تیم المپیک مدعی شدند این اقدام در جهت جلوگیری از یک آبروریزی بزرگ صورت گرفته چون در این مسابقات کشورهای آفریقایی قدرتمندی حاضر بودند و احتمال شکست فاجعهآمیز دیگری در کارنامه مهدویکیا وجود داشت به همین دلیل مدیران ورزش ایران ترجیح دادند برای آنکه تراژدی جدیدی در این رقابتها برای فوتبال ایران رخ ندهد از حضور تیم المپیک ایران در این مسابقات جلوگیری شود.
از سوی دیگر این موضوع میتوانست تبعات ناخوشایندی را برای مسئولان کنونی فدراسیون فوتبال در انتخابات پیش رو به همراه داشته باشد و یک ناکامی بزرگ دیگر در کارنامه مدیریتی کوتاه مدت ماجدی به ثبت برساند، به همین دلیل بدون هیچ توضیحی تیم ملی ایران از شرکت در این مسابقات محروم شد تا بازیکنان تیم المپیک از کسب تجربه در این رویداد مهم محروم شوند.
اما پرسشی که در این بین مطرح است و باید متولیان کمیته ملی المپیک و مدیران فعلی فدراسیون فوتبال به آن پاسخ دهند اینست که آیا همه تصمیمات حوزه ورزش و فوتبال بر اساس مصلحت اندیشی صورت میگیرد یا اینکه دوستان برای پیروزی در کارزار انتخاباتی فوتبال حاضرند بدون هیچ ادله قانع کنندهای فوتبال ایران را از حضور در یک تورنمنت با کیفیت محروم کنند؟ آیا تمام مربیان ملی فوتبال ایران از چنین قدرتی برخوردار هستند که خودسرانه چنین تصمیماتی اخذ کنند و با آینده و اعتبار فوتبال ایران به این شکل بازی کنند؟
آیا مسئولان کمیته فنی فدراسیون فوتبال در جریان این موضوع بودند یا اینکه این هماهنگی میان مهدویکیا، میرشاد ماجدی و صالحی امیری رخ داد و دیگر نیازی به طی فرایند قانونی نبود؟
انتهای پیام/