خبرگزاری میزان - دو دهه پیش، در ژانویه 2002، ارتش آمریکا بازداشت زندانیان به اصطلاح «جنگ جهانی علیه ترور» (GWOT) را در خلیج گوانتانامو، آغاز و یکی از طولانیترین و تاریکترین فصلهای پاسخ توهینآمیز خود را به حملات 11 سپتامبر باز کرد.
آمریکا به طور غیرقانونی صدها نفر را در پایگاه دریایی فراساحلی «گوانتانامو» برای ماهها یا سالها زندانی کرده است؛ تقریباً همه آنها بدون هیچ اتهامی بازداشت شدند.
بسیاری از مردم آمریکا ممکن است به طور مبهم از سوء استفادههای سیستماتیک ارتش این کشور علیه 765 مرد و 15 پسری که در گوانتانامو در بازداشت به سر میبردند، آگاه باشند.
کمیته امور حقوقی و حقوق بشر سازمان ملل بر این باور است که دولت آمریکا از طریق اعمال خود در مورد بازداشت در خلیج گوانتانامو، به اصول خود خیانت کرده است؛ خلیج گوانتانامو یک «سیاهچاله قانونی» نیست.
همچنین آمریکا تاریخ کمیسیونهای نظامی گوانتانامو را منتشر نمیکند، دادگاههایی که اساساً ناقص است و پنتاگون تنها برای محاکمه زندانیان در این پایگاه ایجاد کرده است.
حتی برای مشاهده آنها به مجوز ویژه نیاز دارید، چه از راه دور از یک پایگاه نظامی آمریکا یا در گوانتانامو پشت شیشههای عایق صدا؛ حتی گاهی دادگاه اطلاعاتی را از وکلای مدافع و خود متهم دریغ میکند.
- بیشتر بخوانید:
- آزادی زندانی یمنی از گوانتانامو پس از ۲ دهه حبس بدون اتهام و محاکمه
- شکنجه نظاممند زندانیان در آمریکا
با این حال، برای بسیاری در سراسر جهان، گوانتانامو یکی از مستمرترین نمادهای آزاری است که آمریکا علیه مردان مسلمان خارجی، که بسیاری از آنها سیاهپوست یا رنگین پوست بودند، در واکنش به حملات 11 سپتامبر اعمال کرد.
همانطور که در گزارش جدید دیدهبان حقوق بشر برای «پروژه هزینههای جنگ» در دانشگاه «براون» اشاره شده، ادامه بازداشتها و پیگردهای نادرست در گوانتانامو به روشهای بیشماری عمیقا آسیبرسان است.
این زندان حقوق زندانیان را زیر پا میگذارند؛ از 39 نفری که هنوز در گوانتانامو نگهداری میشوند، 27 نفر به مدت یک دهه یا بیشتر بدون متهم شدن به جرم در بازداشت بودهاند.
بسیاری از آنها علیرغم آسیبهای مداوم و مشکلات پزشکی ناشی از شکنجه یا سایر آزارهای اعمال شده در «سایتهای سیاه» آژانس اطلاعات مرکزی یا در خود گوانتانامو، از مراقبت کافی برخوردار نیستند.
انتهای پیام/