خبرگزاری میزان – روایتهای «سباستین وان»، یک عکاس بلژیکی، درباره وضعیت زندانهای بلژیک واقعیتهای قابل ملاحظهای را درباره سیستم زندانهای این کشور برملا میکند.
به گزارش « lensculture»، این عکاس بلژیکی میگوید «از سال 2011 تا 2014 شروع به عکاسی از داخل زندانهای بلژیک کردم. از والونیا تا فلاندر، با چندین توقف در بروکسل، به دنبال ارائه تصویری کامل از سیستمی بودم که توسط مقامات و جنایتکاران اداره میشود. با نگهبانان، زندانیان جوان، عصبی، زندانیان بیمار روانی، خارجیها، زنان، کودکان، خانوادهها، مدیران و زندانیان آرام و محکوم به حبس طولانی مدت ملاقات کردم.»
به گفته وی، «در برخی از زندانها، دیوارها فرو میریخت و بوی تعفن سرویس بهداشتی که برخی باید در سلولهای شلوغ خود نگه دارند خفهکننده بود.»
کنجکاوی این عکاس 28 ساله نسبت به سیستم کیفری کشورش پس از چهار سال پیگیری برای پروژه پلیس کشورش رخ داد.
- بیشتر بخوانید:
- بررسی نقض حقوق بشر در بلژیک
- انتقاد شورای اروپا از ازدحام بیش از حد جمعیت در زندانهای بلژیک
با این حال، دسترسی کامل به این زندانها دشوار است؛ «سباستین وان» میگوید «شش تا هشت ماه طول کشید تا از دولت بلژیک اجازه بگیرم. زمانی که آن مجوز کلی را دریافت کردم، هنوز باید به مدیران زندان نزدیک میشدم و آنها را متقاعد میکردم که درهای زندان را به روی من باز کنند.»
بیشتر زندانهای بلژیک نمیتوانستند بیش از چند ساعت منابعی را برای پروژه این عکاس اختصاص دهند.
با وجود بحرانهای اقتصادی و اجتماعی، دولت بلژیک واقعا بودجهای برای کمک به بازسازی این زندانها که برخی از آنها در دهه 1800 ساخته شدهاند، ندارد.
به اعتقاد این عکاس بلژیکی، این زندانها برای روند توانبخشی اثر معکوس دارد. وی میگوید «فکر نمیکنم این مکانها به اصلاح این زندانیان کمک کند. برعکس، من میتوانم بفهمم، اگر شما یک زندانی جوان هستید، چگونه این تجربه میتواند نوعی تهاجم به کل سیستم را تقویت کند.»
انتهای پیام/