خبرگزاری میزان - تصور ساختن زندگی بدون مکانی که بتوان آن را خانه نامید دشوار است، اما این نیاز اساسی اغلب برای افراد زندانی سابق در آمریکا دور از دسترس است؛ موانع اشتغال، همراه با تبعیض آشکار، بحران مسکن را ایجاد کرده است که کمتر مورد بحث قرار گرفته است.

به گزارش اندیشکده آمریکایی «prisonpolicy»، بررسی‌های انجام شده بر روی پنج میلیون زندانی سابق آمریکا نشان می‌دهد که احتمال بی‌خانمان شدن افراد زندانی سابق تقریبا 10 برابر بیشتر از عموم مردم آمریکاست.

قبل از اینکه افراد زندانی سابق بتوانند به مشکلات سلامتی خود در آمریکا رسیدگی کنند، شغل ثابتی پیدا کنند یا مهارت‌های جدید بیاموزند، به مکانی برای زندگی نیاز دارند.

علاوه بر این بررسی‌های بیشتر نشان داده که افراد زندانی که برای چند بار به زندان می‌افتند اغلب بی‌خانمان هستند.

در آمریکا افرادی که یک بار به زندان رفته‌اند، بی‌خانمانی را حدود 7 برابر بیشتر از عموم مردم تجربه می‌کنند اما افرادی که بیش از یک بار زندانی شده‌اند، 13 برابر بیشتر از عموم مردم در معرض این خطر هستند.

در دسته وسیع بی‌خانمان‌های آمریکا، دو جمعیت متمایز وجود دارد؛ افرادی که در سرپناه (در پناهگاه مخصوص بی‌خانمان‌ها) هستند و افرادی که بدون سرپناه (بدون اقامتگاه ثابت) هستند.

• بیشتر بخوانید:
•  نگاهی به آمار مرگ و میر در زندان‌های آمریکا
•  نیازهای بهداشتی زندانیان در زندان‌های آمریکا برآورده نمی‌شود

به طور کلی، زنانی که قبلا زندانی شده بودند بیشتر از مردانی که قبلا زندانی شده بودند، بی‌خانمان هستند.

مردان سیاهپوست سابقا زندانی نسبت به مردان سفیدپوست یا اسپانیایی‌تبار، میزان بی‌خانمانی بدون پناهگاه بسیار بیشتری دارند؛ داده‌ها همچنین نشان می‌دهند که زنان رنگین‌پوست نسبت به زنان سفیدپوست بی‌خانمانی بدون سرپناه را تجربه می‌کنند.

زنان سیاه پوست بالاترین نرخ بی‌خانمانی را تجربه کرده‌اند؛ تقریبا چهار برابر مردان سفیدپوست و دو برابر بیشتر از مردان سیاهپوست.

انتهای پیام/