خبرگزاری میزان – ایده «استثناگرایی آمریکا» اکنون در رویدادهایی مانند کشتارهای جمعی «هایلند پارک» تجلی یافته است.
«استثناگرایی آمريكايی» به عنوان مولفه هويتی آمریکا اولين بار در سال 1831 در تحليل جامعه آمريكا مطرح شد؛ استثناگرايی آمريكايی مدعی است که اين كشور به طور ماهوی از ساير ملل پيشرفته متمايز است.
به گزارش «الجزیره»، اخیرا در چند مورد تیراندازی جمعی در آمریکا دهها نفر جان خود را از دست داده و یا مجروح شدهاند؛ تعداد اسلحه در آمریکا بیشتر از مردم این کشور است و این امر مطمئنا بخش بزرگی از مشکل به شمار میرود؛ به خصوص در ایالتهایی مانند تگزاس، که اخیرا میزبان قتل عام 19 دانش آموز دبستانی و دو معلم در «اوالده» بود.
افراد در این ایالتها اطمینان حاصل می کنند که اساساً به همین سادگی است؛ همانگونه که دستیابی به مواد شوینده لباسشویی آسان است، دسترسی به اسلحه گرم نیز آسان است.
- بیشتر بخوانید:
- تصویب قانون محدودیت فیلمبرداری از پلیس در آریزونا آمریکا
- نیازهای بهداشتی زندانیان در زندانهای آمریکا برآورده نمیشود
«استثناییگرایی» آمریکایی که از دهه 1830 یا بیشتر درباره آن سخن به میان آمده اکنون در چنین سریالهای بینظیر کشتار جمعی تجلی یافته است.
منظور این نیست که این قتل و کشتارها در کشورهای دیگر اتفاق نمیافتد اما در همین کشتارها نیز خود آمریکا شریک است؛ از کشتار سنتی راستگرایان دهقان در آمریکای لاتین گرفته تا کشتار نظاممند فلسطینیها که رژیم صهیونیستی تحت عنوان ادعایی «مبارزه با تروریسم» انجام میدهد.
سپس «جنگ علیه تروریسم» و دیگر ابتکاراتی که مستقیما توسط ارتش آمریکا انجام میشود و میتوان استدلال کرد که این امر فقط به القای این تصور در آمریکاییها کمک کرده است که «زندگی یک بازی ویدیویی است و کاملاً خوب است؛ دور زدن و کشتن مردم.»
در حالی که اکثر مرگ و میرهای سالانه مربوط به اسلحه در آمریکا به شکل خودکشی و قتل غیرمنتظره تلقی میشود، تیراندازیهای جمعی به طور طبیعی تأثیر وحشتناکتری بر آگاهی عمومی دارد.
مطمئنا، در جامعهای که مبتنی بر سرمایهداری خشونتآمیز و از خود بیگانگی تودهای است که در آن وجود جمعی و مشارکتی به نفع تمرکز بر پیروزی فردی، کنار گذاشته میشود، شاید کمتر تکاندهنده باشد که «شکستها و نارساییهای درک شده گاهی اوقات ممکن است واکنشهای خشن و بیش از حد ایجاد کند.»
انتهای پیام/