خبرگزاری میزان – برخی از اشخاص، مایل هستند تا بتوانند، در خصوص مدیریت اموال و برخی تعهداتی که بر عهده آن‌ها است، برای زمان بعد از مرگ خود، تعیین تکلیف نمایند. قانون گذار، در قانون مدنی و با توجه به شرع، نهاد حقوقی وصیت را برای این امر، در نظر گرفته است. وصیت، به معنای این بوده که یک فرد، به موجب تنظیم یک وصیت نامه، در خصوص برخی امور مالی و غیر مالی خود، برای زمان بعد از مرگش، تصمیماتی را اتخاذ می‌کند. در واقع، وصیت نامه، سندی است که می‌توان، به موجب آن، عمل وصیت را انجام داد.

بر اساس امور حسبی، وصیت نامه، از جهت نحوه تنظیم آن، دارای انواع مختلفی می‌باشد. وصیت نامه سری، وصیت نامه خود نوشت و وصیت نامه محضری یا رسمی، از انواع وصیت نامه هستند. وصیت نامه محضری یا رسمی، از مهم‌ترین انواع وصیت نامه بوده که دارای اعتبار بالایی در محاکم است و تنظیم آن، نیازمند رعایت تشریفات خاصی، از جمله، مراجعه به دفاتر اسناد رسمی است.

وصیت نامه محضری چیست؟

برای تعریف وصیت نامه، ابتدا باید بگوییم که وصیت کردن، به چه معنا است. وصیت کردن، عملی حقوقی بوده که می‌تواند، به صورت کتبی و شفاهی انجام شود و فرد به موجب آن، در خصوص برخی امور مالی و غیر مالی خود، برای زمان بعد از مرگش، تعیین تکلیف می‌کند. چنانچه فرد، در خصوص تملیک عین یا منفعت مال خود، به صورت مجانی، به دیگری، وصیت کند، به آن، وصیت تملیکی می‌گویند و اگر در خصوص انجام برخی امور و تصرفات، چند نفر را مامور نماید، به آن، وصیت عهدی می‌گویند.

انجام وصیت، می‌تواند، به موجب تنظیم یک وصیت نامه صورت پذیرد؛ در واقع، وصیت نامه، سندی است که فرد، به واسطه آن، عمل وصیت کردن را انجام می‌دهد و بر اساس نحوه تنظیم آن، دارای انواع مختلفی می‌باشد. وصیت نامه سری، وصیت نامه خود نوشت و وصیت نامه محضری یا رسمی، از انواع وصیت نامه، بر اساس قانون امور حسبی هستند و تعریف هر کدام، به شرح زیر است:

وصیت نامه خود نوشت: یکی از انواع وصیت نامه که عمل وصیت، به موجب آن، صورت می‌پذیرد، وصیت نامه خود نوشت یا دست نویس است. از آن جا که این وصیت نامه، حتما باید، به خط خود وصیت کننده، نوشته شود و در آن، تاریخ تنظیم، اعم از روز، ماه، سال، به خط وی موجود باشد، به موجب قانون امور حسبی، امکان تنظیم آن، برای افراد بی سواد، وجود ندارد. همچنین، وصیت کننده، حتما باید، ذیل آن را امضا زده و مهر و اثر انگشت، جایگزین آن، نخواهد شد. این نوع از وصیت نامه، یک سند عادی محسوب می‌شود.

وصیت نامه محضری: از دیگر انواع وصیت نامه که عمل وصیت، به موجب آن، صورت می‌پذیرد، وصیت نامه محضری یا رسمی است که بر خلاف وصیت نامه خودنوشت، افراد بی سواد نیز قادر به تنظیم آن، هستند. وصیت نامه محضری، سند رسمی‌ای بوده که با مراجعه به دفاتر اسناد رسمی و با پرداخت هزینه آن تنظیم می‌شود.

وصیت نامه سری: وصیت نامه سری، از دیگر انواع وصیت نامه است که عمل وصیت، به موجب آن، انجام می‌شود. این نوع از وصیت نامه، یک ترکیب از وصیت نامه محضری و خود نوشت می‌باشد. تنظیم وصیت نامه سری، به خط وصیت کننده یا خط هر شخص دیگری، ممکن بوده، ولیکن، وصیت کننده، حتما باید، ذیل آن را امضا نماید و باید، در یکی از نهاد‌هایی که آیین نامه وزارت دادگستری، تعیین می‌کند، نظیر اداره ثبت محل اقامت وصیت کننده، به امانت گذاشته شود. افراد بی سواد، قادر به تنظیم وصیت نامه سری نیستند.

به طور معمول، هدف از انجام اقسام وصیت اعم از عهدی و تملیکی، از طریق تنظیم یک وصیت نامه، جلوگیری از اختلافات در تقسیم ارث، همچنین، تعیین تکلیف کردن برای برخی وظایف و تعهداتی می‌باشد که در زمان حیات، بر عهده فرد، بوده و بعد از فوت وی، بلاتکلیف می‌مانند.

با توجه به توضیحات فوق، در پاسخ به این پرسش که وصیت نامه محضری چیست، باید گفت، وصیت نامه محضری، سندی رسمی تنظیم شده توسط دفاتر اسناد رسمی بوده که فرد، به موجب آن، برای امور مالی و غیر مالی بعد از فوت خود، تعیین تکلیف می‌نماید و به جهت اعتبار بالای آن، بعد از فوت وصیت کننده، نیاز به اثبات اصالت آن، در محاکم نیست.

انتهای پیام/