خبرگزاری میزان – پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو، در سال 1999 بدون توجه به قوانین بینالمللی و بدون مجوز اقدام به بمباران «یوگسلاوی» کرد که این بمباران به کشته شدن غیرنظامیان بسیاری شد.
درگیری مسلحانه میان جدایی طلبان آلبانیایی (ارتش آزادیبخش کوزوو) و ارتش و پلیس صربستان منجر به بمباران یوگسلاوی از سوی ناتو شد.
ناتو این حمله را با ادعاهای حقوق بشری توجیه کرد اما در نهایت جان افراد بسیاری در نتیجه این بمباران گرفته شد.
هواپیماهای ناتو به مدت 78 روز اهداف نظامی و غیرنظامی صربستان را در سرتاسر این کشور بمباران کردند.
مرگ غیرنظامیان هرگز توسط دادگاههای بینالمللی مورد بررسی قرار نگرفت، در حالی که گروههای حقوق بشر میگویند که برخی از حوادث میتواند قوانین بینالمللی را نقض کرده یا حتی جنایات جنگی را به همراه داشته باشد.
بیست و سه سال پیش، ناتو بدون کسب مجوز برای مداخله از سازمان ملل، تهاجم مسلحانه را علیه صربستان آغاز کرد و بدین ترتیب اعلامیه سازمان ملل، توافقنامه «هلسینکی»، تعدادی دیگر از کنوانسیونهای بینالمللی و اقدام خود در مورد ایجاد این سازمان را نقض کرد.
هنگامی که آژیرهای حمله هوایی در بعد از ظهر 24 مارس 1999 در سراسر «بلگراد» به صدا درآمد، مردم چمدانهایی را که از قبل بسته بودند برداشتند و به همراه خانوادهها و همسایگان خود به سمت زیرزمینهای خود رفتند و منتظر حمله هواپیماهای ناتو در آسمان پایتخت بودند.
اولین اهداف «بلگراد، پریشتینا در کوزوو، پودگوریتسا در مونته نگرو» و چندین شهر دیگر بودند؛ یک روز قبل از تلویزیون ملی این کشور اعلام شده بود که یوگسلاوی وضعیت فوق العاده اعلام کرده است.
به گزارش «تاس»، سران ناتو مدعی شدند که دلیل اصلی عملیات هوایی علیه یوگسلاوی (با نام رمز نیروی متفقین) جلوگیری از نسلکشی آلبانیاییها در کوزوو بوده است.
ناتو میگوید که طی عملیات 78 روزه هواپیماهای جنگی آن بیش از 38 هزار سورتی پرواز از جمله 10 هزار بمباران انجام دادند.
به گفته کارشناسان نظامی، در مجموع سه هزار موشک کروز شلیک و 80 هزار بمب از جمله بمبهای خوشهای و اورانیوم ضعیف شده شلیک شدند.
صربستان میگوید بمبارانها تا چهار هزار کشته و حدود 12 هزار و 500 زخمی برجای گذاشتند که دو سوم آنها غیرنظامی بودند.
متخصصان صرب میزان بمبهای اورانیوم ضعیف شده ناتو بر صربستان را 15 تن تخمین میزنند.
در پی این حمله، نرخ سرطان صربستان به بالاترین میزان در اروپا تبدیل شد؛ در ده سال اول پس از بمباران، حدود 30 هزار نفر به سرطان مبتلا شدند و 18 هزار نفر از آنها جان باختند.
خسارت مادی بالغ بر 100 میلیارد دلار بوده است؛ بمباران پالایشگاههای نفت و پتروشیمیها باعث آلودگی مخازن آب و رودخانهها به مواد شیمیایی سمی شد.
«لیوبیسا راکیچ»، دانشمند صرب، معتقد است مقدار اورانیوم ضعیف شدهای که ناتو در قلمرو کشورهای بالکان در جریان این تجاوز استفاده کرد، برای ساختن 170 بمب مشابه بمبی است که آمریکا در 6 آگوست 1945 بر روی «هیروشیما» انداخت.
انتهای پیام/