خبرگزاری میزان – 396 زندانی طی یک سال در زندانهای انگلیس جان خود را از دست دادند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ستاد حقوق بشر، در اکثر کشورهای جهان، بازداشت و حبس از اصلیترین اقدامات در برابر متهمین و محکومین به نقض قوانین کیفری هستند.
به گفته دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC) که ماموریت کمک به صلح و امنیت جهانی، حقوق بشر و توسعه را از طریق مقابله با مواد مخدر، جنایت، فساد و تروریسم بر عهده دارد، استفاده بیش از حد از زندان منجر به چالشهای متعدد در پاسخگویی مناسب به نیازهای اجتماعی مجرمین شده و در عین حال، حقوق افراد بیگناه را نیز نقض میکند.
بحث حقوق بشر که بسیاری از استانداردها و هنجارهای سازمان ملل بر اساس آن تدوین شدهاند، محور اصلی استدلال ترویج اصلاحات در زندان است.
در موضوع وضعیت زندانها و استفاده بیش از حد از مجازات حبس، تاثیر مخرب حبس بر افراد، خانوادهها و جوامع و همچنین عوامل اقتصادی از مواردی هستند که باید مدنظر قرار گیرند.
گزارش حاضر در بخش نخست به صورت موضوعی وضعیت زندانها در کشورهای عضو اتحادیه اروپا را مورد بررسی قرار داده و در ادامه به تفکیک کشورها، به وضعیت زندانها در ۷ کشور هدف (کانادا، فرانسه، آمریکا، انگلستان، آلمان، بحرین و امارات متحده عربی) میپردازد.
آمار کلی سازمان بهداشت جهانی درباره کشورهای عضو اتحادیه
بر اساس اطلاعات موجود در سایت سازمان جهانی بهداشت، در اکثر کشورهای اروپا و آسیای مرکزی، میزان آلودگی به ویروس اچ.آی.وی در بین زندانیان بسیار بیشتر از جمعیت خارج از زندان است.
در این کشورها، زندانها به دلیل تزریق مواد مخدر و استفاده از سرنگ مشترک، استفاده از تیغ و مسواک مشترک، تتو و پیرسینگ، تجاوز، دسترسی محدود به مراقبتهای پزشکی، ناایمن بودن تجهیزات پزشکی از جمله در دندانپزشکی و زنان و زایمان و سایر موارد، بستری برای رشد ویروس اچ.آی.وی، ایدز، هپاتیت و سایر بیماریهای عفونی را فراهم کردهاند.
این گزارش همچنین در رابطه با زندانها در کشورهای عضو اتحادیه اروپا به موارد زیر اشاره نموده است:
سل: در بسیاری از کشورهای اروپای شرقی از اوایل دهه ۱۹۹۰ بیماری سل در زندانها شیوع پیدا کرده است؛ گونهای از سل که در برابر دارو مقاومت بیشتری از خود نشان داده و به نظر بی ارتباط با اچ.آی.وی نیست.
نرخ شیوع این نوع از بیماری سل در بین زندانیان بیشتر از افراد خارج از زندان بوده و به طور کلی به دلیل ازدحام بیش از حد و تغذیه نامناسب در زندانها، آمار سل در زندانها بین ۱۱ تا ۸۱ برابر بیشتر از خارج از زندان است.
مواد مخدر: مصرف غیرقانونی مواد مخدر توسط زندانیان، در سراسر اروپا متفاوت است؛ دادههای ۱۷ کشور اتحادیه اروپا، مصرف مواد مخدر غیرقانونی را از ۱۶٪ (رومانی) تا ۷۹٪ (هلند و بریتانیا) نشان میدهد.
نتایج به دست آمده از مطالعات در ۱۵ کشور اتحادیه اروپا حاکی از آن است که مصرف مواد مخدر بین ۲ تا ۵۶ درصد از زندانیان، در زمان حبس نیز متوقف نشده است.
سلامت روانی: درصد بالایی از زندانیان، از مشکلات سلامت روان (مانند افسردگی و اضطراب)، مشکلات اعتیاد و اختلالات شخصیتی رنج میبرند.
مطالعات در بسیاری از کشورهای اروپایی نشان میدهد که بین ۱۰ تا ۱۵ درصد از جمعیت زندانیان از بیماریهای روانی شدید و مزمن مانند اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی و اختلالات اوتیسم رنج میبرند.
سلامت زنان: حدود 10 هزار نوزاد و کودک در اروپا تحت تاثیر حبس مادرشان قرار دارند. همچنین، نرخ خودزنی و خودکشی زنان در زندانها به مراتب بالاتر از مردان زندانی است.
جمعیت زندانها: در هر بازه زمانی، بیش از ۲ میلیون نفر در مراکز کیفری در اروپا زندانی هستند.
در حالی که در سراسر اروپا ازدحام بیش از حد یک مسئله مهم است، این وضعیت در کشورهای اروپای مرکزی و شرقی و آسیای مرکزی جدیتر میباشد.
آمار زندانیان در اتحادیه اروپا، دانمارک، هلند، نروژ، اسلوونی و سوئد بین ۶۰ تا ۷۰ به ازای هر 100 هزار نفر است که در جمهوری چک، استونی، لتونی، لیتوانی و لهستان تا بیش از 200 نفر نیز میرسد.
این در حالیست که جمعیت زیاد در زندانها، مشکلات عدیده سلامتی و بهداشت و متعاقباا خطر جانی برای زندانیان را بدنبال خواهد داشت.
وضعیت زندانها به تفکیک کشورها
- کانادا: بر اساس آمار منتشر شده توسط سایت statista در تاریخ ۶ جولای ۲۰۲۱، تعداد مرگ و میر در زندانهای فدرال کانادا در سال محاسباتی ۲۰۲۰، جمعا ۱۶ مورد بوده است که شامل 8 مورد مرگ طبیعی، ۵ مورد خودکشی و ۳ مورد قتل میشود.
سایت Global News نیز در سال ۲۰۱۷ خبری مبنی بر فوت نزدیک به ۲۷۰ نفر در زندانهای ایالتی کانادا طی پنج سال، در حالیکه دو سوم آنها از نظر قانونی بیگناه بودند، منتشر کرده بود.
به گفته وکلا، افسران زندان و مدافعان حقوق زندانیان، این تعداد بالای مرگ و میر در میان زندانیانی که در انتظار محاکمه هستند، نتیجه برخی از سختگیرانهترین شیوههای وثیقه گذاری در این کشور است که منجر به ازدحام بیش از حد در زندانها شده است.
نکته قابل توجه آنکه در بازه زمانی مذکور، افرادِ در انتظار محاکمه تنها ۵۶ درصد از کل زندانیان در این استانها را تشکیل میدادند، اما ۶۵ درصد از آمار کلی مرگ و میر زندانیان به آنها تعلق داشت.
گزارش مشترک دیدهبان حقوق بشر و عفو بینالملل در ژوئن ۲۰۲۱، حاکی از ادامه دار بودن روند بازداشت افراد در کانادا به دلایل مهاجرت در شرایط اغلب تحقیرآمیز بود.
افرادی که در بازداشت مهاجرتی به سر میبرند، از جمله افراد دارای معلولیت و افرادی که به کانادا پناهنده میشوند، همواره با دستبند و غل و زنجیر بسته شده و هیچ تماسی با دنیای بیرون ندارند.
ممکن است آنها به مدت چندین ماه یا سال در زندانهای با جمعیت بالا و یا سلول انفرادی نگه داشته شوند، بدون آنکه زمان آزادی آنها مشخص باشد.
- فرانسه: براساس گزارش سالانه عفو بین الملل در سال ۲۰۲۱، در ماه ژوئن، کمیته اروپایی پیشگیری از شکنجه درخصوص خشونت و آزار علیه افرادی که در بازداشت پیش از محاکمه قرار دارند، از جمله توهینهای نژادپرستانه توسط پلیس ابراز نگرانی کرد.
کمیته همچنین نسبت به ازدحام بیش از حد و سایر شرایط نامناسب در زندانهای فرانسه و همچنین نگهداری بیماران دارای مشکلات روانی در زندانهای عادی به دلیل نبود امکانات مناسب، ابراز نگرانی کرد.
- آمریکا: مطالعات انجام شده در رابطه با آمار مرگ و میر در زندانهای آمریکا نشان میدهند که در سراسر آمریکا میزان مرگ و میر در میان زندانیان سیاهپوست بسیار بیشتر از سایر زندانیان است.
برای جمعیت سیاهپوست، دسترسی به تغذیه و مراقبتهای بهداشتی - حتی در خارج از زندان - آنقدر ناقص است که حداقل مراقبتهایی که زندانیان سیاهپوست در حبس دریافت میکنند، ممکن است خطر مرگ و میر را کاهش دهد، حتی اگر در معرض شیوع بیماریها در داخل زندان باشند.
مطالعات همچنین حاکی از نادیده انگاشتن علت فوت در گواهی فوت هستند. بین سالهای ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۸، میزان 55 درصد از کل مرگهای ناشی از خشونت پلیس در سیستم ملی آمار حیاتی گزارش نشده اند.
دفتر آمار وزارت دادگستری ایالات متحده نیز در آوریل ۲۰۲۱، گزارشی با موضوع مرگ و میر زندانیان در آمریکا منتشر کرد.
بر اساس این گزارش، در سال ۲۰۰۱ مجموعاً ۳۰۱ زندانی فدرال جان خود را از دست دادند که این آمار در سال ۲۰۰۵ به ۴۵۵ نفر رسید.
آمار مرگ و میر در زندانیان ایالتی در سال ۲۰۰۱، 2 هزار 869 نفر بود، این آمار بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴، بین 3 هزار 300 تا 3 هزار و 500 در هر سال باقی مانده و سپس در سال ۲۰۱۸ به 4 هزار و 135 رسید.
سرطان با تعداد هزار و 137 و بیماری قلبی با تعداد هزار و 52 نفر، به صورت ثابت از سال ۲۰۱۳ تا سال ۲۰۱۸ علل اصلی مرگ و میر زندانیان بوده اند.
این در حالیست که که تعداد مرگ و میر ناشی از مواد مخدر و الکل و خودکشی به طور چشمگیری در سالهای اخیر افزایش یافته است؛ در سال ۲۰۱۴ تنها ۵۰ مورد مرگ ناشی از مواد مخدر و الکل وجود داشت، اما این میزان تا سال ۲۰۱۸ به ۲۴۹ مورد افزایش یافت.
به همین ترتیب، خودکشی ۱۹۲ زندانی در سال ۲۰۱۳ با ۶۲ درصد افزایش به 311 مورد در سال ۲۰۱۸ رسید. فقط بین سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸، مرگ و میر ناشی از مواد مخدر 23 درصد و خودکشی 20 درصد افزایش یافته است.
بر اساس گزارش دیدهبان حقوق بشر در سال ۲۰۲۲، جوانان سیاهپوست بیش از چهار برابر و جوانان متعلق به قبایل بیش از سه برابر جوانان سفیدپوست در زندان هستند.
بازداشت خودسرانه: براساس گزارش سالانه عفو بین الملل در سال ۲۰۲۱، 39 مرد مسلمان به طور خودسرانه و برای مدت زمان نامشخص توسط ارتش آمریکا در بازداشتگاه پایگاه دریایی این کشور در خلیج «گوانتانامو» کوبا، بازداشت شدند که این عمل نقض قوانین بینالمللی است.
علیرغم اینکه دولت «جو بایدن» قصد بستن این زندان را اعلام کرده بود، اما مقامات در بستن این مرکز اقدام چندانی نکردند.
عدم دسترسی به درمان پزشکی کافی و خدمات توانبخشی مقتضی به کسانی که از شکنجه و سایر بدرفتاریهای ماموران آمریکا جان سالم به در برده بودند، از دیگر موارد مشاهده شده در بازداشتگاه «گوانتانامو» میباشند.
شکنجه و بدرفتاری: یک دهه پس از نگه داشتن دهها تن از بازداشت شدگان در یک سیستم بازداشت مخفی تحت اداره سیا، هیچ کس به دلیل نقض سیستماتیک حقوق بشر از جمله ناپدید شدن اجباری، شکنجه و سایر بدرفتاریها در طول آن زمان محاکمه نشد.
گزارش کمیته اطلاعات سنا در رابطه با موارد شکنجه توسط سیا نیز، سالها پس از بسته شدن تحقیقاتِ محدودِ انجام شده در مورد این جنایات، بدون طرح اتهام علیه کسی، محرمانه باقی ماند.
- انگلیس: گزارش منتشر شده در سایت Gov.UK در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۱، موضوع امنیت در حبس را با سه شاخص مرگ و میر (سپتامبر ۲۰۲۰- سپتامبر ۲۰۲۱)، خودزنی (ژوئن ۲۰۲۰- ژوئن ۲۰۲۱ و خشونت (ژوئن ۲۰۲۰- ژوئن ۲۰۲۱) بررسی کرده است.
افزایش تعداد مرگ و میر در طول یک سال: از سپتامبر ۲۰۲۰ تا سپتامبر ۲۰۲۱، ۳۹۶ مورد مرگ در زندان رخ داده است که نسبت به ۲۸۳ مورد مرگ در ۱۲ ماه گذشته، ۴۰ درصد افزایش داشته است.
از این تعداد، ۸۱ مورد مرگ خودخواسته بوده است که نسبت به ۷۲ مورد فوتی خودخواسته در ۱۲ ماه گذشته، ۱۳ درصد افزایش داشته است.
افزایش تعداد موارد خودزنی در مراکز بانوان در طول یک سال: از ژوئن ۲۰۲۰ تا ژوئن ۲۰۲۱، تعداد 53 هزار و 290 مورد خودزنی در مراکز بانوان رخ داده است که نسبت به سال گذشته در همین بازه زمانی، ۲ درصد افزایش داشته است.
در سه ماهه اخیر، 14 هزار و 7 مورد خودزنی رخ داد که نسبت به سه ماه قبل ۱۶ درصد افزایش شامل ۸ درصد افزایش در مراکز آقایان و ۴۷ درصد افزایش در مراکز بانوان، داشته است.
افزایش میزان خشونت: در سه ماهه آخر بازه زمانی مورد نظر، میزان خشونت، با افزایش ۱۱ درصدی، به 5 هزار و 128 مورد رسید.
همچنین، تعداد خشونتهای جدی با افزایش یک درصدی به ۵۰۶ مورد رسید.
آمار خشونت در مراکز بانوان در این بازه زمانی با نرخ ۳۰۱ مورد در هر هزار نفر، نسبت به مراکز آقایان با نرخ ۲۴۶ مورد در هر هزار نفر، بالاتر بوده است.
گزاش سالانه عفو بین الملل در سال ۲۰۲۱ نیز بر اساس گزارش بدست آمده از مکانیسم پیشگیرانه ملی انگلیس، به موارد مداوم مراکز بازداشت در اسکاتلند از جمله ازدحام بیش از حد و بازداشت بیش از ۲۴ ساعت در بازداشتگاه پلیس اشاره کرد.
- آلمان: سایت خبری «دویچه وله»، در سال ۲۰۱۹، در رابطه با فوت «اوری جالو» یک پناهجوی اهل «سیرالئون» در زندان آلمان در سال ۲۰۰۵ اطلاعات جدیدی منتشر کرد. این گزارش پزشکی جدید حاکی از آن است که وی قبل از پیدا شدن جسد سوختهاش با دستان بسته به تخت در یک زندان در شرق آلمان، صدمات قابل توجهی از جمله شکستگی استخوان را متحمل شده بود.
پلیس در آن زمان ادعا کرد که «جالو» با آتش زدن تشک با فندکی در سلول خود که زنگ هشدار آتش هم به درستی کار نمی کرد، خود را کشته است. پس از اعتراض ملی و بین المللی، چندین تحقیق آغاز شد.
بنابر تشخیص پزشکان، شدت جراحات وارده به قربانی به اندازه ای بوده است که امکان اینکه «جالو» با دستان بسته این جراحات را به خود وارد کرده باشد یا آسیب تصادفی مانند افتادن باعث چنین آسیب شده باشد، وجود نداشته است.
رادیولوژی پزشکی قانونی نشان داد که جراحات کمی قبل از مرگ «جالو» به عنوان «به وضوح رخ داده» توصیف شد.
- بحرین: براساس گزارش دیده بان حقوق بشر، در سال ۲۰۲۱ حداقل ۳زندانی به دلیل فقدان مراقبتهای درمانی کافی، جان خود را از دست داده اند.
در ۶ آوریل ۲۰۲۱، بر اساس اعلام مرکز رسانه پلیس، «عباس ملاالله» بر اثر سکته قلبی درگذشت، این در حالیست که خانواده وی مدعی شدند که در طول ۱۰ سال حبس، وی از بیماریهای مزمن رنج می برد و به گفته سایر زندانیان مقامات زندان «جاو» (Jaw Prison) به درخواستهای ملاالله برای مراقبتهای پزشکی پیش از از دست دادن هوشیاری، بی اعتنا بودند.
در دوران شیوع کووید-۱۹، در زندان «جاو» که به طرز فجیعی شلوغ است، «حسین برکات» در ۹ژوئن در اثر ابتلا به کرونا جان خود را از دست داد.
به گفته گروههای حقوق بشری، تعداد زیادی از زندانیان به کووید-۱۹ مبتلا شدهاند و به زندانیان تجهیزات مراقبت فردی، مراقبتهای پزشکی کافی، یا امکان برقراری ارتباط با خانواده داده نشده است.
- امارات: گزارش سالانه دیده بان حقوق بشر در سال ۲۰۲۲، از بازداشتهای خودسرانه، سوءاستفاده از زندانیان و اخراج اجباری توسط امارات اطلاع داد.
بر اساس این گزارش، مقامات امارات به طور خودسرانه ساکنان شیعه پاکستانی را با ناپدیدسازی اجباری، بازداشت انفرادی و در نهایت، اخراج های بی دلیل هدف قرار می دهند.
در اواخر ماه ژوئن، مقامات امارات صدها کارگر مهاجر آفریقایی را بازداشت کرده، به صورت خودسرانه آنها را به مدت چندین هفته بازداشت و به صورت غیرقانونی اخراج کردند.
به ویژه در موارد امنیتی، بازداشت شدگان در خطر جدی بازداشت خودسرانه و بدون ارتباط با خانواده، شکنجه و بدرفتاری، حبس انفرادی طولانی مدت و عدم دسترسی به معاضدتهای قضائی قرار دارند.
در طول دادرسی، از اعتراف های اجباری به عنوان مدرک و شاهد استفاده شده و زندانیان از شلوغی و شرایط غیربهداشتی و مراقبتهای پزشکی ناکافی نیز شکایت دارند.
بازداشت خودسرانه: امارات به بازداشت خودسرانه اتباع اماراتی و خارجی ادامه داد.
در ماه ژانویه، مقامات، یک شهروند سوری را که به طور خودسرانه بازداشت شده بود، پس از ۱۳ ماه در بازداشت پیش از محاکمه بدون تماس و در مکانی نامعلوم، به زندان «الوثبه» (Al Wathba Prison) در «ابوظبی» منتقل کردند. دفتر دادستان عمومی و وکیل تسخیری او از ارائه کتبی اتهامات به خانواده وی خودداری کردند.
امارات براساس دستورات دادگاه تحت قانون «مشاوره ضد افراطگرایی»خود که قابل تجدیدنظر نیست، بازداشت شدگان را که دورههای زندان خود را به اتمام رسانده بودند، نگه داشت.
چهار نفر از ۱۱ زندانی از این قبیل با عفو رمضان در ماه آوریل آزاد شدند: فیصل علی الشهی (سه سال و ۱۱ ماه پس از پایان مجازات)، احمد الملی (سه سال و ۱۱ ماه)، سعید عبدالله البوریمی (سه سال و یک ماه) و منصور حسن الاحمدی (یک سال و پنج ماه).
هفت نفر دیگر علیرغم اتمام دوران محکومیت خود در زندان ماندند.
- بیشتر بخوانید:
- دبیر ستاد حقوق بشر خبر داد: شناسایی نقض گسترده حقوق بشر مردم ایران توسط آمریکا و مجریان تحریمها
- قتل زندانی ۶۰ ساله مبتلا به بیماری روانی در فلوریدا آمریکا
رفتار بیرحمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز: رفتار بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز در زندانهای امارات همچنان ادامه دارد. «احمد منصور»، مدافع حقوق بشر، از سال ۲۰۱۷ بدون هیچ رختخوابی جز دو پتوی نازک و کثیف و بدون وسایل بهداشت شخصی کافی در سلول انفرادی نگه داشته شده بود.
در سپتامبر ۲۰۲۱، پارلمان اروپا از امارات خواست تا به رفتار بیرحمانه و غیرانسانی علیه «احمد منصور» پایان دهد.
مقامات به طور خودسرانه حداقل ۳۷۵ کارگر مهاجر مرد و زن آفریقایی را بازداشت کردند و یک شبه در ۲۴/۲۵ ژوئن آنها را به زندان «الوثبه» بردند.
آنها به مدت شش هفته در سلولهای پرجمعیت بدون تعداد کافی تخت و سرویس بهداشتی و بدون هیچگونه ارتباطی با کسی، بازداشت بودند.
این افراد بدون طی فرآیند رسیدگی یا برخورداری از نماینده قانونی، از کشور اخراج شدند.
پلیس و نیروهای امنیتی با حداقل ۱۸ نفر از این بازداشتیان از جمله از طریق توهینهای نژادپرستانه و عریان کردن اجباری، بدرفتاری داشته اند.
نیروهای پلیس، بازداشتیان را مورد ضرب و شتم قرار داده و به مدت یک هفته به پای زنانی که از غذا خوردن خودداری میکردند، غل و زنجیر بست.
همچنین در زمان اخراج، داراییهای بازداشتیان از جمله مدارک شناسایی شان، به آنها داده نشد.
مجازات اعدام: صدور احکام اعدام جدید، عمدتاً علیه اتباع خارجی به دلیل جرایم خشونت آمیز، همچنان در دادگاهها ادامه دارد.
انتهای پیام/