به گزارش گروه فضای مجازی ،رژیم غذایی یا مواجهه با آفتاب نقشی در ایجاد این عارضه ندارند، زیرا بدن می‌تواند مقدار ویتامین D تولیدشده بر اثر مواجهه با آفتاب را تنظیم کند و حتی مواد غذایی غنی‌شده نیز آن‌قدری ویتامین D ندارند که موجب مسمومیت شوند. مهم‌ترین پیامد مسمومیت ویتامین D انباشتگی کلسیم یا هیپِرکلسِمی در بدن است که می‌تواند موجب علائمی مانند تهوع، استفراغ، ضعف و تکرر ادرار شود. علائم این مسمومیت در موارد حاد می‌تواند به درد استخوان و بیماری‌های کلیوی مانند تشکیل سنگ‌های کلسیمی نیز بینجامد.

درمان این عارضه عبارت است از توقف مصرف ویتامین D و محدودیت دریافت غذایی کلسیم. همچنین ممکن است دارو‌های وریدی مانند کورتیکواِستروئید‌ها و بیسفوسفونات‌ها تجویز شوند. مطالعات نشان داده است که مصرف روزانه ۶۰ هزار IU (واحد بین‌المللی) ویتامین D به‌مدت چند ماه می‌تواند مسمومیت ایجاد کند. این درحالی است که اغلب بزرگسالان فقط مجازند ۶۰۰ IU از این ویتامین را در روز مصرف کنند. دوز‌های بالاتر از این مقدار معمولا برای درمان مشکلاتی مانند کمبود ویتامین دی تجویز می‌شوند که آن هم حتما باید تحت نظر پزشک و به‌مدت محدود باشد. کسانی که ویتامین D با دوز بالا مصرف می‌کنند، همچنین باید در مدت درمان از لحاظ سطوح خونی بررسی شوند.

از آنجا که این روز‌ها خیلی حرف از کمبود ویتامین D است، مبادا به مصرف خودسرانه مکمل‌های ویتامین D روی بیاورید! مصرف هرگونه مکمل ویتامین و مواد معدنی باید تحت نظر پزشک باشد.