خبرگزاری میزان – سوئد کشوری در شمال اروپاست که در تصاویر رسمی خود را به عنوان کشوری بی طرف، ضد نژادپرستی و گشاده روی معرفی میکند.
به گزارش «panafricanvisions»، «گوستاو سوم»، «ملکه کریستینا»، « Axel Oxenstierna» و « Luis de Geer» در حالی به عنوان قهرمانان ملی شناخته میشوند که واقعیت فعالیت آنها در تجارت برده در اقیانوس اطلس از مردم مخفی میشود.
سهم سوئد در تجارت برده بسیار فراتر و پیچیده تر از آن چیزی است که در تصور بگنجد. انکار برده داری سوئد در این کشور و اصرار بر این انکار حتی پیچیده تر از موضوع تجارت برده توسط سوئد است.
انکار مکرر سوئدیها را به این باور رسانده که نژادپرستی در سوئد وجود ندارد؛ زیرا سوئد گذشته استعماری ندارد.
متعاقب این رویکرد نادرست اما فراگیر در سوئد، درک نژادپرستی در سوئد نیز با چالش مواجه شده است؛ زیرا سوئدیها فکر میکنند نژادپرستی فقط مورد تایید عده ای دیوانه است و آن چه به عنوان نژادپرستی ساختاری در این کشور جریان دارد، اصلا دیده نمیشود.
بنابراین اصلا عجیب نیست که سوئدیها چیزی درباره مجسمههای مرتبط با تجارت برده که در سراسر «استکهلم»، پایتخت و دیگر شهرهای سوئد وجود دارند، ندانند.
برده داری سوئد در هند غربی
سوئد تا ماه اکتبر 1847 مستعمره ای در «سن بارتلمی» در هند غربی، منطقه ای از شمال اقیانوس اطلس در دریای «کارائیب» داشت که در آن هزاران برده نگهداری میشدند.
برده داری سوئد در غنا
قلعه «کیپ کوست» در شهری با همین نام در کشور آفریقایی کنونی «غنا»، مهم ترین شاهد برده داری سوئد است.
تجارت برده سوئد در مراکش و هند نیز با مدارک و مستندات قابل اثبات است.
سوئد در غنا به عنوان مستعمره خود قلعه ای برای نگهداری بردهها ساخته بود؛ زیرا این کشور تامین کننده اصلی آهن به موازات تجارت برده در اقیانوس اطلس بود.
تجارت برده سوئد از منظر شواهد
استاد دانشگاه «اوپسالا» که بیش از یک دهه گذشته در مورد گذشته استعماری سوئد تحقیق کرده، بر این باور است که مهم ترین دلیل انکار تجارت برده در سوئد، ناکامی اقتصادی در این تجارت بوده است.
وی میگوید «برخلاف دانمارک، سوئد خاطرات استعماری خود را عامدانه به فراموشی سپرده، چون مانند دانمارک پول زیادی از آن به دست نیاورده است.»
این شخصیت آکادمیک تاکید میکند که نباید تصور شود که سوئد در پی ناکامی در تجارت برده به سرعت از آن و جاه طلبیهای خود دست کشید؛ بلکه تاریخ «سن بارتلمی» نشان میدهد که سوئد یک قرن این مستعمره را حفظ کرد.
دلیل مهم دیگر انکار تجارت برده سوئد از سوی این کشور، ناسازگاری این واقعیت با تصویر محبوب سوئد از خود در جهان است.
نبود تحقیقات در مورد پیشینه استعماری سوئد ارائه دقیق آمارها در این باره را دشوار کرده است.
این که دقیقاً چه تعداد برده با کشتیهای سوئدی به غرب آورده شدهاند، هنوز غیرممکن است؛ زیرا بیشتر اسناد بایگانی در این زمینه به طور جدی مورد بررسی قرار نگرفتهاند و بسیاری از آنها به دلیل نگهداری بد و غیرقابل دسترسی در حال حاضر در دسترس نیستند.
به گزارش «لوکال»، براساس تخمینها، 12 تا 13 هزار برده از آفریقا با کشتیهای سوئدی به این کشور منتقل شده اند.
پیامدهای سابقه برده داری سوئد
تاثیرات تجارت برده در سوئد همچنان وجود دارند.
نابرابری واضح در بازار مسکن، در بازار کار و در دسترسی به مراقبتهای پزشکی و بهداشتی در سوئد مبنایی نژادپرستانه داشته و غیر قابل انکار هستند.
انتهای پیام/