خبرگزاری میزان – بدترین خشونت تسلیحاتی تاریخ کانادا در بهار 2020 در «نوا اسکوشیا» رخ داد که 23 کشته برجای گذاشت.
به گزارش «گاردین»، چند روز پس از این حادثه، «جاستین ترودو»، نخست وزیر کانادا وعده اقدام سریع و ممنوعیت فوری ساخت حدود هزار و 500 مدل سلاح های نظامی و سبک تهاجمی را داد.
سلاحهای مذکور فقط و فقط با یک هدف طراحی و ساخته میشوند؛ کشتن بیشترین تعداد انسان در کمترین زمان.
اگرچه اقدامهای «ترودو» بحثهای کمی را برانگیخت و با مقاومت سیاسی نسبتا کمی روبرو شد اما کارشناسان و طرفداران کنترل اسلحه در کانادا هشدار میدهند که قوانین نسبتا سختگیرانه کانادا به طور کامل از مردم این کشور در برابر خشونتهای تسلیحاتی محافظت نمیکند.
کانادا به عنوان کشوری که شکار در آن رایج است دارای یکی از بالاترین نرخهای مالکیت اسلحه در جهان است.
براساس بررسیهای انجام شده درباره تسلیحات سبک، به ازای هر 100 کانادایی 34.7 سلاح گرم وجود دارد.
با وجود این قانون مالکیت اسلحه، در کانادا سبب شده تا این کشور هم از نظر مالکیت سلاح و هم حوادث تسلیحاتی از همسایه جنوبی خود عقب تر است.
هرچند این موضوع سبب نشده تا کانادا خشونتهای تسلیحاتی مرگبار را تجربه نکند.
تیراندازی یک مرد مسلح در مدرسه ای در «مونترال» در سال 1989 14 کشته برجای گذاشت؛ تیراندازی یک مرد مسلح در مسجدی در «کبک» در سال 2017 مرگ شش نفر را به دنبال داشت؛ و حمله مسلحانه در «تورنتو» 10 کشته برجای گذاشت.
آن چه درباره خشونتهای تسلیحاتی در کانادا نگران کننده است، وقوع بخش عمده ای از حوادث در جوامع به حاشیه رانده شده نژادی در کاناداست؛ در واقع در کانادا مانند آمریکا افراد به حاشیه رانده شده بیشترین بار خشونت تسلیحاتی را متحمل میشوند.
- بیشتر بخوانید:
- نژادپرستی علیه بومیان در سیستم عدالت کیفری کانادا
- بیم از تیراندازی چهار مدرسه در کانادا را تعطیل کرد
یک نظرسنجی اخیر نشان داد که اکثریت کاناداییها به ویژه ساکنان مراکز شهرها، نگران افزایش خشونتهای تسلیحاتی در جوامعشان هستند.
این واقعیت در دادههای آماری کانادا منعکس شده است؛ خشونتهای تسلیحاتی در سال 2020 در کانادا دو برابر سال 2010 بوده است.
کانادا اکنون در این باره با دو مشکل سرقت از فروشگاههای سلاح و ورود غیرقانونی سلاح از مرز آمریکا مواجه است.
انتهای پیام/