خبرگزاری میزان – مهاجران و پناهجویان در بلژیک برای به دست آوردن حق زندگی، حق کار و بسیاری از نیازهای دیگر تلاش میکنند.
طی سالهای اخیر مهاجران و پناهجویانی که در بلژیک هستند تلاش بسیاری را برای به دست آوردن حق زندگی، حق کار قانونی و یا دستکم روشن شدن وضعیتشان انجام دادهاند اما این تلاشها راه به جایی نبرده است.
به گزارش «الجزیره»، تعهدات دولت بلژیک همچنان مبهم باقی مانده و ملموسترین خواسته مهاجران - مجموعهای از معیارهای واضح که درخواستهای اقامت مردم بر اساس دلایل بشردوستانه ارزیابی میشود - تا کنون به طور کامل از سوی دولت این کشور رد شده است.
چیزی که مسلم است این که تلاشها و همچنین اعتصاب سال 2021 از سوی پناهجویان توانست توجه را به وضعیت اسفبار افراد غیرقانونی در بلژیک و سایر نقاط اروپا جلب کند.
از زمانی که همهگیری ویروس کرونا برای اولین بار اروپا را در اوایل سال 2020 فرا گرفت، بسیاری از ساکنان اروپا با تکیه بر خدمات اجتماعی دولتی توانستهاند این بحران را پشت سر بگذارند.
اما چنین شبکه ایمن برای کسانی که مدارک اقامت قانونی در بلژیک و بسیاری دیگر از کشورهای اروپایی ندارند، وجود ندارد.
حتی قبل از همهگیری، حدود 3.9 میلیون مهاجر غیرقانونی اروپا به طور معمول ساعتهای طولانی با دستمزد کمی در اقتصاد غیررسمی کار میکردند.
مانند سایر نقاط اروپا، اکثر مهاجران غیرقانونی بلژیک، که بسیاری از آنها سالها یا حتی دههها در این کشور زندگی کردهاند، مدتهاست که زندگی خود را در چنین شرایط استعماری گذراندهاند.
یک نهاد حقوق بشری در ارتباط با این موضوع میگوید «همهگیری ویروس کرونا نقطه عطف شکست در این زمینه بود.»
- بیشتر بخوانید:
- روند صعودی خشونت خانگی و قتل زنان در بلژیک
- وضعیت هولناک مهاجران در بلژیک؛ از بازداشت کودکان مهاجر تا خودکشی مهاجران
در همین حال، بلژیک از جمله کشورهای اروپایی است که در اکثر موارد در برابر تغییرات سیاستهای یکباره و ساختاری برای پذیرش جمعیت غیرقانونی خود در طول همهگیری مقاومت کرده است.
به استثنای مراقبتهای بهداشتی و دسترسی به واکسن، افراد غیرقانونی در این کشور عمدتاً در طول یک بحران جهانی بیسابقه به حال خود رها شدند.
وضعیت مهاجران و پناهجویان غیرقانونی در بلژیک به قدری ناامیدکننده بود که در ژانویه امسال اقدام به ایجاد یک کارزار برای افشای وضعیت خود کردند.
روند رسیدگی به وضعیت مهاجران غیرقانونی در بلژیک فرآیندی است که عمیقا فاقد شفافیت است؛ برای افراد غیرقانونی، فقدان شفافیت رویهای و معیارهای مکتوب برای قانونگذاری میتواند به این معنی باشد که درک چشمانداز حل بحران مهاجرت غیرممکن است و این امر مخاطرات بسیاری را برای مهاجران به همراه دارد.
انتهای پیام/